Sermo
crocoſmus. ſic eū noīare orbē t̓raꝝ fas putamus. Deſcripſit pulcherrīe Boe. p̄dictumorbicularē circulū intelligibilē de egreſſucreaturaꝝ a deo ⁊ de regreſſu rurſus ad ip̄ꝫdū cecinit. Repetūt ꝓprios q̄qꝫ recurſus. redituqꝫ ſuo ſingl̓a gaudēt. nec manet vllitͣditus ordo. niſi qd̓ fini iūxerit ortū/ ſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē. Cadit rurſus ī eademſnīaꝫ altero carmīe. Nā ī rectos reuocās ītus. flexos iteꝝ cogatī orbes. Que nūc ſtabilis ꝯtinet ordo. Diſſepta ſuo fōte fatiſcātHic ē cūctis coīs amor. Repetuntqꝫ bonifine teneri Qꝛ nō alit̓ durare q̄āt. niſi ꝯuerſo rurſus amore. refluāt cāe q̄ dedit eē. Iōbn̄ diffiniēdo inqͥt Ariſto. Bonū ē qd̓ oīaappetūt. ¶ Ceteꝝ v̓o intelligibiles hoīmſpūs eo ꝑfectiorē ſui faciūt orbē qͦ ꝑfectiuſatqꝫ diuiniꝰ ſpūs vite ē in ſeip̄is. tāꝙ in rotis. illis ꝓpheticis q̄ plene ſunt oculis intus⁊ exͣ. Intus ꝑ ītelligētiā. extra ꝑ corporeaꝫſentatōeꝫ. ¶ Deduxit hāc reductōeꝫ dn̄sBonaue. cardinal̓ in itinerario ſuo/ mētꝭin deū qͦ libello ⁊ autore ſuo laus oīs terrainferior. ¶ Talis eratorbis t̓raꝝ quilibetex apl̓is ⁊ diſcipulis habitātibꝰ in vnū cuꝫmulieribꝰ ⁊ maria mr̄e ih̓ū. qn̄ verificatū ēillud dn̄i ꝑ iohelē. Et quidē in nouiſſimisdiebus effundaꝫ de ſpū meo ſuꝑ oēm carnem ⁊ ꝓphetabūt filij vr̄i ⁊ filie vr̄e. vtrūqꝫ notat ſexū. Uerificatuꝫ ē iteꝫ illud ſapiētis ꝓ themate ſumptū. Spūs dn̄i repleuitorbe terraꝝ. Cuius repletōis ſenſibile fuitſignū: doctrina linguaꝝ ꝑ eundē ſpm̄ collata. de qͦ ꝓtinus ſubdit̉. Et hoc qd̓ cōtinetoīa ſcīaꝫ hꝫ vocis. Nā eo replēte/ voces diuerſas intonāt. fant̉ dei magͣlia. ¶ His. ⁊ita qͣſi ꝓemialiter ⁊ lr̄aliter elocutis. priuſꝙͣ ad vlteriora ꝑgat ẜmo vnū velut incidenter dicturus ſuꝫ. ꝙ reuerēdiſſimū pr̄eꝫdoctorē incōꝑabilē ⁊ p̄ceptorē meū p̄cipuum dn̄m cardinaleꝫ cameracen̄. excuſat adeſidioſa vel vicioſa ꝓpoſiti mutatōe. ⁊ exiguitatē meā releuat a temeraria p̄ſumptione. Aſſignatus fuerat itaqꝫ eidē. R. p. ẜmop̄ſens. Acceptauerat. ꝯpi laueratqꝫ ip̄m exintegro etiā memorie ꝯmēdabat. dū febrisvalida ſic eū corripuit: vt in lectū ⁊ in medicos decideret. ¶ Iuſſit igit̉ (ſunt em̄ petitiones ſue/ iuſſio mihi) Iuſſit vt ſuccederem loco fui. Parui. licet impar viribꝰ. nō
in mea / ſꝫ in obediētie v̓tute ⁊ in vr̄e btītudinis exꝑta benignitate. ⁊ in affluētiſſimaſpūſſancti bonitate/ ſpem reponēs qui iubens pollicitus ē. Aperi os tuum ⁊ implebo illud. Obedierat qͥ dixit Os meū aperui. nec fruſtratus ē. qꝛ ſequit̉ ⁊ attraxi ſpm¶ Porro nihil ex intentōe qd̓ vel ꝑtialitatem vel offenſioneꝫ ſonet ꝓpono dicere neid quidē nullo tꝑe licet fieri. Abunde ſatꝭeſt ad loquēduꝫ/ ſolēnitatis hodierne miſteriū grade. qn̄ ſpūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ. ¶ Et bn̄ ſpūs dn̄i. nō ſpūs mūdi. nonſpūs carnis. nō ſpūs demonis. qͥ ſunt tresimmūdi ſpūs. quos in Apoc̄. Ioh̓. viditegrediētes de ore beſtie in modū ranarū. q̄garrule ſordide turgideqꝫ ſunt. Spūs inluꝑ qui nō ꝑmanet ſuꝑ oēm carnē hoc eſtcarnaliter viuenteꝫ. qꝛ ſpūs eſt qͥ viuificat.caro nō ꝓdeſt quicꝙͣ. Spūs quo deguſtato deſipit oīs caro. qui ſcrutat̉ etiā ꝓfūdadei ⁊ oīa dijudicat. Hic hodie ſpūs repleuit orbē terraꝝ nō qua licūqꝫ ſed exuberantiſſima repletōne. Inuenit̉ em̄ ſpūs dn̄i repletio multiplex ⁊ ſignāter triplex. ¶ Repletio ſufficiētie qualis ē in oībus ſpem fidem ⁊ charitatē habētibus. Eſt etiā in paruulis baptiſatis vel in vtero ſanctificatis.quēadmoduꝫ Gabriel dixit de btō Ioh̓eꝙ ſpūſancto replebit̉ adhuc ab vtero matris ſue. ¶ Altera ē repletio abūdantie velexcellētie. qualis fuit in beato ꝑthomartyre Stephano quē elegerūt apl̓i. plenum fide ſapīa ⁊ fortitudine. qualis repletōis ꝑticipes ſunt ꝑfecti ⁊ ꝯtemplatiui. ¶ Demuꝫrepletio tertia ē redūdancie vel ſuꝑeffluentie. qualē in ſup̄mo xp̄s habuit. qm̄ in ip̄ohabitat plenitudo diuini tatis corꝑaliter.Poſt ip̄m maria gr̄a plena Hiero. Ceterꝭper ꝑtes datur. marie v̓o in ſe fudit plenitudo gr̄e tota. vt a capite deriuet̉ oīs influxꝰvitalis ⁊ ſpūalis ꝑ mariā qͣſi ꝑ collū in cetera mēbra tocius eccl̓ie. Hac ꝓinde repletōnem licet differēter. hodie ſuſceperūt apl̓i.qn̄ repleti ſunt oēs ſpūſancto. Tūc eī ſpūsdn̄i repleuit orbē terraꝝ. Ad quid ita? Utper redūdantiā ⁊ ſuꝑeffluentiā in omneꝫterrā exiret ſonus eoꝝ / ⁊ in fines orbis terre v̓ba eoꝝ. ¶ Repletōeꝫ primā oꝑat̉ ſpi Irituſſanctus. in actiuis incipiētibus ⁊ ꝓficiētibus. Et hec quidē bona ſufficiēſqꝫ e