De dominio euangelico

I1

tam eius cōmunicationem. et dignitiuaꝫcōdeſcēſionē ip̄ius; ad faciēdū quicqͥd creatura rationalis rōnabiliter voluerit. quēadmodū dicimus amicoꝝ idē eſſe velle etnolle. Taliter haberi ⁊ dari ſpūſſctūs dicitur ẜm determinationē ſanctoꝝ. Et habetur di. xiiij. primi ſententiarū cum ibidemtractatis ꝑ doctores. Plus etiam videturconcedere ſcriptura ſacra Ioſue. xiiij. vbidicitur ꝙ ſtecit ſol obediente deo voci hominis. Hoc modo dicebat̉ dominus teneriꝑMoyſen ⁊ alios ſanctos/ cū nequaꝙͣageret cōtra eorum votū et orationē. Sed⁊ neminem eē qui ſibi obſiſteret conquerebat̉ deus in ꝓphetis. ¶ Deinde ſubiūctūeſt ꝓut rationabiliter voluerit. qm̄ de ratione dominij ⁊ dn̄ationis eſt. ꝙ nō pōt qͥsirrationabiliter vti rebꝰ ſuis manens dn̄sAlioquin nō eēt dn̄s vſqꝫquaqͣꝫ ꝑfectꝰ ip̄edeus; cui repugnās eſt oīs abuſus ī ſuo dominio. Sed ⁊ nequit ab īuito tolli tale dominiuꝫ pluſꝙͣ nequit a gr̄e titulo niſi praue cōſenſerit ſpoliari. Hinc affirmat apl̓sꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita neqꝫ creat̉a alia poterit nos ſeꝑare a charitate d̓i. Ad Rom̄.viij. qm̄ etiā ip̄is diligentibus deuꝫ qͥ filijſunt ꝑ adoptionem ⁊ loti ꝑ gratiā omniacooꝑant̉ in bonū. Sic omnia? vt oīs t̓bulatio/ omnis rapina bonoꝝ / omnis aduerſariorum inſultus. Ip̄a deniqꝫ mors corporalis/ ſeruiūt et militāt ꝓ iuſto tanꝙͣ ꝓvniuerſali monarcha Dicam mirabilibuſip̄e etiā infernus damnatoꝝ horrenda illaſupplicia/ immo aliorum caſus et pctā/ advtilitatē eius agonizant ꝓſunt ⁊ obſequūtur. Excedo menſuram veritatis/ ſi n̄ hocaſſerat ꝓpheta regins. Letabitur inquit iuſtus cū viderit vindictā. Ecce de pena qͣlibet/ manus ſuas lauabit in ſanguine pctōris. Ecce de peccato vtilitas ꝓueniēs. Qd̓ſi adhuc tardiores ad credenduꝫ hec oīa.accedat apl̓us et teſtimoniū plane dicat .j.Chorinth̓. iij. Omnia noſtra ſūt ſiue paulus ſiue appollo/ ſiue cephas ſiue munduſſiue vita ſiue mors. ſiue preſentia ſiue futura omnia noſtra ſunt. Quid queris amplius. quale tibi vis teſtimoniuꝫ aꝑtius. omnia noſtra ſunt etiaꝫ mors. Quo pacto ſicdicis. O Paule? quia nimirū ꝑ mortē quaſi ꝑ militem officioſiſſimū iuſtus adipiſci

tur triumphū beatitudinis eterne. ¶ Irſtus inſuꝑ ꝑ alioꝝ tyrannidē ⁊ facinora ꝑpetua ſecuritate coronatur. ¶ Ita licere:oſtēdere (ſi vacaret) ꝑ ſingula. de vxoribꝰdiuitijs. de agro. de celo. de terra ⁊ mari ꝙomnia ſunt iuſtis ablutis ꝑ gratiam veriſſimo dn̄io ad omnem vſuꝫ licitum proutcongruit ⁊ proficit conſecutioni finis ſuiiuxta promiſſionem chriſti. Matthei. xix.Sic de fama vel infamia. vel de nobilitatevel d̓ ignobilitate. de nuditate et abūdantia deducit apoſtolus. ij. Chorint̓. vj. vbiomnia talia vocat arma iuſticie a dextris ⁊a ſiniſtris. Si arma. nonne adiutoria? Saduertite qꝛ dixit arma non ſimplicit̓. ſedarma iuſticie. quia ex eius titulo robur habent. Non oberrauit in hoc a traditōe ſupremi legiſlatorꝭ noſtri/ qui ſubtili verbomonarchiam hanc fundauit in eodem titulo iuſticie Matthei. v. Primum querite regnum dei et iuſticiam eius/ ⁊ omīa adijcientur vobis. Iuſticia regni eſt gratia.ad quā ſequitur poſſeſſio omniū. vt veruꝫſit. Matthei. xiij. ⁊ Luce. xix. Qui habꝫ .ſ.charitatem ⁊ gratiam dabitur ei ⁊ abundabit. Habemus igit̉ patefactum ꝙ ablutis ꝑ gratiam omnia ſunt cōmunia et omnia dedit eis pater in manus.Secūda cōſideratioprincipal̓ noſtra eſt. ¶ Pulcrior eſt docminatio fecūdior atqꝫ diuinior q̄ ex titulo gratie. ꝙͣ ea q̄ ex titulo ciuilis aut policie iuſticie orit̉ ⁊ accreſcit. ¶ Premittemꝰquid ꝑ dominiū ciuile ⁊ politicum importatur. ⁊ qͥd ꝑ gratuitū ſeu euangelicuꝫ ne ꝑignota vagemur. ¶ Ciuile dn̄ium eſt iusfundatū in traditiōibꝰ humanitus adinuētis. introductū occaſione pctī. incōicabile ſimul ⁊ ex equo pluribus dn̄is. ⁊ abdicabile. ẜuata iuſticia. ¶ Gratuitū vl̓ euāgelicū dn̄iuꝫ deſcribit̉ ꝑ tres oppoſitas cōditiones. Nam eſt dn̄ium fundatū ī legedei et ab eadem immediate conſtitutum/quotlibet dn̄o exequo ſecum cōpatiens. ⁊inabdicabile ſeruata iuſticia. ¶ Cōferāꝰmutuo iſtas tres ꝯditiones cōtrarias. ⁊ q̄p̄clariores ſint/ facilit̓ agnoſcemꝰ. ¶ Gratuitum ſiquidē dominiū immediate ꝯſtitutū eſt a d̓o ⁊ ante peccatū. p̄ſuppoſito tn̄

poſitbH 4