De omnibus ſanctis

46

cendum. a quibus vtinā mereret erudiri.¶ Alios p̄terea conſidero e xp̄ianis inflatos ſapiētia nō q̄ deſurſum ē ſobria ⁊ pudica. ſed terrena anīali ⁊ diabolica ⁊ carnali.vitā pecudū eligentes/ qui fere nihil de homine p̄ter figurā retinent. intus ferrea ſūtomnia. Ip̄i dum has beatitudines auribꝰrecipiunt. animā intrinſecus ſurdā habentaut ita ꝓ egritudine pctōꝝ miſerabilit̓ cōturbata/ ꝙ dicunt oꝑe etſi nō forſā ore. Durus eſt hic ẜmo ⁊ quis poteſt eum audire?Nempe ſapientia terrena diuitijs inhiat.Propterea nō beatos ſed infeliciſſimo plane pauꝑes p̄dicat. Sapiētia diabolica ē ſuverbia indignās ⁊ auſtera. Ip̄a btōs mites quō iudicaret. ⁊ nō potius viles ⁊ abiectos? Sapiētia animalis tota illecebris vacat ducit in bonis dies ſuos cuius vox eſtSap̄. ij. Exiguū ⁊ cum tedio eſt tp̄us vitenoſtre. Talibus obſecro qn̄ ꝑſuaſum eſſeteos beatos eē qui lugent ⁊ nō miſerabiliores om̄ibus hoībus. Quāobrē iſtud perditum ⁊ cecum genus xp̄ianoꝝ. et xp̄ianoruꝫnomine/ non xp̄ianoꝝ ꝯuerſatiōe relinquamus/ tāꝙͣ indiſciplinabiles ⁊ imꝑſuaſibiles ad hac clauſā eis diuinā lectionē. Beati qui lugent ⁊cͣ. ¶ Suꝑeſt ad extremū.aliud genus hoīm/ qui nō ſunt idioti xvt primi. ſed luminibus tā ingenij ꝙͣ conſcientie eruditiōis ſcientifice colluſtrātur.Qui et ſi nondū guſtauerunt donū huiuſbeatitudinis velut illi ſimplices de ſecūdoordine. attamen eoꝝ vita aliena ē ab his vicijs quibus obſtinate corruptos mox eē diximus illos de tercio ordine. Credūt inſuper vt tandē intelligāt hoc eſt/ p̄ſuppoſitareligione philoſophāt̉ quoniā ꝑſuaſuꝫ habent niſi credideritis nō intelligetis. Qd̓notauit Plato dum ait in Thimeo. Sumendum eſſe compendiuꝫ ex credulitate.Iſtos tales (qualiū magnus eſt hic numerus) nunc alloquēdos eſſe decreuimus qͥbus non ſolā dicentis autoritatē que tamēabunde ſatis eſſet ſed rōnem certa ⁊ philoſophicā afferre confidimꝰ per quā iam nonſolum credāt/ ſed etiā intelligāt huius mirande ſublimiſqꝫ doctrine veritatē. Beatiqui lugent ⁊cͣ. Hoc faciemus (ſiquidē permiſerit deus) ad Ciceronis incitatione inparadoris. minori certe eloquētia ſed pa-

ri varietate. et (vnde glorior ī dn̄o) maiorfide. Feciemus inquā: tum ad conſolationem noſtrā quatinus fides in intelligentiam migrās lucidius emicet/ tum ad cōcludendū linguā magniloquā eoꝝ qui ſe dici philoſophos volunt nec ſunt. quoniamdū a religione putāt ſecernere philoſophiā.vtrunqꝫ perdunt. qui verbū diuine noſtrefidei/ cōmunibus verboꝝ pāniculis inuolutum vel faſtidiunt ob ſimplicitatē (ſicueeis videtur) ruſticā ⁊ anilem vt que lugerevel flere iubeat vel de opinabili fallacitatecrimināt̉ nō capaces quo pacto ex luctuſuum gignat̉ contrarium qd̓ eſt cōſolationec perinde concipiunt. beatos ⁊ conſolatos eſſe lugentes ¶ Et qm̄ tres collati ſunein themate termini principales beatitudoluctus conſolatio. tripartita erit ſermonis.noſtri fabrica. qꝛ ſuper quēlibꝫ ex terminisedificium nr̄e ratiocinatiōis fundabitur ⁊excreſcet. Dicemus quoqꝫ breuius ꝙͣ tantares expoſtulat. qm̄ in ſcholaſtico exercitio⁊ in verbo ad populū/ latiori ẜmone ſuperhoc deo ꝓpiciante tractabimus.Rimam exorſurus fabricā inhoc nomine beatitudo/ reco. Qpgito ꝙ omnes qui d̓ beatitudine hominis philoſophica rōneperſcrutati ſunt. conſtituterūt eam in contemplatione prime cauſe ſicut peripateticeſchole inſtitutor Areſto. docuit. j. et. x. ethicoꝝ. ¶ Aut poſuerunt eā in virtute vel bono honeſto. ⁊ in viuendo cōſentanee rōni⁊ nature. In qua ſnīa ſchola ſtoicoꝝ et qͦrundā achademicoꝝ cōcordat. Aut deinceps collocauerunt eā in adeptōe boni vniuerſalis ſeꝑati. quemadmodū Plato. ſuiqꝫſectatores. ¶ Aut poſtremo dixerunt beatitudinem hominis eſſe animi voluptatēſeu tranquillā pacem/ cuius videtur fuiſſeEpicurus ille. cuius Seneca crebre cumſūma veneratiōe meminit in epl̓is. ¶ Nāepicurus alit̓ quis quos ille fuit. ⁊ Ariſtippus ⁊ Sardinapalus ⁊ ſordidus Machometus qui in corporeis voluptatibus humanā beatitudinem detrudere conati ſūtIp̄i certe non philoſophi nec inter philoſophos annumerādi ſunt. ſed porci vocandi ſunt. qꝛ beatitudinem non hominis ſedpecoris deſcripſerunt. Illi ſimiliter a phi-

f4 3