Sermo in cena domini

dicatore vel apl̓o vel ſacerdote locuturusTotus in meditatione mea cōtremui. toeus horrore cōcuſſus ſuꝫ. recogitās ꝙͣ terribilis in cōſilijs deꝰ ſuꝑ filios hoīm. Uidens inſuꝑ cū eccleſiaſte oꝑa d̓i mirabiliavalde. ꝙ nemo poſſit corrigere quē ille deſpexerit? Si claudit/ quis aꝑiet? Si mitcitcriſtallū obduratiōis. a facie frigoris eiusqͥs ſaſtinebit? Si dyabolus cor ſubintret.nonne ſicut malleatoꝝ incudē indurat illud. ita vt rideat vibrantē dānatōis haſtāvertunt̉ ſibi in ſtipulā lapides funde. necacquieſcit cuiuſꝙͣ p̄cibus. Iudas in exemplo eſt. quē nec efficaciſſima p̄dicatio necma ledictionis eterne inſinuatio ꝑ xp̄m facta/ deterrere potuit p̄concepto patricidionec ꝯſideratio tue dignitatis o virgo beata o mr̄ pietatis emoleſcere potuit et miſericordius ageret erga te ⁊ filiū tuū benedictū. Maledictus furor talis qꝛ pertinax. ⁊emulatio. qꝛ dura. dum tradit ieſuꝫ iudasſymonis ſcariothis. ¶ Nuncautem o virgo ſerena ne ſit in aliquo noſtrū tale cor incredulum ⁊ duꝝ. Cora ſathana occupatūCor ad diuinas monitiones vel increꝑationes clauſum. adimus cum fiducia thronuꝫ gratie tue ſuppliciter exorātes/ vt irroratione eiuſdē gratie ꝑcepta que cor emolliat vt abiecta oī nequitia dyabolice fraudis. nec cor induret. inueniat̉ nemo noſtꝝꝓditor filij tui. ſꝑnēs legis ſue monita ſaiubria. Qd̓ vt impetremus p̄ſentamꝰ tibiillud euāgelicū. Aue gr̄a ple. ⁊cͣ. ¶ Tradidit ieſum iudas ſymonis ſchariotis ⁊cͣ.Memini meminuer̄t ⁊ p̄ſentium (vt opinor) aliqui quēadmodū hoc eodē veſpeducto ſemel in circulos ſuos annuales ſole tractauimus licteralit̓ thema pn̄s incipientes ab hoc verbo. Cū iā dyabolus miſiſſet ī cor iude ⁊cͣ. Quā ꝑticulā ex īduſtriadimittimuſ circa quā p̄cipue mote ſt̓ tuncqueſtiuncule plures quaſi ex ꝑſona ſtudioſitatis ſpeculatiue. quaꝝ diſſolutio vl̓ adſcolaſticū exercitium vel ad tp̄s alterū linquebat̉. Quas etiā nūc vel repetere vl̓ diſſoluere nequaꝙͣ eſt animus. ¶ Satꝭ adeſtmaterie plangere potius. ⁊ plangendo clerum noſtri temporis ne ꝓditor xp̄i ſit. admonere libet vt clerus qui in apoſtolico ordine iude ſucceſſor inuenit̉ nullo pacto fi-

at eiuſdē imitat̉ in crimine. quali crimineNimiꝝ in eo qd̓ narrat euāgelicus ſermocōprehenſus in verbis thematis. Tradidit ⁊cͣ. Hec totiꝰ nr̄e intentionis ſumma.Hic cardo circa quē dicendoꝝ omniū voluet̉ oratio. Nā illos cōmonere qͥ vel foriſſunt in alio ordine vl̓ abſentes/ qͥd ad nosStudemus igit̉ on̄dere modos qͥbꝰ ⁊ qͦtIudas tradidit Ieſum. ⁊ ex eius dānatiſſimis ꝓditorie fraudis oꝑibus ſciamꝰ noſde clero nos dicti ꝑ antonomaſiam eccl̓iaſtici/ et a quibus et qualiter abſtine̓ debeāꝰne ſi ſimiles fuerimus in execrādo facinore. par nos inuoluat horrenda damnatō.¶ Iactamus in primis hoc ꝓ dicendisfundamentū ꝙ ꝓditio eſt fraudulenta leſio alicuiꝰ/ ſub amicitie vel officij ſimulation. Et ita ꝓditio; duplex eſt iniqͥtas. qͥa ⁊odiū ē ⁊ ſimulatio. ¶ Proditor eſt qͥ ſimulat officiū ⁊ affert detrimentū. Uel proditor eſt familiaris inimicus. eo ꝑnitioſior qͦefficatior eſt ⁊ ineuitabilior ad nocendumDe cali in ꝓuerbijs. Simulator ore decipit amicū ſuū. ¶ Cōtingit aūt fieri ſimulationē amicitie vel obſequij/ tripl̓r in ſtatu ⁊ ꝓfeſſiōe. in geſtu ⁊ oꝑatōne in affatuſeu locutiōe. Hac triplice beniuolētie ſil̓ationē ſi querimus in iuda reꝑimus erga ieſum ſicut his tribꝰ modis in genere finxitſe iudas ſibi beniuolū .ſ. in ſtatu vt qꝛ apl̓seius fuit. in geſtu vt qꝛ oſculuꝫ ei dedit. inaffatu vt quia eū rabbi nomīauit. ¶ Edificemus/ ſi placet ſuꝑ hanc baſim tripliceꝫduos noſtre collationis pariētes principales traducendo iude ꝓditionem ad eccleſiaſticorum omniū cautelā ⁊ eruditionemRadidit itaqzieſum iudas ſymonis ſchariotisPrimū qꝛ ami citiam obſequioſam p̄tendebat in ſtatu quā longe ꝓiecerat ab affectu De geſtū aūt et affatu ſimilit̓iu altera parte videbimus. ¶ Porro ſtatiude quadruplici titulo fuerat inſignitusErat quippe iudas clericus. hoc eſt in ſortem dn̄i electus tanꝙͣ domeſticus eiꝰ. et heres Ad quid? Ut dominus ſua pars. ſuaqꝫ eſſet hereditas. Cleros em̄ grece ē ſorslatine. Erat p̄terea iudas ciuis ſanctoruꝫaſcriptus d̓ ciuitate hieruſalem. cauꝙͣ do

6