De voluntaria paupertate

42

¶ Ueꝝ ſentio vos incliti dn̄i finem loq̄ndi rōnabiliter expectare. Parebo libēs nepariā faſtidiū. Expectare tn̄ prius oro patimini. Utinam ſaꝑent et intelligerent qͣꝫtuor has veritates pulcerrimas/ eccl̓iaſticinr̄i temporꝭ illos loquor improbos qͥ ſpreto et calcatu monarchatu gratie ditiſſimocecos ſe ad inopem ⁊ languidū ciuilitatꝭtitulum cōiecerunt. toti funditus incubuerūt dn̄ficijs ſibi ꝑ l̓as ꝑqꝫ nephas coaceruandis ꝑ diſcrimen certiſſimū ⁊ ꝑditionēanimaꝝ ſuaꝝ ⁊ ſepe alienaꝝ. Preponūt filiationem immūdam mūdi immo iuguꝫferreū dyaboli/ filiationi et iugo ſuaui xp̄i.Prouocant in flagitijs ſpurcidis/ et rapinis ſacrilegis audacter deū cū dederit omnia eis in manus. ꝓut apud Iob verbū ē.¶ Extollunt ſibi titulos caducos anxios⁊ egenos. Ille huius ciuilitatis et poſſeſſionis. ille alterius. quibus adeptis dicit qͥlibet talium cū angelo laodicie. Ecce diues ſum ⁊ nullius egeo. ⁊ neſcit talis quidexprobrans Iohannes ſubinferat/ ꝙ miſer eſt et miſerabilis ⁊ pauꝑ ⁊ cecus et nudus. ¶ Cui militant omnia ad oppugnationem ſui/ non minus ꝓſpera ⁊ aduerſa.In ꝓſperis reſoluūtur ſegnicie ⁊ luxuriaIn aduerſis ꝑ impatientiā ⁊ murmur nōſubſiſtunt. Quare ſic? Quoniā titulū gratie commodiſſimuꝫ et p̄clariſſimum quohabito dantur nobis anima in manꝰ longe proijciunt. ¶ O quiſquis adeſt groſſiori generoſiori ſuperbia ⁊ ambitione dignus. Quiſquis latius ⁊ inſignius dominari querit. quiſquis imperoſius ardet gloriari. pergat huc facile. iter apertum eſt paruum. latum. pulcherrimum. Non neceſſehabet vt euaget̉ anxius aut turbetur ergaplurima. tātūmodo lauet̉ ab inquinamētis ſuis. ſeruet gratie titulū. omnia dabitei pater in manus. In p̄ſenti quidē nō abſqꝫ diſcrimine belli et militie multe. Nā hͨvbi t̓ra vbi guerra tāꝙͣ nihil differt a ẜuoſꝫ p̄ſtabit in futuro. Speret eqͣnimit̓ cū pace ⁊ trāqͥllitate ꝑpetua. ad qua noſ ītromitcat ille qͥ hꝫ oīa in manibꝰ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄usqͥ eſt d̓s bn̄dictꝰ ī ſecula. Amen. FinitCarmen de voluntaria paupertate.

Pauperies iure beata.jQue voce ieſu celica regnaBū ſpiritui grata/ nec horreDū ſufficiens letaqꝫ degisDiuina tibi gratia dat iusUeri tituli. quo dominatuPleno valeas omnia vtiSub lege ſua ſubdita queqꝫPrimo ſtatui nonne fuereSi principio querere regnūNoris dn̄i / cuncta ſequent̉Eſt pauꝑies indigna panisMendicat egens fiat oport etPandit miſeram ſe querulamqꝫMorbo ſenio torpore fractāHeū pauꝑies nomine ſoloQue corde tumes ꝑdita luxuEffrons graderis voca ꝓcaciBuccis nitidis. veſte fluenti.Ceruice riges. naribus efflasUis ex alijs viuere lautaQui nō dederit murmura rodisDiſcrimen habet fama negantisUos effugite credite mordet¶ Eſt pauꝑies officioſaQue parca ſibi largiter amplasDiſpenſat opes. vſibus aptansDiſcreta pijs. curat honeſtoFrugiqꝫ ſtatu plebe placereClamas decus hac/ liuide pompasCedens ꝓprijs altera viuitCōmune tenens more priorumGazas medias ſpernere ꝓrſusNolo. fragilis terrat egeſtasNeu ſim ꝑ eam ſordibus excorsCuris lacerijs corde moleſtusLiberqꝫ mimis corda tenereFinit.SSequitur alius ſerCmo ꝑ eundū cancellariū in cena dn̄i. ad.eccleſiaſticoꝝ cautelā ⁊ eruditionem.Radidit Ieſum iudas ſymonis ſchariotis. Origīliter in ſententia. Iohan.xiij. Unde ſumptū eſt eugelium preſentialiter recitatum. De proditore iudeDe obſtinato et incorrigibili. Quo vtar nomine Clerico vel pre