De penitentia

4Iſ

Abita aquā ꝑ contritōnem Cbonum erit initium vt fiatablutio ꝑ cōfeſſionem. Fiat autem oportune. fiat integre. fiatvere et non ficte. fiat a ſuo iudiceFiat oportuneHoc eſt tꝑe ordinato ꝑ eccleſiam: ſaltemſemel in anno. Et hic eſt primus caſus.¶ Scd̓s caſus eſt ante ſuſceptionem benedicti ſacramenti. ⁊ hoc exttedere voluerūtaliqui ad oēm actum hierarchicū eccleſieꝙ nō ſine cōfeſſione deberet exerceri. Sedrō eorum nō videt̉ cōcludere niſi de cōtritione. ¶ Nota ſi occurrat pctm̄ celebrantiAlter caſus eſt in ꝑiculo mortis ẜm ꝓbabilem cōiecturam. alioquin hō ſe exponeret ꝑiculo peccati. qꝛ tenet̉ ad minus antemortem cōfiteri. Ceſſante illa ꝓbabili cōiectura/ licet differre confeſſionē. ¶ Quartus caſus ſi nunc habeat̉ copia ſacerdotisvel penitentiarij nec eſt ſpes ꝙ poſtmodūante paſca vel mortem vel euchariſtie debitam ſuſceptionem habeat̉. ¶ Confeſſiocrebrior ⁊ ſi laudabilior ſepe fit. nō tn̄ amplius in obligationem cadit regulariter.Bixi laudabilior ſepe. qꝛ contingere pōt vtrepetitio eſſet vicioſa. ⁊ qͣſi tota enernansdeuotiōis virtutem ſicut in ſcrupuloſis tedioſiſſimis nolētibus acqͥeſcere cuiuſcūqꝫconſilio. Dixi p̄terea regulariter nō cadere in obligationē. qꝛ vel rōne conſcīe hocdictantis. vel ſtatus aut tribulatōnis autneceſſitatis hoc exigētis. aut regule ſtatuētis poſſet obligatio cōſurgere.Fiat etiam integre ficut integra eſt cōtritio de oībus. ſic confeſſio. Hic ſtudioſitas ſpeculatrix de plurimis querit. Ad qͣ rn̄dere p̄t charitas edificans. Illa eſt em̄ q̄ docet de oībus. quippe ſpūſſanctus charitas eſt/ qui docet oēmveritatē. Eſt etiā charitas finis legis. ẜmquā cetera debēt moderari. ¶ Querit̉ gͦ ꝑmo de venialibus? Dicit̉ ꝙ nō eſt de neceſſitate cōfitendum. ⁊ hec cōſideratio docettollere ſcrupulos multorū celebrantiū. qꝛvenialia pn̄t aliter deleri ꝙͣ ꝑ cōfeſſionem.¶ Querit̉ de oblitis? dicit̉ ꝙ ſufficit feciſ-

ſe diligentiam moralem ſicut ꝓ magna refieret. Et ſic vel deus indulget. vel aliasreducet ad memoriā. Talis certitudo ſuificit ad nō peccandimnouiter in celebrādovel ad cōfeſſionē nō inualidādū. Sed andeberet fieri reductio ad memoriā cōfitentis vel inquiſitio? Sic vtiqꝫ cū recto moderamine. ⁊ ſine curioſitate noxia ſicut obſtetrix oīa ⁊ medicus ⁊ iudex diligēter inueſtigat. Alioqͥn a pueris puellis ⁊ laicis⁊idiotis/ qui non hn̄t reflexionē ſuꝑ actusſuos vix haberet̉ aliqͣ pura cōfeſſio. Sciunt hoc expti. Hec eſt vtilitas principalisꝯfeſſiōis. Animaduerte tn̄ ꝙ ſi oblita redeunt ad memoriā. illa cōfitēda ſunt eidēſacerdoti vel alteri/ ꝙͣꝙͣ eēt dimiſſa. ſicutde pctīs diximus in ꝯtritōe deletꝭ. ¶ Querit̉ de dub̓ijs? Dubia ſunt in triplici dr̄iaſicut hō eſtimarꝭ ſe deliquiſſe in hoc vl̓ inillo. Aut enim credit magis. ꝙ peccauitmortal̓r. in hoc facto vel in illo. ⁊ ſic tenet̉confiteri vel deponere conſcīam. Aut dubitat ex equo. ⁊ ſic ſil̓r ꝯbligat̉. Aut creditmagis ꝙ nō peccauit cum dubio tn̄ de oppoſito/ ⁊ hoc dicit̉ ſcrupulus. ⁊ ꝓ hoc dubio nō tenet̉ niſi aliunde teneret̉/ qn̄qꝫ expedit dicere qn̄qꝫ ⁊ ſepius cōtemere ⁊ cōtraagere/ p̄ſertim habito conſilio peritorūItem in dubijs ſub conditōe cōfitendo ēet p̄t certa abſolutio dari. Item in dubijscōſurgentibus ex iuribus ⁊ ſentetijs poſitiuis pōt nō confitētibus exp̄ſſe obſolutōadminiſtrari. ¶ Querit̉ de circūſtantijs?Rn̄detur ꝙ quedam ſunt peccata mortalia. que .ſ. mutant ſpēm vt furari in tēplo.ille ſunt de neceſſitate cōfitende. Quedamaggrauāt pctm̄ notabiliter. vt raꝑe centū.plus eſt ꝙͣ decem. ⁊ tales ſi habent̉ in memoria. dicēde ſunt. Quedā aggrauāt tm̄mō modū faciēdi. tales nō ſunt dicēde deneceſſitate. imo qn̄ꝫ omittēde vt ī pctō carnis. niſi pro ſecuritate maiori ⁊ dubio nepeccatum mutauerit ſpēm. Quedam alleuiantes. quedā imꝑtinentes. Alleuiantesnō ſunt dicēde niſi in dubio ſcandali ſacerdotis. Imꝑtinentes oīno dimittēde ſuntniſi ꝓ familiaritate cōtrahenda. ¶ Querit̉ de circūſtātia ꝑſone cum qua fit pctm̄.Reſpondet̉ ꝙ eſt regulariter tacēda. niſvel vbi/ nō pōtaliter pctm̄ dici. vt ſi vir ab