Sermo ſecundus

ctaꝝ ſanctā. ꝑeutiendo pectus exēplo Hiero. ⁊ dicēdo. ſācta v̓go v̓ginū ora ꝓ me. adiuua me. mitte auxiliū refugienti ad te. Deniqꝫ exēplo Anthonij ⁊ Hilarionis adoleſcentū increpa diabolū in ip̄a temptationetua quaſi pn̄tem. ⁊ dic ei. Phyd̓ te ⁊ d̓ tempptatōe tua miſer diabole. Ecce ego nō obedio tibi. ¶ Plurime ſunt tales doctrine ꝓmūdicia cubilis ꝓprie ꝯſciētie ẜuanda. int̓quas poſuimus bonā ſocietate magiſtri etIocioꝝ ⁊ famuloꝝ. occupationē in bono ſtudio ⁊ orōne. Fatigabo vos nō ampliꝰ o pueri. Sit tande nr̄i finis ẜmonis in oratōnead deū ⁊ ſanctos ſanctaſqꝫ oēs. vt talit̓ paremus hic cubilia ꝯſciētiaꝝ nr̄aꝝ in mūdicia. mollicie ⁊ quiete ꝑ gr̄am. ꝙ eoꝝ ꝯſorteseffecti exultemus ⁊ letemur in eiſdē cubilibus nr̄is ꝑ gloriā. Amen. ¶ Finis.Sermo eiuſdeꝫ in eadem feſtiuitate: de om̄ibus ſāctis ꝑ thema.Beati qui luget qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉.Eati qui lugent qm̄ ip̄i cōſo­ Nb labunt̉. Math̓. v. et ſentential̓rAuc̄. vj. et in euāgelio pn̄tis celebritatis ¶ Nos d̓ bto luctu etꝯſolatiōe locuturi in hodierna celebritateſanctoꝝ illoꝝ a quoꝝ oculis abſterſit deusomnē lachryma: ita vt nō ſit amplius ibiluctus neqꝫ clamor. Te reginā inclytā ciuitatis hmo ī ſanctorū de qua glorioſa dictaſūt matrē inſuꝑ illius qui eſt deus totiusꝯſolatiōis inuocabimus ꝓgr̄a qua egemꝰſmpetrāda dicentes. Aue maria gratia plena ⁊cͣ. ¶ Beati qui lugent qm̄ ip̄i conſolabunt̉. Scribit̉ vbi dictū ē. Propoſita hacceleſti ſtupendaqꝫ ſnīa/ inſonāte hāc grandi tonitruo ex ore d̓initatis ī ſublimi monte eccīe audierunt ꝙͣplurimi altiſonā huiextraneiſſime ⁊ a ſapiētibus mūdi abſcondite doctrine tubā. Et quidē in omnē terram exiuit ſonus eoꝝ. Auditā v̓o nō oēsequa mente vnoqꝫ iudicio comprobaruntnimirū quot capita tot ſnīe/ ⁊ fides dei donum eſt ne quis gloriet̉. Audierunt eamomnes ex omni natōe que ſub celo ē quoꝝplurimis nihil ꝓfuit auditus nō innixusfidei vt apl̓us loquit̉. ſed in dep̄ſſiores ſueinfidelitatis tenebras demerſi ſunt Hi ſūtpagapi idolatre ⁊ iudei ꝑfidi/ qui quoniā

foris ſunt ⁊ conſurdeſcūt noſtris vocibusnihil ad nos eos deſerat ẜmo nr̄ ad chriſtianos virigat̉. Dicatqꝫ. Beati qͥ lugent ⁊cͣ.¶ Ecce antē apertis meditatiōis mee oculis intueri videor plenas etiā xp̄ianoꝝ omnes aures hac ſnīa diuina. Quis em̄ ē xp̄ianus; cui hoc euangeliū in eccīa non ſonuerit. Uerbū hoc nihilominus ad mentalesaures ſuas introrſus nō equa ꝓfunditatehoīm ſimpliciū abſqꝫ eruditōe ⁊ litteris O⁊ tenaci approbatiōe reponit̉. ¶ Pars ēquos ſola autoritas in hac fide ſtabilit necvltra quicꝙͣ vel q̄rere vel intelligere ſtudēt.morem diſcipuloꝝ pithagore in hoc tenentes. Satis hn̄t ſcire qm̄ magiſter hoc dixitmagiſter xp̄c. Beati qui luget qm̄ ip̄i conſolabunt̉. Apud tales; nō rōnibus ſed autoritatibus ⁊ exemplis agendū arbitror/ qͥbus ſufficiet inſinuare qm̄ ſancti ſancteqꝫomnes quoꝝ hodie celebritas agit̉ ad coſolatione per luctū tranſierunt; patriarcheꝓphete apoſtoli / martyres ꝯfeſſores et virgines. Quid iſtos dinumero/ qn̄ et ipſumcaput omniū chriſtū pati oportuit. ⁊ ſic intrare in gloriā. Hos ego ad hiſtorias et legendas ſanctoꝝ ad vitas patꝝ; ad originalia doctorū luctum collaudātia iudico remittendos. ¶ Altera ꝑs ⁊ xp̄ianoꝝ ſimilit̓ſimplicium ⁊ nullius eruditiōis litteratorie. qui tamē pro cōſuetudine ⁊ gr̄a/ exercitatos habent ſenſus ad hāc doctrinā cupientes ex intimis anime p̄cordijs. qui experientia doctrice ſentiūt ⁊ preguſtit hoc donum celeſte ⁊ toto cordis aſſenſu/ tēdo mētis iubilo eunt in hanc ſententiā. Beati qͥlugent ⁊cͣ. Tales ſunt in ſchola deuotiōisdoctrina affectiōis edocte ꝑſone. qͥbus lachrymabilis iugiter ē hec vallis lachrymarum. qui dicūt cum psͣ. Renuit conſolarianima mea. memor fui dei ⁊ delectatus ſūEt rurſum delectāter dicunt cum eodem.Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in cordemeo; conſolatiōes tue letificauerūt animāmeā. Quemadmoduꝫ dixiſſe legit̉ beatusBern̄. Multi vidēt cruces noſtras. qͥ nonattendūt ꝯſolatiōes noſtras. Et apoſtoluſdixit. Quaſi triſtes ſemꝑ autem gaudētes.Apud iſtos quos vnctio docet. quos experientia erudit. importunū nimis ne dicamtemerariū cenſeri deberet ſi aꝑirē os ad de