Tractatus de verbis dn̄i

ſua pauꝑtas. illos ſua ꝑducit infirmitas. qͥſi pauꝑes ⁊ infirmi n̄ fuiſſent/ in malo ſuofortaſſis ſꝑ durarent. Quos aꝑte puer illeegyptius ſignificat. qui cū ex amalechitibꝰciuitatē dauid dep̄datibus venerat. ſed eiſdem cum p̄da reuertētibus eger in via remanſit. ⁊ ꝑ triduum nihil oīno cibi vel potus guſtauerat. Quē dauid reperit ⁊ cibuꝫ⁊ potum tribuit ⁊ eius ducatu hoſtes interfecit. Amalechite ciuitatē dauid deſtruūtqn̄ ſeculi huius amatores imagineꝫ dei inſemetip̄is ꝑ praua oꝑa polluūt. Cum p̄dareuertunt̉ qn̄ etiā in mala ſua oꝑatōe proſperant̉ Puer egyptius eger in via r̄manetcum peccator aliqͥs a ſeculi felicitatibꝰ multimoda aduerſitate repellit̉. Tribus diebus puer ille incibatus remanſit. Per tresdies ſignificari vident̉ tres ꝓſperitatū ſpecies. quas amatores mūdi ad cumulū dānatōis ſue plerūqꝫ ſortiunt̉. dignitas .ſ. nōbilitas ⁊ diuitie. Puer gͦ ieiunus remanetcum peccator dignitate. nobilitatē ⁊ diuitias quibus delectari poſſit nō hꝫ. QuemDauid reperit. ciboqꝫ ac potu reficit. quiahmōi peccatorem chriſtus miſericorditerad ſe trahit. eiqꝫ ſuaues delitias impartit̉Eum v̓o dauid exercitus ſui ducē conſtituit. quia nōnunꝙͣ cōtigit vt hō qui pauꝑin ſeculo fuerat. locū regimīs inter religioſos accipiat. Qui eos ⁊ a quibus deſpectusfuerat interficit cū gladio v̓bo dei exertolubricos quonſqꝫ ⁊ carnales quibꝰ in mundo equari nō potuit a praua ſua oꝑationeverbis ⁊ exemplis occidit. ¶ Sic nimiruꝫomnipotēs deus frequenter ⁊ quaſi ex conſuetudine pietatis ſue/ ſtulta md̓i eligit vtconfundat ſapiētes. ⁊ infirma mūdi eligivt cōfundat fortia. ⁊ ignobilia ⁊ ꝯtemptibilia eligit ⁊ ea q̄ non ſunt. vt ea q̄ ſunt deſtruat. ¶ Hinc in ꝑabola veritatis dicit̉:Exi cito in plateas ⁊ vicos ciuitatis. ⁊ pauperes ac debiles. cecos ⁊ cꝭaudos compelleintrare. Qui aūt ſint pauꝑes ⁊ debiles iamſatis dictuꝫ eſt. Uideamus modo qui ſintceci ⁊ claudi. ¶ Leci ⁊ claudi vidēt̉ mi Chi ꝑtinē ad tertiā afflictōis ſpēm. quāſupra diſtinguēdo nominauimus ꝑuerſitatem. Quare aūt duplici ſignat̉ nomine:puto ꝓpter duo genera hominū ſecula rūdicꝫ ⁊ clauſtraliū. Ceci ſunt qui lumē veri

tatis nō vident nec videre appetūt̉. Claudi ſunt ⁊ nō ceci qui lumē veritatis quidēvidēt ſed corruptōis ſue pondere cōtractirectos in oꝑatōe greſſus figere non valentPer cecos ſeculares accipe. qui oculo ratōnis carentes ⁊ ſuā ſenſualitatē ſequētes neſcierunt neqꝫ intellexerunt in tenebris ambulant. ⁊ nolunt intelligere vt bene agāt.Per claudos clauſtrales intellige. qui aſſidua lectōe ⁊ iugi meditatōe edocti vident.id eſt diſcernūt inter bonū ⁊ malum. interſanctum ⁊ ꝓphanuꝫ. ſed tamen captiui ducunt̉ in lege peccati ac ꝑ hoc claudicant invijs dn̄i. ¶ Quomō autē hos vel illos addeum ſua trahit ꝑuerſitas? Quid v̓o ē pͥuerſitas? Et nūquid ꝑuerſitas eſt afflictoBreuiter accipe Peruerſitas in hoc loco ēmala ꝯſcīa. Hanc ꝑuerſitatē afflictionē eēnullus ignorat. niſi qui ſtimulos mordentis pungētis ⁊ tumultuātis ꝯſcīe non ſentit. Quid itaqꝫ tam ad aratrū trahēdum ⁊retro nō aſpiciēduꝫ ꝙͣ pungens conſcīe ſtimulus vrget: durū eſt ꝯͣ hunc ſtimulū calcitrare. Nunꝙͣ pacem ⁊ ſalutē habet qͥ recalcitrat ſed cōtundit̉ ⁊ cōfundit̉ ꝑcutit̉ ⁊affligit̉ donec acquieſcat. Cōſcientiā ſeq̄re ſi vis ſaluus eē. Qui ſequit̉ eā. nec errare poterit nec timere. Qui nō ſequit̉ ip̄e ſibi teſtimoniū reddit ꝙ dānatus ſit. Cōſcientia em̄ ſua iudicabit eum in nouiſſimodie. Inſpiciamus tamē ꝑ exempla ſi placꝫqualiter ad cōuerſionē ducat quēꝙͣ malacōſciētia. Cōtingit plerūqꝫ vt ſeculariumaliquis mole grauatus criminū. qui nūqͥvoluit peccatis ponere modū. ſed grauatꝰeſt in malicia ⁊ ſemꝑ p̄ualuit in vanitateſua. tandē aliquādo ad cor redeat. ⁊ ip̄aꝫ nimiam puerſitatē ⁊ ꝑuerſam nimietatē ſcelerum ſuoꝝ horrere incipiat. Cūqꝫ ceperitcogitare mala que geſſit ⁊ mala que meruitꝙͣ execrādus ſit coraꝫ deo. ⁊ ꝙͣ damnāduscoram mundo. ꝙͣ diſtrictus iudex veniat ⁊ꝙͣ terribiliter peccatores puniat. Cum hecinquā ⁊ his ſimilia reuoluere ⁊ replicareſibi ceꝑit in corde ſuo/ quāta putas vndaꝝflumina ſuꝑ cōſcientie nauem tunc irruātQuidni cōquaſſet̉ ⁊ confringat̉ ꝓcellis ſalubriter furentibus nauis illa. ⁊ ꝑeat a viaſua peſſima ⁊ a vita ſua nequiſſima vt eo riſipiſcat ⁊ reuiuiſcat melius quoſalubrius