De omnibus ſanctis

46

GHis ꝓ primo fudamento poſitis. ⁊ viua veritatꝭ calce agglutinatis. quadruplici etiā ꝯſideratōe inſtarquattuor lateꝝ. ſupedificare fas habemus¶ Prima conſideratio. Quia dei ꝯgnitioꝑfecta nequit haberi per ſēſus ſolos. Alioquinbruta eſſent dei capacia. ſi noſtre beatitudinis eſſe volumus participes vt a ſenſibilibus ad ſpiritualia ꝯuertemur neceſſeeſt. ¶ Iſtud eſt inter platōnis dogmata p̄cipuum. aduertendum eſſe. ſcꝫ a ſenſibꝰ faciem noſtre mentis. Om̄ia niſi ad ſenſumreferre. eſt ꝓpriū pecoris ⁊ certiſſimū veritati inueniende affert detrimentū Huiusſententie plurles meminit Cicero ⁊ auguſti. ex ea pulcherrimū illud volumēde vera religione contexuit. ¶ Animā itaqꝫ noſtrā intellexerunt philoſophi factā eſſe velut in orizonte duoꝝ mundoꝝ. ſpiritualis⁊ corꝑalis. Cuius facies dum ad corporalia cōuertit̉/ ſit quodāmodo craſſior nubilior ⁊ hebetior ad intuendū celeſtia. ⁊ deprimit terrena in habitatio ſenſum multa cogitantem; inquitvnus ex ph̓is hebreoꝝ cuiconformis eſt ẜmo poete. vj. eneid̓. Terreneqꝫ hebetāt artus moribundaqꝫ membraPoeticum etiā inuolumentū d̓ hauſtū lethi fluminis ad hoc tendit.Secunda ꝯſideratioPreſuppoſita rōnis aggrauatione ꝑ pctm̄.auerſio a ſenſibilibꝰ ad ſpūalia cogitāda fieri nequit abſqꝫ luctu ſeu triſticia. Haudmagna in hoc loco ratiocinatione poſt exiſtit. vbi quotidiana experientia: pluſꝙͣ ſatis hāc eloquitur veritatē. Quippe/ mortificatio ſenſualitatis pugna vicioꝝ/ v̓tutuꝫvictoria; fugere voluptates? triſticias equanimiter perpeti: ⁊ ſimilia humane militieſtipendia? nōne luctū ſuū ſaltem ab initioſecum filerunt; Fferunt vtiqꝫ. Attamen fine iſtis nūꝙͣ ad ſincerum ⁊ puriſſimū veritatis prime lumen ſcāderemus. nunꝙͣ ſurſum raperemur ⁊ illic rapti ſtaremus. necreſpōderemus veraciter hortāti eccleſie ſurſum corda; habemus ad dn̄m. Qn̄ ⁊ qualiter obſecro forti contritiōe ſeuaremꝰ nosſuꝑ nos. dū iniquitas ſuꝑ calentū plumbidēs nos in ima depͥmit. inſtar poete mo-

re ſiſiphi. dum conquerimur cum ꝓphetaꝫQm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſūt caput ⁊cͣ.Dū poſtremo multitudine noxioꝝ deſiderioꝝ ⁊ volitātiū cogitatōnū ſtabilitate/ acīes nr̄e mentis vndiqꝫ cōfundit̉. impedit̉ ⁊turbat̉? Et hanc Areſto. ꝙͣ ꝙͣ ſue originisignarus notauit. vbi dixit aliquid eē in nobis qd̓ aduerſat̉ rōni. ꝓpterea tractaturusde nr̄a beatitudine ip̄e de luctuoſitate paſſionū moderāda ꝑ virtutes pͥus docendūeē neceſſario indicauit.Tercia conſideratioBeatitudo nr̄a eſt d̓ numero delectabiliſſimoꝝ. īmo delectabiliſſima. Hocipſuꝫ diacere rō compulit Areſto. j. et. x. EthicoruꝫHabebat̉ quoqꝫ ꝓ oraculo apud veteres.vt infra latius docet̉. In ſāctis ꝓpterea qͦrum hodie celebritas agit̉ experientia multiplex illud certū facit. Qd̓ inſuꝑ ſub altiſſimis ꝯſideratiōibꝰ ⁊ ſapiētū allegatiōibꝰinitiū ſūme coīs de v̓tutibus manuducit.Quarta conſideratioUerā ⁊ plenā ꝯſolationē ſicut nec verambeatitudinē vita humana pͥus hr̄e nō pōtabſqꝫ luctū. Perſpicuū ē hoc ſeqͥ ex premiſſis. Propterea licꝫ iā nō ſolū credere ſꝫ etiāam intelligere. Qm̄ beati qͥ lugent ⁊cͣ. Eęhec de pͥma radice. ex qͣ t̓minꝰ iſte beatitudo germīat hāc v̓itatꝭ ſegetē beatos ⁊ cōſolatos eſſe lugentes.Uge pergamus vltra ad ſe­ Tcundā nr̄e orōnis fabricā. quamfundabit terminus iſte luctus.Attamēne ꝑpendicularē nr̄i edificij regulā ꝯturbet equiuocatiōis irregularitas. deſcribendū eſt quid ē luctus quid ꝯſolatioNā inueniet̉ luctus malus nihil ad beatitudinē ꝯferens nec afferēs ꝯſolationē q̄ bona ſit. Hoc ſenſit qͥ dixit. Triſticia ſeculimortē operat̉. Cum pͥus dixiſſꝫ. Zriſticiaq̄ ẜm deū eſt penitētia in ſalutē ſtabilē operat̉. ij. Corinth̓. vij. Luctus ⁊ cōſolatio ſubvna acceptōne generali due paſſiones ſuntille due ꝯͣrie quas aliter nominamus. dolorem ⁊ gaudium. que complectūtur in ſuogeneris ſinu paſſiōes omnes reliquas enumeratas a ph̓o. ij. ethi. ⁊. ij. rheto. ⁊ a poeta. vj. encid̓. ⁊ ab alijs alibi. Cōſequūt̉ au-

1F 4