Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

(Sermoſecundus

tolophica rōne ꝓcul abſcedūt ⁊ ab eadē validiſſime cōfutant̉. qui diuitias. qui potētiā. qui gloriā. qui ſcientiā. ⁊ vniuerſaliterbonū aliqd̓ tale fortuitū fragile ⁊ eaducuꝫhomini ꝓ beatitudine ſtatuerūt. Quippehis oībus ad votū fluētibus. reꝑire eſt huiuſmodi hominē: nō dicā nō beatū. ſꝫ plane nequiſſimū. ⁊ ſupra beluinā ſeueritateꝫvel feritatē nocēdi malignitate peruerſum.Deniqꝫ hec oīa fortune bona; ⁊ ſi decorē etornatū quendā extrinſecū felicitatꝭ humane. pn̄tare ⁊ ꝑficere dicāt̉ ab Areſto. ip̄a tn̄ad componēdū veꝝ ⁊ extrinſecū homīs bonum. nullatenus exigūt̉. Notauit hoc illeqͥ ex incēdio vrbis fugiēs. oīa ſua ſecuꝫ ferreSixit. Hec igit̉ in ſūma eſt philoſo­ ⁊phantiū de hoīs beatitudine q̄dā partita traditio. In contemplatiōe pͥme cauſein honeſto vel virtute. in bono ſeꝑato. Inanimi voluptate ſeu ꝯſolatiōe. Quartumapparēs varietas (ſi nō me fallit iudiciūin vna ꝯnectit̉ cū ꝯceptiōe ſeu dignitate ꝑſe nota/ quā Areſto. lucidiꝰ expoſuit. ꝙ beatitudo hoīs ſita ē in ꝯiunctōe optime potentie humane cum optimo obiecto ſuo.Uirtus em̄ rei cuiuſlibet ⁊ ſua q̄dā beatitudo vt penes ſummū qd̓ in ea ē quātificeeuir neceſſe eſt quēadmodū beatitudo oculi eēt eius ꝯiunctio cū ſumme pulchro ſibiꝓportionabilit̓ oblato. At nota qualis eſtoptima potētia humana niſi rō. qua ſolap̄ſtātior ē homo ceteris aīalibus. Obiectūp̄terea optimū quale aliud aſſignabit̉ ꝙͣ ipſe deus glorioſus/ cuius rō pax ē. ⁊ quo nihil maius a rōne pōt intelligi. Quare manifeſtū ē ꝙͣ eleuate Areſto. beatitudinē hominis eē ꝓbauit ꝯtemplationē pͥme cauſeConformit̓ ad illud Augu. dictū. Uiſioeſt tota merces fundatū vicꝫ in v̓bo chriſtiHec ē vita eterna vt cognoſcāt te veꝝ deū⁊cͣ. Intelligimus v̓o ꝯtemplatione nō nudam cogitationē d̓ deo. ſed cognitionē cuꝫamore. Alioqͥn ſi dilectionē a cognitōe ſeparaueris nō iā ibi ꝯtemplatō/ tā dicendaeſt ꝙͣ curioſa q̄dā inueſtigatio aut cogitatio vaga fructu carēs atqꝫ ſenſu qͣles habuerūt quos inculpat apl̓us cognouiſſe deuꝫ⁊ eū nō ſicut deū glorificaſſe ꝓpterea euanuiſſe in cogitatiōibus ſuis. Ecce vanitatem cogitationū ſi glorificatio ſecludat̉. et.

datos fuiſſe in reprobū ſenſuꝫ quales maltos flemus nr̄is tꝑalibus. Pͣorro locutōnes ceteroꝝ ph̓oꝝ/ ꝙͣꝙͣ diuerſo calle v̓borūincederēt in eandē iudicio meo ſnīe finemꝯueniūt. Nā bonū ſeparatū qd̓ plato poſuit/ cuius adeptiōe beati dicimur ⁊ ſumꝰ.nihil aliud a deo pōt intelligi quod adipiſcimur cogitādo ⁊ amādo hic in enigmate ⁊ inchoatōe quadā imꝑfecta. tandem facie ad faciē plenitudine cōſummata. Rurſus ſi ſtoicoꝝ ⁊ achademicoꝝ ⁊ epicuri prenominati poſitionē reſoluamus inuenimꝰꝙ nulla virtus eſt nulla honeſtas ſpecioſior nulla vita plus conſentanea nature atqꝫrationi. ſed nec aliqua operatio voluptuoſior eſt. aut ſi verbū voluptatis nimis molle iudicat̉ nulla delectabilior/ ꝙͣ ſit operatio optime potētie hominis cōiungens eācum optimo obiecto ſuo qd̓ eſt deus. hocvero ſit dum ip̄m ratio cognoſcit ⁊ cognoſcens amat. ⁊ in cognito amatoqꝫ/ tāꝙͣ in fine ſuo ⁊ cētro quietat̉. Ecce habetis omnem d̓ beatitudine philoſophica ꝑ̄ſcrutationem/ que ſuper vno cardine voluitur ⁊vnit̉. ad cuius noticiā. chriſtiana religiocompēdioſa fidei traditione ducit. qd̓ efficere philoſophica diſputatio vix longo circūitu quaſi palpando ⁊ innitendo valuit/nec perfecte tamen valuit nec ſtabibter necſincere. Hinc p̄clariſſime dictū eſt ab apoſtolo ꝙ quia mundus in dei ſapientia deum nō cognouit. ſupple cognitione q̄ ꝑ dilectionem operat̉. Et intellige ꝙ hic apoſtolus ẜm diſcipulū eius Bionyſium/ philoſophiam appellat dei ſapientiam īmo etreuelationem. Deus inquit reuelauit eis.Placuit ei per ſtulticiā predicatōnis. hoceſt per compendiū credulitatis ſaluos facere credentes. Non ꝙ philoſophia inutilis aut falſa ſit quippe que eſt dei ſapiētiaet reuelatio. non ꝙ vere religioni aduerſa.non ꝙ in articulo quocūqꝫ contraria ſicutvelle demonſtrare ꝓpoſitum eſt. ſed quiahomines bono dono male ⁊ temerarie vſiſunt ⁊ alia ratiōe. vt ad felicitatis beatitudinem ſine ratiocinatione ſine fluitationeip̄os etiam ſimplices et idiotas venire liceret fidei pede fulcitos. Beniqꝫ ne gloriaretur ante deum ſtulta preſumptio om̄is carnis.