Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De penitentia

41

in euangelio. Credo dn̄e. adiuua incredulitatē meā. ita penitētiario adiuua dn̄e impenitētiā meā. Querit̉ ſi tali debeat dari vnīa? Reſpondet̉ ꝙ ſic nō abſoluendoſed ad cautelā et p̄ſeruationē ꝓ futurꝭ vtdeus cor illuminet. Conſiliuꝫ Ambroſij.Age interim qͥcqͥd boni potes. ⁊ malū abbreuia. Quid ſi dicit ſe cōtritum. et putat ꝯfeſſor ꝙ mentit̉/ vel ſcit aliunde. vl̓ n̄vult facere cōſcīam ſed excuſare? Reſpondeo. ꝙ p̄dicere dꝫ ſibi/ ꝙ abſolutio nō valꝫſi poſuerit impedimentū ⁊ ꝙ intentio ſuanon eſt eum abſoluere niſi faciat que promittit ⁊ dicit. Attamē abſo lutio debet fieri abſolute. Eſt aūt forma talis. Ego te abſoluo primo ab excōicatiōe. Itē ego te abſoluo a peccatis tuis mihi confeſſis in nomine patris et filij ⁊ ſpūſſctī amen. Deconfeſſionis ſecreto hoc tenendū eſt prīo.ꝙ in nullo caſu reuelanda eſt etiā in hereſi. nec papa pōt diſpenſare. Itē nec de ꝯſenſu confeſſi niſi dicat extra confeſſionē. Itēnec ad interrogationem cuiuſcūqꝫ iudiciſꝑ qd̓cunqꝫ iuramentū. niſi homo ſciueritaūt ꝓ teſtimonia. qꝛ dicere tūc pōt et ideodebet. Non fatuam cautelam aliquorumItē et ſi ſola peccata ſint ꝓpe de ſigillo cōfeſſiōis⁊. tn̄ penitentie date ⁊ interrogatōnes rationabiles hincinde ⁊ ꝑſone nomīate ſunt celande. Inquirētes aūt ⁊ reuelantes/ grauiter peccant/ ⁊ eſſent puniendi p̄ſertim vbi ex curioſitate nō ex charitate diſcreta procedit inquiſitio. Iteꝫ de ꝑſonisconfeſſis expedit magꝭ tacere ꝙͣ aliquid dicere vel laudando vel vituꝑando in generali vel ſpeciali.Fiat poſtmodū a ſuoiudice. Iudex in cōfeſſione eſt vel papavel ep̄s vel curatus vel aliquis legitime?ab aliqͦ iſtoꝝ delegatus. Querit̉ cui ſit expedientius ꝯfiteri? Rn̄deo ꝙ regularit̓ etceteris paribus ſuo curato ordinario. Priniū ꝓpter obedientiā. deinde ꝓpter facilitatē hn̄di eū poſtmodū in ꝑiculis mortisvel ſacr̄oꝝ adminiſtratione Queritur ſiꝯfeſſi habētibus ptātem delegatā teneant̉iterū peccata eadē ſemel in anno confiteri.Rn̄deo ꝙ nō. p̄ſertim vbi de cōſenſu curaa hoc factū eſt. Ideo tutius ē petere licen-

tiam. Expedit etiaꝫ vt talis in anno ſel̓ ſepn̄tet curato ſuo ꝓ ſacr̄o ſuſcipiendo ⁊ obedientia impendeda. alioquin curatꝰ poſſet negare eūchariſtiā. Quid ſi curatusnollet credere? Reſpondet̉ ꝙ cuilibꝫ in foro conſcīe ſeu cōfeſſionis credendū eſt ꝓ ſe⁊ ꝯͣ ſe. niſi in caſibus publicis qm̄ aliter curatus nō poſſet certificari. etiā niſi ſibi fieret cōfeſſio. Quid ſi confeſſor erret ī abſoluēdo plus ꝙͣ pōt? Rn̄det̉ ꝙ ſi peccatorverat bona fide/ ⁊ neſciat impedimentuꝫ ſecurus eſt. Si aūt ſciat nō rite abſoluit̉ Sietiā poſtmodū ſciat impedimētū fuiſſe/ tenetur vt plurimū iterū confiteri. Dare v̓oregulā generalē/ qn̄ ſic ⁊ qn̄ nō. eſt ꝓlixumnimis atqꝫ difficile. Felix ablutio pedūconfeſſionē que ita fit oportune. integrenō ficte. ⁊ ſecrete. ⁊ a ſuo iudice. Sed ve ſordibus abominabilibꝰ aliquoꝝ ⁊ eluibilibꝰquos in aꝑtum cōfeſſionis venire ⁊ palpari vel tangi/ īmo vel videri nō ꝑmittūt qͣttuor peſtes improbe. pudor timor. p̄ſump.tio. deſperatio. De nudore habemus inTobia cui volenti lauare pedes occurritpiſcis volēs eū deuorare Quid piſcis in aclatens niſi pudor occultus. ſed ſuffocādꝰeſt pudor talis. ⁊ ad multa tandē vtilis inuenit̉. ad cibū contra demoniū. ⁊ ad viſū.Applicationē nō ꝓſequor. Ceterū ſcabies ſic latet in aliquibꝰ vt ſe ſcabioſos nōcredant dicentes quid ego feci? Suꝫ egofur vel homicida? Hoc cōtingit etiā illisqui deuoti reputantur. qꝛ lacet ſuꝑbia ſubtile malū que nō ꝑmittit deuenire in cognitionem peccatorū. contra qd̓ orabat propheta. Illumina oculos meos ⁊c̄. Exꝑtꝰſum de multis ⁊ in multis/ qui ꝑ quattuor aut tres annos fuerunt in pctīs grauiſſimis. ꝙͣuis fere quotidie ꝯfiterent̉ et vterat ſua opīo penitebāt Quid gͦ erit de nōrecogitantibus annos ſuos in amaritudine anime ſue ſi recogitantibꝰ ſedule/ tal̓ cecitas eueniat̉. Quē nō exterreat qd̓ di. apoſtolus. Nihil mihi ꝯſcius ſum ⁊c. Amplius v̓o p̄ſumptio ſeu repromiſſio neqͥſſima decepit pl̓res hn̄tes vocē coruinā/ crascras ꝯuerti poteris cū voles. Hec vox īnumera hoīm milia et ꝑdidit ⁊ ꝑdet/ qꝛ qͥ nōeſt hodie/ cras minꝰ aptus eris. Poſtremo vidimus deſꝑatione in iuda ⁊ cayn et

b B