Sermo in cena domini
fectionis egrediens. pͥmū in ſe recuruꝰ corcuit. Stulta vere prauaqꝫ mutatio. d̓ deo īſe Nā in ſe qͥd niſi vaſtū quoddā indigenrie deſercū inuenit aut ſentit. Aīma quitpe ſine deo. qͥd oro eſt niſi horribil̓ quedaꝫ⁊ inhabitabil̓ terra deſerta inuia inaquoſavel potius tenebroſiſſima quedā ⁊ profūdiſſima miſeriaꝝ ab yſſus? ¶ Preterea clerus ſic auerſus a deo neqꝫ iā conſolationeꝫaliquā. neqꝫ refectioneꝫ aut ſatietatē ab eoſentiens. quidni auertente deofaciē ſuā cōturbet̉? Quidni ad tenebroſitatis veſꝑaꝫveniēs famen patiat̉ vt canes? Quidni q̄rulus dicat deo. ¶ Poſuiſti me cōtrariuꝫtibi. ⁊ factus ſuꝫ mihimet ip̄i grauis. Itaqꝫ fit ſibimet regio egeſtatis. longinqͣ valde a peccatoribꝰ ſalus. Occupante igit̉ regionē illā fame valida miſeraꝝ conſolationū falſorūqꝫ bonoꝝ/ ꝑditoqꝫ guſtu viui etveri boni egredit̉ iaꝫ hō eccleſiaſticꝰ ſemetip̄m / ꝑ exterioꝝ quinqꝫ ſenſuum portas. qꝛnullibi peius hoſpitiū/ neqꝫ amarius ꝯſortium/ ꝙͣ in ſe ⁊ ſecū inuenit. egrediet̉ foras⁊ ꝯgregat iniquitatē ſibi. Egrediet̉ ſi fortevidendo audiendo/ ſentiendo/ guſtandovel oīfaciēdo vmbras aut picturas veri bomi res ſenſibiles afferat ſibi inde ꝯſolaciunculas aliquas qͣs ſubſternat aīme ſue egrocanti ⁊ ſaucie. ex quibus paſcat concupiſcētiā inſatiabili auiditate voracē. cū filijs ſuis oꝑbꝰ carnis qͣſi totideꝫ catulis fame rabidis. Sed exꝑtus ꝙͣ vere enūciauerit quidixit. Nō ſaturatur oculus viſu nec aurisauditu implet̉. reꝑie cū Auguſtino omīamiris amaritudinibꝰ reſperſa. qꝛ iuxta ſatiricū? plus aloēs ꝙͣ mellis hn̄t. Miſeraplane ſed digna ſors. vt eiectus clerus cuꝫCayn a facie dn̄i. vagus ſit poſt cōcupīasſuas. ⁊ a cōtriſtantibus eū ꝓfugus ſuꝑ terram nō viuentiū in eternitate; ſed morienſus a deo ⁊ conuerſus ad mūdū qͥd patiū in tꝑalitate. ¶ Beniqꝫ clerꝰ ſic auer.citur. Nōne ſentit et videt/ ꝙͣ amaꝝ ſit reliquiſſe dn̄m. Sentit ꝓfecto niſi ſenſuꝫ ꝑviderit. Nam adheret vni ciuiū regionisillius. hoc eſt carni/ q̄ de mūdo nō de ſuꝑnis eſt vt ſpūs. Hec mittit eū paſcere porcos ſordidos brutales ⁊ furibudos deſiderioꝝ peſſimoꝝ/ quibus dat ſiliquas ināesvoluptatū. ¶ Sꝫ quid dicit ſcriptura de
adoleſcente filio vn̄ parabolā ſumpſimusCupiebat ventrē implere de ſiliquis quaſporci comedebāt. ⁊ nemo illi dabat. Onerat quippe talis cibus voluptatis/ irritatqꝫ famen nō ſatiat. Suꝑeſt ergo vt qꝛ ſatietatē in nulla re vna reꝑit/ nitat̉ euagari pvaria ꝓpterea fit diſꝑſus multiplicit̓ ⁊ inquietus ſꝑ hiās ſꝑ ad ampliora coaceruāda ne deſit aliquid elaborās. Semꝑ neſcōqͥd curte deeſt rei inqͥt ſatiricus. Finita ſūtquippe omnia. Anime aūt deſideriū ⁊ os⁊ venter. capaces ſunt infiniti. ꝓpterea qͥcquid obiectū fuerit nō plus affert ſatietatꝭꝙͣ gutta vna/ gulpho vaſtiſſimo. Totꝰ iſtemundus ſenſibilis/ ad anime ventrē qͥd ēniſi bolus exiguus? naꝫ ſi mille millia mūdoꝝ adieceris eū nō implebūt. Patuit inalexādro in ceſare in alijs tyrannis. vemiſero mihi inquit alexāder cū ex democritiſnīa innumerabiles mūdos audiſſet/ egonec vnū ſubiugaui. Idē d̓ ſcientie cupiditate. Exemplū deinde ſenſerūt qͥ tota ſtudioſitate ſua nihil aliud inuener̄t ꝙͣ nihilſcire ⁊ ꝙ multa ſcire magͣ fatuitas. ¶ Pͣorro quid mirādū ſi nō ſatiat̉ comedens inſomnis. Ut loquit̉ Eſaias. ⁊ vt poete d̓ toto fabulant̉. Sed et vmbrā et ventū dentibus atterens ⁊ paſcens/ ſaturitate qualiterimplebit̉. Ideo bn̄ enūciauit qui dixit appetitū diuitiarū eē infinitū. Midā et tancalum poete / ⁊ creſum cū innumeris diuicijs hiſtoria ꝓ exemplo poſuerūt. ¶ Eccecui aſſignata erat ſors vberrima ſorſqꝫ pleniſſima. dū derelicta ea. vmbrā et ventū cōſectat̉ tꝑalium cōmodoꝝ vel lucroꝝ. dumquerit ea tanꝙͣ p̄ciū quoddā huiꝰ cōmutationis dei cū māmona. ip̄e neqꝫ rē habetneqꝫ p̄ciū. Poſtremo cū iuda ſuſpenditur;ſtragulaturqꝫ laqueo tꝑalis ſolicitudinisintercipientis ſpm̄ vitalē gratie/ ne interiora refrigeret. ⁊ creꝑat medius ⁊ diffundāt̉oīa viſcera eius in terrā. Fingo iſtud niſi aſſit teſtis ſapiens. Auaro inquit nihil ē celeſtiꝰ. Sequit̉. Proiecit em̄ in vita ſua intima ſua. ¶ Uultis accipe ſil̓itudinem?vt dicit̉ palpabilē ꝓ p̄dictis. Ponite an̄oculos veſtre cōſideratōis canem aliqueꝫmordicitus inter dētes geſtantē fruſtū carnis. tranſnatet canis iſte flumē aliqd̓ videatqꝫ vmbrā carnis in aqueo ſpeculo. hͦ ca-
C