Sermo dn̄ica. xix. poſt penthe.
plus autoritatis arguere videt̉ ꝙͣꝫ dicere. dimittunt̉ tibi pctā tua. Hanc calumniā d̓medio tollit trimembris de ptāte diſtīctōque ſuꝑ. iiij. ſnīaꝝ d. ij. cōiter notata ē ſto.Arguit Bonauen. Eſt itaqꝫ in relaxādiscriminibꝰ. poteſtas autoritatis. ptās excellentie. et ptās nuda miniſterialis Poteſtatem autoritatis dicimus q̄ ſic ſumma ē vtnulli alteri in ſua actōe innitat̉. ⁊ illā ſoliꝰdei ꝓpriam eſſe cōſtat. Poteſtas excellētieꝙͣuis ab altero fluat atqꝫ deriuet̉. hec tamēeſt cum p̄rogatiua/ quā miniſterialis poteſtas non obtinet. Et que ſine ſacrificio ſiue ſacr̄o ſine forma verborū determinatacrimina diluit. et miniſterialē ordinat tribuitqꝫ poteſtatē. Concedit̉ igit̉ ſacerdotibus miniſteriū peccata dimittendi. nec tn̄diuinitas eis aſcribatur. In xp̄o aūt duasalias infuiſſe ptātes autoritatis .ſ. et excellentie ſi ꝯuincimus eundē cōcludimꝰ deum eſſe. quia nemini qui deus nō eſſet collate ſunt/ nec vt cōmunicarēt̉ cōgruebat.Conuincimus aūt. Uides em̄ qm̄ peccata palitici/ abſqꝫ confeſſione ſiue ſacrificiooratione ſacr̄o ve deleuit merito humanitatis ⁊ diuinitatis imperio. Iuuat noſtrāhanc aſſertionē paralitici fides ob quā inanima pariter ⁊ corꝑe ſanatus eſt. Credidit itaqꝫ filiū homīs illa p̄ditū eſſe potencia quā ſibi ineſſe iudaica impietas detreccabat. Illa aūt que alia erat ꝙͣ autoritatīaexcellenſqꝫ ptās ꝓ cuius atteſtatione miraculū patens ſubinde monſtratū eſt. vt ſciatis iuquit Ieſus/ qꝛ filius hoīs ptāteꝫ habet in terra dimittendi pctā Tūc ait paralitico. Surge et tolle grabatū tuū ⁊cͣ. Ac ſieū dicere iudeis eſtimares. Per hāc ꝙͣ forintuemini curationē. interioreꝫ negare nopoteſtis/ nec arguere me mendacij inre occulta. qn̄ palam miraculoſe verba ꝯfirmo¶ Inſurgit rurſum ſcd̓o hereticus clamor ⁊ īpugnare ceſſareqꝫ nitit̉ alterū diuinitatis in xp̄o aſſeuerande argumentuꝫde cogitationū cognitiōe. Nam ⁊ ꝓpheteinquiunt. quibus nulla diuinitas tribuitur nō mō ſecreta aliqua cordiuꝫ penetrati ſunt/ qͥnetiā plurima ab hoībus nondūcogitata p̄dixerūt Quid rn̄debimus. p. r.plane fatebimur ⁊ ꝓphetas occulta multap̄uidiſſe. cuius cauiam inueſtigātes ariſto.
Auicenna plureſqꝫ ph̓orū/ eos eſſe dixerūthomines puriſſimi intellectꝰ quē nec cecavicioꝝ caligo obnubilaret. nec tumultuātium curaꝝ ſtrepitus a tranquilla ſede cōtēplationis abduceret/ et ꝑinde aīa ipſoꝝ vice ſpeculi terſiſſimi politiſſimi in omni p̄te conformis fingebat̉ diuine illuſtratōisradiū ſuſcipiēs abditaqꝫ cognoſcēs. Uerūtn̄ a tractatoribus catholicis rectior veriorqꝫ ꝓphetaꝝ ratio aſſignat̉/ miraculoſa ſanctiſpūs inſpiratio. quaꝙͣ ea que dicūt vehementes ſint ad ꝓphetandū diſpoſitiones.Quid igit̉? qualiter in xp̄o potiꝰ ꝙͣ in ꝓphetis diuinitatē ꝓbat cogitationū agnitio? prorſus optime. Quia ſi ꝓpheta eſſet/(vt hoc et alia etiā plurima indicant ⁊ machomētus ip̄e ꝯceſſit) Si talis inſuꝑ qͥ diuine illuſtratiōis ꝑticeps eſſe mereret̉. eratabſqꝫ dubitatōne bonus iuſtus veraxqꝫ ſeaūt deum eſſe aſſeruit. cui ꝑ cōſequens eſtcredendum. Alioquin nō bonū ſed blaſphemū confiteri neceſſe eſt. qd̓ impiū credere/ omnis eius vita omniſqꝫ doctrīa diuinis oraculoꝝ ⁊ miraculoꝝ vallata teſtīonijs patefecit. Qua de re Thomas bragd̓.in ſumma. li. j. ꝑte. xxxij. primi corollarij pͥmi capituli/ copioſe diſſeruit. ¶ Sed ecce tertio adhuc indignatiori fremitu conclamat increduloꝝ multitudo/ aſſerens p̄clariora tū admiratiōe tū dignitate miracula alijs in domibus ꝑ hoīes puros effecta ꝙͣ hic ꝑ xp̄um. quoꝝ ſi nullus eſt deus ꝑhoc indubitāter nec ex ſimili xp̄s. Et vt d̓grandi hiſtoriarū aceruo pauca colligamobijcit nobis iudeus Helizeū qͥ filiū ſunamitis defūctū ſua in domo viuificabit. iiijReg. iiij. Et ꝙ amplius obſtupeſces ſoloſſiū ſuoꝝ cōtactus in cadauer humanūaīam ſil̓ et vitā ꝑfudit. ibidē. xiij. Oppoītnobis arrianoꝝ ſecta/ ſuſcitatā in cenaculohabitā ꝑ Petꝝ Act̉. ix. Et aliū in porticutēpli curatū. Act̉. iij. Nec miret̉ hec xp̄ianus. cū policitus fit xp̄us di. Qui credit inme oꝑa que ego facio faciet ⁊ maiora horūfaciet Ioh̓. xiiij. Qd̓ ſi quis dixerit vt dn̄ſarmachanus de. q. ar. li. ij. et. c. vltimo. Etſicut Nicolaus de lyra ponit vbi ſupra ꝙPetrus aut alter nō ideo deus per hec miracula conuincitur. quia nō propria ⁊ imperatiua virtute vt chriſtus ſed inuocādo
I