Sermo in cena domini
quibuſdā alijs. Migrat iudas .i. cōfeſſioſeruus optimꝰ ꝓpter multitudinē ⁊ afflictionē ſeruitutis. qꝛ .ſ. quotidie fit reiteratōpctōꝝ que iudas abluere tandeꝫ refugit etdeſꝑat. Abijciamus hec impedimēta. qͥadn̄s ⁊ ſi rē grādē nobis diceret bn̄ face̓ debueramuſ ꝙͣto magis qꝛ dicit cuilibꝫ nr̄mvade et lauare ſepties .i. ꝑfecte.Onuertamꝰ poſtremo ocl̓os nr̄e ꝯſideratōis.ad exterſionē q̄ fit ꝑ manū ſa Atiſfactionis. ¶ Hec quidē exterſio habeataſꝑitatē ſeu penalitatē habeat rōnabilitatē habeat claritatē. hēat celeritatē. ¶ Prepoſueram ẜm hec quattuor quedā diſſerere ſalubria de modis iniungēdi ſatiſfactiones: vt nec graues ſint nec importabiles.nec publice ꝓ pctīs ſecretis. Nec dent̉ īuitis aut ſi nō fieri credant̉. qꝛ meliꝰ eſt cumꝑua pnīa ⁊ quaſi nulla ducere homīes inpurgatorium; ꝙͣ cū forti que nō fiet opprimere ⁊ detrudere in infernū. Nec exigantur irregularit̓ iuramenta aūt ꝓmiſſiōesde hoc vel hoc faciendo. Sꝫ magis omniain monitiōe atqꝫ ꝯſilio. Beniqꝫ ſaluberrimū eſt inducere hoīes vt aduerſitates ⁊ labores huiꝰ vite accipiāt ī patīa ⁊ bona gr̄arūactiōe. qm̄ ꝑ hoc poterūt efficacit̓ vt crebro ſatiſfacere de pctīs ſuis. ⁊ gratiaꝝ augmenta ꝓmereri. fiat virtus de neceſſitate.¶ Sunt aūt ſordide tranſgreſſiones aliq̄que vix ad fundū pn̄t extergi. Exemplificemus in quattuor. Primo. corruptio aliorum in moribus Suꝑ quo accipite quidBerengarius moriēs in die eph̓ie dixerit.Hodie mihi apparebit dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s/vel ad gloriā ſicut ſpero ꝓpter pnīam meāvel ad dānationē ſicut formido ꝓpter aliorū corruptōꝫ qͦs ad viā veritatis reducerenō potui. Horreāt ⁊ caueāt hi qͥ ad ſil̓itudine demonū gaudēt alios ſecū trahē adinteritū p̄ſertiziuuenes ⁊ pueros. tales neſcio ſi potuerūt vnꝙͣ ſatis penitere. ſufficere eis debuerat dānatio ꝓpͥa. Quid de malis exemplis magnoꝝ ⁊ litteratoꝝ virorū.¶ Alterū eſt vitiū qd̓ vix ſuſcipit ſatiſfactionem ⁊ exterſionē .ſ. iniuſtū bellū in tꝑalibus. ⁊ iniuſte ꝓmotiōes in ſpūalibꝰ. vnd̓oriunt̉ mortes tā tꝑales ꝙͣ ſpūales. O fe-
lices qͦs deꝰ tollit extra neceſſitatē aut piculū talia faciēdi. vt nec iniuſte militent/aut militare ꝯſulāt. ¶ Inferimus adhuctertio iniuſtā patrocinationē. q̄ dolis et aſtutijs tollit hēditates alioꝝ. qꝛ fit vix con.ſcientia vel reſtitutio ſuꝑ iſtis. Et adhucinſanabilior ē iniuſta diffamatio q̄ debitāvite ciuilis famā aufert. ¶ Poſtremo poīmus pōpoſitatē ſtatus vt pͦ ſymoniā vl̓ rapinā aut vſurā. qꝛ vix pōt fieri ceſſio. vt deſcendat quis a ſtatu alto ꝙͣꝙͣ dānabiliſſioin baſſuꝫ debitū ⁊ trāquillū. ¶ Tanta eſthūani cordis arrogantia. vt ſe ⁊ ſuos plures dānari citius patiāt̉ ꝙͣ hūiliari qd̓ ſi n̄eſſet nō tm̄ duraſſet hoc execrādū et exiciabile ſciſma peſtifeꝝ. ¶ Tādē epilogantesoremus ⁊ lauet nos xp̄s. quatenꝰ ꝑte ſecuihabeamꝰ. Lauet aūt ꝑ miniſteriū penitentie. Que hauriat primū aquā ꝯtritōis calidā mundā amara ⁊ viuam. Scd̓o abluatp manū ꝯfeſſionis oportune integre ⁊ nonficte ſecrete ⁊ ſuo ordine hoc eſt ſub ſuo iudice. nec obſtēt quattuor peſtes pudor timor p̄ſūptio deſꝑatio. Exterſio demū fiatq̄ habeat aſꝑitate rōnabilitatē claritatē celeritatē. ſubtrahētes nos a voraginibꝰ peccatoꝝ. que nos in alienas manus ꝑ iniurias p̄cipitant a qͥbꝰ vix vnꝙͣ poſſumꝰ emergere. Sic mūdi erimus in cubili ꝯſcīe nr̄etranqͥlli hn̄tes ꝑtem exuberantiſſimā cuꝫxp̄o hic ꝑ gr̄am et in ſpe. ⁊ poſtmodū in reꝑ gl̓iam cuiꝰ nos ꝑticipes efficiat. Amen.ginit.Sermo eiuſdem caIcellarij de dominio euangelico factusin cena domini.Mnia dedit ei pater in manus. Ioh̓. xiij. Originalit̓in euangelio p̄ſentialit̓ recitato. Pro impetrāda gracia et virtute digiti dextremanus dei qua aperta omnia implent̉ bonitate. quaſub tracta/ omnia labefactōe repentina diſſoluūtur. te matrem gratie/ te virginem inclitam/ ꝑ cuius manus (teſte Bernardo)datur nobis quicquid datur. que diues eſin omnes inuocantes nomen tuū ſaluantes imploramus ⁊ implorātes ſalutamus