Sermo in cena domini
ꝙ adā fuerit in gr̄a. Ciuile nequaꝙͣ. qm̄ ſinulla fuiſſet tranſgreſſio. ſi p̄terea nō eſſeteffrenis hoīm cupiditas. cui etiā ip̄e deꝰ nōſufficit. p̄liū tm̄ ⁊ tā grādis portio. nulluꝫfuiſſet int̓ homines plus ꝙͣ inter angelosciuile dn̄ium. Uiſum eſt in adā ⁊ patebitin gloria. Qua ꝓpter radix infecta eſt ⁊ origo talis dn̄ij ¶ Hoc aꝑte in illiꝰ executōeet retentione ⁊ acquiſitōe ſapimus. quoniam vix aut nunꝙͣ abſqꝫ peccati ſordibꝰ acquiritur; retinet̉ diſpenſat̉/ nunꝙͣ abſqꝫ curis vltricibus abſqꝫ anxietatibus plurimiſaut litibus inquietis aut ꝑiculis multꝭ ſuos detinet amatores. Compatit̉ inſuꝑ ſecum nequiſſimā ẜuitutem ⁊ peſſimis ſepecollatū eft. eis qui ꝓditores ſunt veri dn̄irei criminis leſe maieſtatis in eū. ſeditioſiin ciues regni. homicide ſui. ⁊ indigni pane qͦ veſcunt̉. Qualiter v̓o ⁊ ꝙͣ ꝓprie talesſe dn̄os appellāt/ ip̄i viderint. Secus eſt dedn̄io gr̄e qd̓ puꝝ eſt. letū. ſctm̄. iocūdū quietum ⁊ ſecurū. ¶ Fundatū deniqꝫ in regulis diuine artis. nō vt ciuile dn̄ium in traditionibus hoīum/ qn̄qꝫ ſuꝑuacuis/ qn̄qꝫnequiſſimis ¶ Scd̓am differentiā aſſigͣntp̄dicta deſcriptio/ ꝙ dominiū ciuile ſimul⁊ ex equo eſt incōmunicabile pluribus ꝙͣꝙͣ diuerſis modis. nō ex equo ꝯpatiat̉ plures dominos. vt regem ⁊ burgenſem vl̓ militem. Cōſurgit aūt hec in cōmunicabilitas ex imꝑfectiōe artatione groſſicie ⁊ egeſtate talis dominij. Nō em̄ pōt diuerſis ⁊multis eque plene ſicut paucis in vſuꝫ ſuum cedere. Ex aduerſo gratuitū ⁊ euangelicum dn̄ium/ compatit̉ ſecum quolibetdominos ꝓpter ſui ſpiritualitate ⁊ cōmunicabilitatem ⁊ bonitatē ad exemplar ſup̄mi dominij. qd̓ exequo cōmunicat ſe pluribus ſicut vni. Hoc eſt dn̄ium charitatis/latū nimis. ¶ Que charitas nō eſt ambitioſa nec appropriare ſibi querit que ſua ſūtj. Chorin. xiij. Sic parentes primi nihil ſibi vel ante caſum appropriaſſēt ſed nec angeli vel beati. ¶ Sic deus abſqꝫ ſui dominij detrimento coaſſumit angelos ⁊ hoīesin quos tranſfundit monarchialē ptāteꝫ.dans eis oīa in manus. Sic demū pater ⁊filiuſ ⁊ ſpūſſctūs tres ꝑſone ex ē qͦ pleniſſīeſibi cūcta ſubijciūt. ¶ Tertia ſuꝑaddit̉ orīa. qm̄ ciuile dn̄im/ pōt abdicari
⁊ repudiari/ ſeruata iuſticia. Poteſt etiamab initio tolli. Nā ꝓpter quid aliud quotidie fiunt mercationes emptiōes venditiones ⁊ alie cōmutatōes. Propter qͥd aliud inſuꝑ perſtrepunt ⁊ reboant odioſe lites. rabioſa iurgia. improbe ꝯtentiones iudiciorū forenſiū/ pro repetēdo aut tuendorem ſuā. cui taliter dominans ſemet aſtringit. Et o deus equiſſime quāta eſt in hocp̄cellentia dignitatis in gratuito ſuꝑ ciuili dn̄io. qm̄ ſic̄tu deus/ tuū cōmunicas dominiū abſqꝫ de ꝑditione ⁊ abdicatōne ſiciuſto cuilibet fas eſt compati ſecumꝙͣtumlibet plures dominos. ⁊ nihil deꝑdere. immo extenſius hēre dn̄ium. Propterea nōhꝫ neceſſe iuſtus contendere in iudicio ꝓpter hoc dn̄ium ſciens omnia eſſe ſua vbicunqꝫ ⁊ quocūqꝫ fuerint tranſportata ſiuecollocata. Uſurpare quoqꝫ ſibi fas eſt voceꝫ illā ph̓i cuiuſdā ab incenſa vrbe ſua fugientis/ ⁊ nihil bonorum terrenorū ſecumferentis. Omnia mea inquit mecū porto.ſeuiant tyranni. fortuna feror inſurgat aduerſus iuſti corpus aut bona quelibet extrinſeca nihil ab eo rapiet̉ quin in ſuū dominium ⁊ commodū reſeruet̉ ⁊ ſeruiat/ ētꝓ ſtatu nature lapſe. qꝛ de ſtatu nature integre vl̓ gl̓ificate / nulla eſt dubitatio. Amplius nulla tale dn̄iū contrahit inops auaritia quo minus feneret̉ cū deo ⁊ ꝓximo.bona ſua emit ⁊ vēdit iuxta Eſaie p̄ceptū⁊ abſqꝫ auro ⁊ argento ⁊ vlla cōmutatiōeſupple ciuili. vnū cōpunctōis ⁊ lac deuotionis ⁊ cū deo negociat̉ de regno celorumEx qͦ ⁊ quō negociant̉? ex numiſmate precioſo ⁊ aureo charitatis. ¶ Sꝫ de eo qd̓ prius ſuū erat/ quo pacto negociari dicet̉. qͥacerte illud qd̓ ſuū prius erat vno mō effic̄ſuū pluribus modis. tali negociatiōis fenore; quēadmodū ſpeculū cōcauū/ recipiens radioſam ſolis illuminationē illā a ſereflectendo ſurſum. copioſiore efficit ⁊ iterū iterūqꝫ luminioſiorē. Nō diſſimilit̓ aīma ſctā cōcaua ꝑ humilitatē et terſa ꝑ vite mundiciā. dono dei ꝑ gratā redonatiōꝫſibip̄i multiplicat. et in tali donandi meditatione/ exardeſcit ignis choruſcus ⁊ ſplendidiſſimus diuīe illuſtratōis atqꝫ dilectionis. Sciūt exꝑti qd̓ loqͥmur. ¶ Sic plꝰ abſqꝫ vlla eſtimatione acquirit liberal̓ chari