Sermo

hiam ⁊cͣ. Aut qꝛ ſic deus res admīſtrat vteas ꝓprios motus agere ſinat. ⁊ ita inqͥuntqͥd ꝓficit or̄o. Fuerūt tandē alij qͥ dicerētor̄ones nō niſi a radiatōe celeſti ſuſcipe v̓tutem vt alkindus de radijs. Fuerūt quinegarēt noctibus orādum eē aut in locꝭ ſacris pluſꝙͣ in ꝓphanis. Dixerūt alij ꝙ orones eccleſie omnes pollute ſunt ꝑ ſymoniāDixerunt alij vt begardi nō eſſe vocaliterorādum ſed mētaliter tm̄. in quadā iibereate ſpūs quā dicunt nō ſubijci p̄ceptis diuinis. Sed ⁊ errores alios quis oēs dinumeret? ꝓpter qd̓ reddit̉ apud deum inefficax or̄o quā in fide fieri debere tradidit Iacobus. poſtulet inquit in fide. ¶ Hic latepatet materia grādis/ tam ſuꝑ facto domīnoſtri pape ꝙͣ ſuꝑ alijs que ꝓ p̄ſenti iuſſuſ⁊ obediens p̄tereo. ¶ Tandē ſub epilogoconcludētes dicamus. ꝙ aduerſus omnesinſultus aduerſarie poteſtates. aduerſusſciſmata errores ⁊ ſcandala ſpūalis nequitie. Aduerſus deniqꝫ omnes laqueos qͣs īvia ꝑegrinationis noſtre abſcōdunt ſuperbi efficaciſſimū remediū eſt habere comitem oratōeꝫ/ fide ⁊ ſpe ſubnixam ⁊ animatam charitate. Nā hec ē victoria que vincit mūdum fides noſtra. a qua dirigit̉ oratio. alacer fidelis ⁊ volucer nūcius noſterad deū. cui dicebat fidelis rex Ioſaphat. ij.Paral̓. xx. Cū ignoramus qͥd agere debeamus hoc ſolum habemus reſidui vt oculos noſtros ad te dirigamus ꝑ orationē .ſ.que victrix ⁊ domīa nature eſt. ¶ Sit igitur nūcius iſte (iuxta qd̓ p̄dictum eſt) agilis ⁊ expeditus bonis aſſociatus. patiens ⁊benignus. liber ⁊ non ſeruiliter alligatus.Amicabilis ⁊ modeſtus. humilis ⁊ ſubditus. Hec em̄ eſt gratia in xp̄o ih̓ū qui ē deus bn̄dictus in ſecula.Sermo de ſpūſāctoPiritus dn̄i repleuit orbeꝫ. Gterraꝝ. Sap̄. j. Hoc p̄clarūſapientis eulogiū. hoc inſpiraculum ⁊ ꝓphetaꝝ diuinitus oraculum/ decantat in exultatōe cordis in iubilo vocis ſancta mater eccleſia: recolēs inip̄o miſſarum introitu ſtupendum nimisaduentum dn̄i in orbem terraꝝ. quandoapparuerūt apoſtolis diſperdite lingue tā-

ꝙͣ ignis. ſeditqꝫ ſupra ſingulos eoꝝ ſpūſſanctus. quo repleti ceperunt loqui varijs inguīs magnalia dei prout idem ſpūs dabateloqui illis. ¶ Et o vtinā patres celeberrimi patres ⁊ fratres in eodem ſpū nunc collecti. vtinā det eloqui ſpūs iſte domī/ magnalia dei que ſua ſunt. det voci ſue vocemvirtutis. qm̄ ip̄e cōtinens oīa ſcīam habetvocis. quo inſpirati locuti ſūt ſancti dei homines. qui dedit v̓buꝫ euāgeliſantibus v̓tute multa. Nō em̄ vos eſtis qui loqͥminidicebat xp̄s apoſtol̓. ſed ſpūs patris veſtriqui loquit̉ in vobis. ¶ Cadato vtinā modo ſicut olim in eccleſia pͥmitiua dum Petrus loqueret̉ apud Corneliū: cadat ſpūſſanctus ſuꝑ omnes audientes v̓bum. quianiſi ſpūſſanctus cordi aſſit audiētis. ocioſus eſt ſermo loquētis: ait Gregꝰ. ⁊ Augꝰ.Cathedram in celo tenet qui corda docet.Repleat igit̉ totā domū iſtā in qua ſedentes eſtis vos apoſtolici viri. vos in eodemſpū cōcorditer adunati. Adunati inꝙͣ. Etnōne cuꝫ maria matre ih̓u? ¶ Audebimꝰne v̓go ſacratiſſima dicere/ te p̄ſentialiterhic adeſſe vbi filius tuus noſter emanuelſe teſte ē. vbi ſpūs eiꝰ adeſt ī medio? Adeſtvtiqꝫ ⁊ ſi nō forte corporali dimiſſione ꝙͣꝙͣhoc inuiſibiliter agere pōt corpus gl̓ioſuꝫper agilitatis ⁊ ſubtilitatꝭ dotes. Ades ſpirituali ſuꝑ nos influxū ⁊ intuitu. ꝯuertesad nos illos tuos miſericordes oculos. adquā ſuſpiramus gementes ⁊ flentes in haclacrimaꝝ valle implorātes aduētum ſpūſſancti in nos ⁊ ſuꝑ nos hodie. mediante tev̓go miſericordiſſima. quā ideo ſanctuſſpiritus nedū ad ſufficientiā vel excellentiamſed ad exuberantiſſimā ⁊ fontalē redūdantiam impleuit vt ip̄am in nos alios refunderes. qd̓ vt fiat te ſalutamꝰ exorantes ⁊ exoramus ſalutātes ꝑ illd̓ āgelicū Aue. g. p.¶ Spūs dn̄i reple. or. ter. Ad iocūdiſſimāhāc ⁊ diuinā ſapiētis vocem. ad hoc eccl̓iecarmen ameniſſimū. ad ſonoriſſimā hancſuauiſſimāqꝫ totiꝰ orbis armoniā: ſacer iſtecetus. ordo iſte deuotiſſimꝰ/ nūquid nō aſſurgere dꝫ in anagogicos mētis exceſſus/ inſecretos cordis iubilos / cuꝫ exultabūdo qͣꝫcarnis tripudio? Qm̄ hec eſt dies quaꝫ fecit dn̄s. exultemꝰ ⁊ letemur in ea. Et certedignū eſt vt in ſolēuitate ſpūſſancti/ om̄is