Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad eccleſiaſticoꝝ cautelā

nis v̓t auidū eſt aīmal/ ſi hiando nitit̉ vmbrā hāc arriꝑe vl̓ glutire qͥd agit niſi vt verū carnis cibum ꝑdat; elabit̉ em̄/ fundoqꝫmergit̉. nō tn̄ vaneſcente potit̉. Aut ſiſimilitudo magis placet in hoībus. Recogitate aliquē in horto pomifero poſitū. ſuper cuiꝰ orti filices humi repentes ſuꝑ vrticas ⁊ vepres/ iaciant̉ ab alto vmbre pomorū ex radiatiōe ſolis obiecta. ꝙͣta p̄cor eſtimabit̉ ſtoliditas ī hoc hoīe/ ſi ſpretis verꝭpomis ip̄e nitēdo ⁊ ſerpēdo pedibꝰ manibuſqꝫtotꝰ incūbat inhias aꝑto ore ſuꝑ huiuſmōi vepres ⁊ vrticas/ cupiēs vmbratilibus pomīs ſaturari. Quid ipſe niſi vſtiones pūcturaſqꝫ. qͥd niſi laceratiōes referetde toto conatu ſuo: Profecto h̓ eſt typauari. qͥ ſpreto deo/ v̓o cibo ⁊ fructu / ꝑſeqͥt̉vmbras eiꝰ vmbratiles .ſ. diuitias/ qͣs Ih̓sſpinis quia cruentant ⁊ pungentibꝰ curaꝝaculeis vulnerāt/ comparauit. Itaqꝫ niſihec vmbra qͣſi ſomnialit̓ et vmbrati lit̓ fieret. ſic̄ vnus poetarum dicit referente. Fulgentio nō ceciniſſet pſalmiſta. Dormierūtſomnum ſuum et nihil inuenerunt omēsviri diuitiarum in manibus ſuis. Et rurſus. Uerūtamen in imagine ꝑtrāſit homoMinus quippe habet entitatis et permanetie tꝑalitas eternitati comparata/ ꝙͣ ſomnium auolans vel vmbra ꝑtranſiens ſi earium cum tempora litate ꝙ tumlibꝫ extēſafiat collatio Talē (niſi me fallit eſtimatio) formauerant imaginem reꝝ humanarū duo ph̓i Democritus ⁊ Eraclitus. quorū alter mox vt ingrediebat̉ ſolium domridebat. ita nihil ſibi ſerium vel ineptumvidebat̉. Alter flebat / arbitrās oīa que gerebant̉ miſerrima. Talem Iob talē ille qͥintroierat ī ſanctuariū dei imaginē pinxirat. Iob dicit. Uidi ſtultū firma radice. ⁊maledixi pulcritudini eiꝰ ſtatī. Alter. Uelut ſomniū ſurgentiū dn̄e imaginē ip̄orūad nihilū rediges Clerus vtinā ſic ſenfiret ex intimis reꝝ vanitatē. qd̓ qꝛ non facit tradit ih̓m. p̄tēdēs ex ſtatu ⁊ noīe ſe habere ſolū deū in ſortē hēditatis a qͦ longiſſime ꝓiectus eſt ꝑ vitiū cupiditatiſ. Qd̓ ſivult regredi/ formā habeat iā allegatā adoleſcentis. reuertat̉ de exterioribus ad ſe.de ſe ad pr̄eꝫ. di. Pr̄ peccaui ī celū ⁊ corā teproditor nedū tui ſed cuiuſlibet creature

ſac me ſicut vnū ex mercēnarijſ nō mund.ſꝫ tuis. ne pereā cū iuda ſymonis ſcariotisSecunda cōſideratōſiaſticus. qui corꝑalit̓ etiā aſcriptus ad O Ad imitatōnē iude. ꝓditor eſt eccleꝯſortiū eccleſiāqꝫ ſanctoꝝ/ deſerit illos corde nequā tranſiens ad ſinagogam peccantium Ibiqꝫ ſymon exiſtens. id ē meroremaudi ens. Hec fuit iniqua iude ꝓditiovt dum cum ſanctis apl̓is et maria matreIeſu corꝑaliter verſaretur ip̄e totus anīocum iudeis/ de traditione dn̄i ſui/ de deſolatione cetꝰ iſtius ꝑtractaret. vt verum ſitillud ꝑ pſalmiſtā. Etem̄ homo pacis mequi edebat panes meos magnificauit ſuꝑme ſupplantationem. Imitant̉ autemeū qui ſunt ex ꝑte illius. quoꝝ cōuerſatiocorporalis cum catholicis/ mentit̉ fideꝫ ⁊deuotionē/ q̄ longe ſunt ab eis. Nō eī ſuntfratrū amatores ſed ſpoliatores. fraudatores irriſores eorū. etiā ſpiritualit̓ in moribus ciuilit̓ in fama/ ꝑuerſiſſimis machinationibus ꝯcciſores. Ita tradit̉ xp̄us inmēbris ſuis. Eccl̓iaſticos itaqꝫ qͦs auaritia ꝑuertit iā a deo. inuidia comes auaricie ſuſcipit. dū vidēt in alio qd̓ nō habentFraus inſuꝑ dolus detractio ira furtūſacrilegū. odiu. tediū. veri boni ⁊ ſil̓es vitiorū peſtes tanꝙͣ latrones aliqͥ ⁊ ꝓditores īueniunt eos. Iuuētoſqꝫ cecant alligāt ſauciant trahūt diſtrahūt. Beniqꝫ extra viamvirtutis eijciūt. Uix ad tp̄s relīquit̉ pallium hypocriſis/ tegens cadaueroſaꝫ feditatem intrinſecus horridā/ oꝑimēto quodāꝯuerſationis exterioris cū reliquijs velutin ſepulcris dealbatis. Dignū plane eſt.vt qͥ talē tātāqꝫ portione deū faſtidiūt qͥqꝫauaricie tyrannide diſtractus a loco vberis paſcue a mōte coagulato et pīgui/ corruit in deſertū vallemqꝫ totius egeſtatis ⁊ſalſuginis. Ipſe incidat in latrones cumillo qui de hieruſalem deſcendebat in hiericho. et de pace in mutabilitatē. de quietein cōfuſionem. Ita qui noluit eſſe ſociusapl̓oꝝ. nec habere ſoliditatē fidei cum Petro/ mittitatem eum Andrea. puritatē cūIohanne. et ſic de reliquis/ fit conſors ꝑfidoꝝ. ſit preda vitiorum. et qui prius nutriebatur ī croceis. amplexat̉ ſtercora ⁊ cū ini