Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De quattuor domibus

44

prādoqꝫ ꝑegit. id facile refellit̉. Umbramnamqꝫ Petri ⁊ helizei oſſa ⁊ ſudaria Pauli nō oraſſe certū eſt vmbra tn̄ petri ⁊ ſudaria bauli etiā abſentis/ certū eſt opē ſalutifera p̄ſtiterūt languentibꝰ. Act̉. ix. ⁊ vt dictū eſt helizei oſſa vitā ſepulto cadaueri refuderūt. Nunqͥd inſuꝑ orauit xp̄us miracula faciens fleuit in ſeip̄o turbatꝰ eſt Ioh̓ij. Sciebā inquit pat̓ ꝙ ſꝑ me audis. Deinde gentiles idoloꝝqꝫ cultores d̓ ſuis miraculis celebres nobis ingerunt hiſtorias.quoꝝ multa cōplexus eſt valerius. li. j. c. d̓miraculis. Narratqꝫ Tarquiniū cōtē nouacula ſecuiſſe. ⁊ veſtalem virginē cribruꝫaqua tybris īpleuiſſe. Cōmemorat et hocidē cū alijs Aug. x. de ci. dei. c. xvj. Suetonius qͦꝫ tranquillius. li. de. xij. ceſaribus.Ueſpaſianū imꝑatorē refert cecū illumīaſſe ⁊ alterius debile crus folo calcis tactu ſolidaſſe ioſephus p̄terea ſcd̓o antiqͥtatū abalexādro mocedone/ pamphilicū mare fuiſſe diuiſim narrat. ſicut a moyſe rubrumPro his vide ſi libet Bragd̓. vbi ſupͣ. Adextremū mirabiles artiū magicaꝝ effectuſqͥs nō audiuit. lege ī lr̄is Exo. c. viij. d̓ magis pharaonis. Et qd̓ vrgentiꝰ eſt vid̓ phitoniſſam Sumuel̓ ꝓph̓e vere ſuſcitatricēꝓut lr̄a ſonat pͥmi Reg. xxviij. c. Et Augoppinat̉ ī epl̓a ad Felicianuꝫ. Et ponit̉ inglo. ordinaria j. Reg. c. allegato. Quisgͦ nō deſiſtat xp̄m eſſe deū ꝯcludere ex miraculoſis oꝑbus. cuꝫ hec audiat videat etꝑpendat. Magͣ vtiqꝫ R. p. difficilis ⁊.pplexa hec q̄ſtio ē vbi de veroꝝ a falẜ miraculoꝝ diſcretiōe tangit̉. ⁊ eā a doctoribꝰpraro funditus eua cuatā reꝑimꝰ. Nimirū ſi ad me altior ꝑuenerit ꝙͣ aūt īgenio tenui cōp̄hendere valeaꝫ/ aut arido breuiqꝫẜmonis eloquio cōplecti. Dicā tn̄ aliquidne de ſilentio nr̄o gaudeat ſuꝑ nos inimicus. Et teneamꝰ in primis nullū ꝓprie ⁊vere dictū miraculū ab alio ꝙͣ a deo poſſecreari qm̄ ſolus eſt qͥ ſuꝑ oēm cauſaꝝ naturaliū curſum ⁊ ordinē dominat̉. Nō p̄iudico tn̄ priui legio humanitatis xp̄i ſingulariſſimo. Neqꝫ em̄ demonioꝝ neqꝫ angeloꝝ neqꝫ tꝑate cōplexionis nec aſtroꝝ nechūane imaginis quaſi miraculorū factricem. Auicēna. iiij. ſui de aīa poſuit. Tātevirtutis ſunt/ vt vel ercet̉ aliquid vl̓ abſqꝫ

certo cauſaꝝ naturaliū ꝯcurſu formet̉. ꝙͣuis plerūqꝫ tā ſecreto celeriqꝫ fiat motu huiuſmōi cauſaꝝ applicatio ꝙ actōqꝫ natureeſt miraculo deputet̉/ p̄ſerti ab indoctis ⁊ īph̓ia ceteriſqꝫ artibus paꝝ eruditis Ampliꝰ ſcire ꝯuenit ꝙ ſic apd̓ hoīes moris eſtꝙ in atteſtatōe litteraꝝ ſigillū appenditurvel apponit̉ ſignum ꝓpriū nō aliter deusmiraculoꝝ veroꝝ oꝑationem veluti ſigillū ⁊ ſignū ꝓprium inducit in robur veritatis illius quā iubet credi ⁊ nulla vnꝙͣ inuocatione miraculoꝝ cōditor ſit vl̓ erit īoꝑemendoſo quin reclamet et qͥn ꝑ ſcripturaſſacras/ ꝑ ꝓpheticas ꝑ reuelationē vel alit̓illā falſitate nō eſſe credēdā edoceat. Deuſem̄ veritas eſt. ſeip̄m negare nō pōt. Multoꝝ ſiquidē ⁊ inter alios (vt opinor) Auguſtini ſnīa fuit deū ꝑ malos nonnū ꝙͣ mirabilia oꝑari. et hoc nō vt ſit falſi teſtis/ abſit ſed in damnationem tā illius qui facittam illoꝝ qͥ ſeduci ⁊ erroribus excecari meruerunt. Et quemadmodū dicunt de antixp̄o ad ꝓbationē electorū. Unde apl̓usſine charitate montes poſſetranſferri nonnegat. j. Cho. xiij. Et d̓ nouiſſimo die aiebat xp̄us. Multi dicent mihi in illa die.Dn̄e nonne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ. et innoīe tuo demonia eiecimus. ⁊ in noīe tuovirtutes multas fecimus? Et tunc confitebor illis qꝛ nunꝙͣ noui vos. Matth̓. vij.Et de phitoniſſa ⁊ iuda ſatis cogens ē argumentū. Hec ita ꝙͣuis ſe hērent ꝙ permendaces miraculi autor eſſet deus. nūqͥtn̄ figillū ꝓprium ſic falſari/ nūqͣ eo abutiin mendacio ſineret quin ⁊ r̄clamaret ⁊ cōtradiceret. Alioquin quō eidem crederet̉plus ꝙͣ principi qui falſarias litteras ſigillo ſuo conſignari ſcienter ⁊ abſqꝫ vlla ꝯtramo videre poſſumꝰ credēdā eſſe ī xp̄o Zdictione ꝑmitteret? Ex his qtū eſtidiuinitateꝫ. qꝛ deus ip̄e ad huius rei affirmationeꝫ/ autor fuit miraculi hod ierni ceterorūqꝫ plurimorum Et deus nō ſolumnon reclamauit/ ꝓhibens ne talibus cred̓retur. ſed ꝑ os oīm ꝓphetarū ⁊ gentiliuꝫ ſibillarum hec omnia longe an̄ p̄dicta ſuntlaudata et approbata. Suꝑ hoc legat dn̄ꝫArmacanū qui vult/ in tribus primis deq. armenicorū. Et Nico. de lyra. in. q. cōtra iudeos. Scotū. ij. q. pl̓. Et Brag. vl̓

A