De ſancto ſpiritu

49

ſpūs laudet dn̄m. laudet̉ ⁊ moduliſet ī organis hͦ ſpūali flatu repletꝭ. pulcͣ varietate ſonātibꝰ ꝑ diſtinctōeꝫ donoꝝ meritoꝝ ⁊v̓tutū qͣſi totidē fiſtulaꝝ. Itaqꝫ beatꝰ ppl̓squi ſcit iubilatōeꝫ laudē ⁊ exultatōꝫ ¶ Fallor ſi hoc nō intēderit p̄fatio q̄ de xp̄o dicitur. ꝙ aſcēdēs ſuꝑ oēs celos ſedēſqꝫ ad dexterā d̓i pr̄is/ ꝓmiſſum ſpm̄ ſctm̄ hodiernadie in filios adoptōis effudit. Qua ꝓpter ꝓfuſis gaudijs totus in orbe terraꝝ md̓s exultat. Quare? qꝛ pleni ſunt celi ⁊ terra maieſtatis gl̓ie ſpūſſancti. Hinc celū laudibꝰintonat. md̓s exultās iubilat. gemēs infernus vlulat. Accipimꝰ in hac armonia/ iuſticiā ꝓ tenore in inferno qͥ gemēs vlulat.molle cantū ſeu diſcantū miſcd̓ie ī celo qd̓laudibꝰ intonat. ꝯͣ tenorē v̓o velut ex vtroqꝫ cōpoſitū/ dum hic md̓s exultās iubilattū ꝓph̓a dicēte. Miſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciū cantabotibi dn̄e. Tale nos hodie carmē canerecōuenit dū ꝑ inauditū ſecul̓. mīe in electis⁊ iuſticie in reprobis miraculū ſpūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ. ¶ Et aīaduertat p̄cor vr̄a btītudo. qm̄ ſpūs iſte dn̄i qui re ſlpleuit orbē terraꝝ. ſpūs eſt huiꝰ ſacri cōcilijGrādis plane dignitas admirādaqꝫ ſublimitas vt eodē ſpū vniat̉ formet̉ viuat etvegetet̉ hec ſacroſancta ſinodus eccl̓iaꝫ rep̄ſentās. quo ſpū cōnecti dicunt̉ in vnū pr̄⁊ filius. Sꝫ vere ſic decebat vt xp̄i ſponſi ⁊eccl̓ie ſpōſe ſue eēt vnus ſpūs. Maior em̄adheſio vel intimior qͣlis eē pōt ꝙͣ ſponſead ſponſum. Dicit aūt apl̓us ꝙ qͥ adheretdeo vnus ſpūs eſt cū eo. Deniqꝫ pͥmitiuameccl̓iaꝫ deſcribens Lucas. Multitudīs inquit credētiuꝫ erat cor vnum ⁊ aīa vna indn̄o. Quid plura q̄rimꝰ. cū orauerit pr̄emqͥ nō exaudiri neqͥt. vt credētes in eū eſſentvnū. ſicut ip̄e ⁊ pr̄ vnū ſunt. Sūt aūt vnūin ſpūſancto. ꝙͣꝙͣ nō oīno ſil̓r ad credētes¶ Hic eſt ſpūs ille dn̄i qͥ repleuit orbē terrarū. repleuit ſane mox vt in pͥncipio fecitdeus celū ⁊ terrā. qn̄ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑaquas nō excluſus vel elatus. qn̄ intus fouebat ẜm aliā trāſlatōeꝫ nō incluſus vl̓ artatus. Neqꝫ em̄ quicꝙ ſubſiſtere pōt qd̓ n̄repleuit ſpūs dn̄i ꝑ eſſentiā potentiā ⁊ p̄ſentiam. Hoc hꝫ articulus pariſius ꝯdemnatus. qꝛ cā prima ſit remotiſſima ſic ꝙ nō ꝓpinquiſſima error. ¶ Quāuis inſuꝑ opera

trinitatis. ſint indiuiſa nō quidē ad intra(vt Iohānes an. ſumit ꝓ argumēto ꝓceſſionis ſpūſſancti ab vtroqꝫ) ſꝫ ad extra. nihilominꝰ ꝯpleta formatio reꝝ. modus ⁊ ornatus earū appropriat̉ ſpūiſancto. ꝓ ꝙͣtodiuina bonitas tāꝙͣ cā final̓ q̄ pͥncipaliſſima cauſaꝝ ē mouit ad reꝝ creatōeꝫ vt ī eisſeſe diffunderet. Eſt em̄ bonū ſuijp̄ius diffuſiuū. Hinc Iob ait. Spūs dn̄i ornauitcelos ꝯcorditer ad pſal̓. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Sequit̉. Et ſpū oris eiꝰ oīs virtus eoꝝ. ¶ Hoc vidit diuinus diony. quiordinans noīa dei ꝑ reſpectū ad creaturaspoſuit bonū qd̓ appropriat̉ ſpūiſancto/ eēprimū nomē dei ⁊ pͥus collocauit ꝙͣ nomēhoc ens. Hoc ⁊ plato ⁊ multi poetaꝝ theologi/ ſub quodā inuolutro ſomniaſſe vidētur dū dixer̄t cū v̓gilio (ſi bn̄ memini) pͥncipio celū. ¶ Gratiſſima ꝓrſus hec ſpeculatō etiā ph̓antiū. ꝑſcrutari quēadmoꝯdum de ſpūs dn̄i repleuit orbe. At v̓o longe gratior diuinior atqꝫ ſublimior offert̉ cōſideratio ſi de opibus creatōis ad recreatōnis oꝑatōeꝫ v̓tit̉ mentis acies. fidei lumīebn̄ colluſtrata purgataqꝫ. Illic offert̉ celeberrimū ſolēnitatis hodierne myſteriuꝫ. qͦnullū ſtupore mirabiliꝰ. nullū ſalubritatefructuoſius ⁊ efficacius excogitari pōt. qn̄ſpūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ. hoc ē ꝑ figuram qn̄ repleuit hoīes orbē terraꝝ inhabitante. cōtinēs .ſ. ꝓ cōtento. vel locus ꝓ locato. Quāꝙͣ ⁊ hoīes hmōi noͣ incōueniēt̉dici poſſint orbes terraꝝ multis ſil̓itudinibus. Sed ex hac noīatim/ ꝙ egredientes adeo ꝑ creatōeꝫ ⁊ recreatōeꝫ: rurſus a ſeip̄is⁊ oībus creaturis/ in deū qui eſt alpha et oprincipiū ⁊ finis/ reuertant̉ ꝑ cognitioneꝫ⁊ amorē. Ob talē v̓o circulū vel orbem intelligibilē/ quis nō recte noīauerit hoīes iuſtos / orbes eē? ⁊ quidē terrenos. qꝛ cū ſpiritibus ſuis adherent corꝑi. qd̓ terrenū terram īhabitat. Uel iō certe noīant̉ orb̓ terraꝝ ꝓpter v̓tutis ſtabilitatē ⁊ ꝓmptitudinem obediētie. Firmauit em̄ deus orbē tetre qui nō cōmouebit̉. ecce ſtabilitas. Et d̓rotis volubilibꝰ ezechiel dicit ꝙ vbi erat impetus ſpūs illuc gradiebāt̉ Ecce obediencia. Alludit his Ora. di. de viro ſapienteꝙ ē totus teres atqꝫ rotūdus. Heniqꝫ ſicutnō d̓r oīs creatura d̓r creatura md̓i. d̓r mi-

a md̓i.k R