De quattuor domībus
43
ligat̉ ſed ab intelligentibus tū verbaqꝫ latina ſcientibus. Prima aūt or̄o noſtra e̓itẜm hiſtoriā miraculi xp̄i cōmendatīa. Secunda erit ẜm allegoriā ad eccl̓ie gubernationē hortatiua. Tertia erit ẜm mora litatem ad ꝯſcīe habitudinē inductīa. Quarta v̓o erit ẜm anagogiā ad felicē beatitudinem inductiua. Et has duas vltimas ꝓcollatione reſeruatas eſſe volo.Rimaꝫ que aliquantulū ſpeculatōis hꝫ aggredior reſerare. Magnū eſt patreſincliti magnū ⁊ ad erigēdū ſurſum anīosp̄cipuū hodierni euangelij miraculum. qꝛet piā fideliū corroborat credulitatē. ⁊ execrabileꝫ increduloꝝ ꝯͣ deitatē xp̄i blaſphemiā radicitus exterminat. Quod vt pateathiſtorie veritas ſummatim ad memoriamreuocet̉. ¶ Erat in capharnaū vir quidaꝫcuius membra paraliſis adeo diſſolueratvt nec ſe ferre nec vlla cōpage ſubſiſtere poſſet. ſed emortua et quaſi coherentia in ſeipſa collabebant̉. Neqꝫ em̄ a corde. vital̓ calor ꝑ meatus fibrarū diffundebat̉ in artꝰ.quippe emareuerat aut ex frigore cōſtrīgēte. aut humore ſuꝑfluo opilante. ſiue ī eisviuaces neruos corrugauerat calor nimiꝰ/ſiue vulnus inciderat. Hunc egrotantemgrabato ꝓuolutū; homines quattuor pertecta domus/ an̄ xp̄i pedes demittūt. Mira ieſu benignitas. mox namqꝫ/ ſuā deferētiumqꝫ fidem intuitus eū a pctīs tāꝙͣ egritudinis radice primitus abſoluit. Deniqꝫagnita inculpataqꝫ blaſphemoꝝ iudeoruꝫcogitatiōe/ ſanitati eū reſtituit. Uigorē inſuꝑ. domuꝫ vſqꝫ ꝑgendi/ grabatūqꝫ ferēdicumulauit. Tolle inquit grabatū tuum ⁊vade in domū tuaꝫ. ¶ Nō hec humanisoꝑbus nō arte magica proueniūt/ ait monicus rapax ad eneaꝫ ene yd̓ .xij. maior aitdeus. ¶ Non ad hibitus eſt herbaruꝫ ſuccus. nō ꝑegrinoꝝ vis lapidū. ſed ſolo iubētis ſono/ repente exilium nerui. nutant vene medullis ſanguineqꝫ introrſus ībibitiscaleſcunt oſſa rubet cutis. ⁊ inertia languidaqꝫ olim membra ꝓprijs exultant officijsreſtitui. En grāde ſtupendūqꝫ miraculuꝫ.En p̄clariſſima humanitatis xp̄i dignitaſqͥ tanto in oꝑe diuinitati ſubſeruiuit ve-
ra em̄ ꝓbabilitate dici poteſt (ꝙͣuis cōtrariuꝫ dn̄s durandus opinet̉. iij. ſen. di ix.)ꝙ in oībus xp̄i miraculis/ ſua humanitasꝓpter ipſius ad verbū hypoſtaticā vniōꝫtanꝙͣ cauſa ſcd̓a principaliſſima cōmunicauit. et in hoc eminens eſt quedā ip̄iꝰ (vtita loquar) omnipotentia ⁊ p̄rogatiua ſingularis ſuper ceteros hoīnes ſanctos ꝑ qͦstantūmodo meritorie ſine eoꝝ cauſali concurſu/ mirabilia patrata ſunt. ¶ Exurgenunc qͥſqͥs ades/ tolle grabatum ꝓpͥe fragilitatis. et vade pedibus mentis in domuꝫhanc in qua audis tā glorioſum opus fieri. Circūgyra rōnis oculos vt lumine fid̓icolluſtrentur/ atqꝫ effectu puro cōſidera qͦniam h̓ tripliciter oꝑaca eſt xp̄i diuinitas.In pctōꝝ relaxatōe. In cogitationū agnitione. In ſubita paralytici curatiōe. Hecnempe oꝑa diuinitatis eſſe ꝓpͥa. Hieroni.in omelijs teſtis eſt ⁊ ex ſcripturis colligit̉De pctōꝝ dimiſſione. Eſa. xliij. Ego dn̄sqͥ deleo iniquitates. De noticia cogitationū. ij. Paral̓. vj. Tu ſolus noſti corda filioꝝ hoīm. De miraculorū oꝑatione in p̄s.Facit mirabilia magna ſolus. Qd̓ in de ſecretis ſecretoꝝ. Ariſto. nō ſiluit Operatorinquit miraculoꝝ vnus ⁊ ſolus eſt d̓s. triainſuꝑ ꝑſonis dīnis appropͥata. hoc in actuꝯſpicimus. Nō gͦ opificis xp̄i diffiteamurdiuinitatē. Clemētie ſpūſſctī index eſt criminū abſolutio. Sapīe filij inſpectio ſecretoꝝ. potētie pr̄is morbi depulſio tā ſubitaeqͥdē ⁊ plenaria vt ꝑalitico iuberet chriſtꝰTolle ⁊cͣ. ¶ Sed ecce in domū iſtā vbiᶻxp̄s oꝑat̉. veluti quondā in domū Loth Iirruit ꝑfid̓a increduloꝝ diuinitatē xp̄o eripientiū turba. q̄ ī cōdito murmure obſtrepens dat ſine mente ſonū vt Maro ait acclamnās fragilia hec eſſe īmo nulla ad dīnitatis ī xp̄o atteſtationē argumenta Qual̓rinquiūt probat xp̄i diuinitatē. pctōꝝ relaxatio cū moſaycus ſacerdos purꝰ indubiehō id habuiſſe legat̉ offm̄. Leui. iiij. Qd̓ ſirn̄deris eū nō abſtuliſſe pctā autoritatiuevt chriſtus. ſed ꝙ dūtaxat ad peccatoris cūdeo reconciliationē ꝑ ip̄m ſacrificij et p̄cūfiebat oblatio. Non euadis inquit hereticus obijcio nanqꝫ tibi preſbyterum noue legis/ qui autoritatiuo verbo inſtar crēſti vtitur dicēs. Ego te abſoluo ⁊cͣ. Quod