Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in cena dn̄i

ramus. Et dicamus ꝙ duplex eſt moralisexitus aīe a deo. Unus peſſimus ꝑ ſuꝑbiāAlius optimus ꝑ humilitatem. Per ſuꝑbiam exiſſe legit̉ filius ille ꝓdigus in regionem longinquā. Luce. xv. Quō exiuerunt Adam ⁊ Cayn. Gen̄. iij. ⁊. iiij. Quōegrediunt̉ foras illi qui ima vident et loquunt̉ in idipſum .ſ. cōtra deum. qualiterexier̄t ⁊ exibūt. Diſcēdite a me maledicti inignem eternū. Math̓. xxv. Longinquusvalde ⁊ peſtiferus hic exitus. qꝛ loge a peccatoribus ſalus. Exitus iſte a deo non eſt:ſed ſuꝑ deū ſue voluntati ꝓpriam anteponendo. ideo dr̄ elatio. Teſtis eſt ille qͥ ē rexſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Iob. iiij. Qui extollitur ⁊ erit ſuꝑ oē qd̓ dr̄ deus. ij. ad Theẜ:ij. Taliter egrediens foras euaneſcit vt fumus nec regredit̉ ſicut coruus. niſi forte ꝑimpatientia ⁊ rabidā obſtinati odij latrationeꝫ. loquat̉ in idip̄m in deum vicꝫ. ⁊ dēcibus ſuis in euꝫ fremat ⁊ tabeſcat. Eſtp̄terea exitus bonus a deo ꝑ humilitatem.ſed ſub deū. ⁊ rurſus ad deum. Non quidem locali diſtantia. nam qͦ ibithō a ſpūtuo dn̄e. ⁊ qͦ a facie tua fugiet? Si aſcenderit in celū tu illic es ⁊cͣ. Sed fit exitus iſteꝓpria quadam reputatōe ⁊ intelligētia. qn̄aīa ex conſideratōe intima diuine immenſitatis reſilit in paruitatē ſuam. ⁊ ſe ad ſecontrahit ⁊ loco cedit. ꝓut ad aſpectū magni alicuius principis/ pauꝑculus ſeruusaut damnatus exꝑit̉. Hoc ſuo mō aīa infirmitatis ꝓprie. īmo cuiuſdā nihileitatisconſcia/ ad cognitioneꝫ pn̄tie diuinitatisimmenſe horreſcit. ſtupet pallet contremiſcit. intratqꝫ fugiens a ſe velut in quandaꝫdeſertam oīs imꝑfectōis egeſtatis ſue regionem. quō intrauerat Augu. qui dixit inli. confeſſionū. Et factus ſum mihimet regio egeſtatis. Nonne tibi Petrus miraculi ſtupore in captura piſcium attonitusſic exire dn̄m voluiſſe viſus eſt. Exi inqͥt ame dn̄e qꝛ peccator ſum. Luce. v. Sic hodie manu xp̄i beatā volentē pedes eius adlauandū tangere ipſe refugit̉ dicens. Dn̄etu mihi lauas pedes. Uelut ſi verbū p̄dictum repeteret. Exia me dn̄e. nō lauabismihi pedes ineternū. O ſuꝑadmirabilem hunc humilitatis exitum. Felix aīa q̄taliter exit a deo. qꝛ nunꝙͣ rectiori via ad

deum v̓adit. nam correlatiua ſunt ⁊ oīmode ſe habentia idem exitus iſte a deo et adeundem regreſſus. Sic vallis deſcenſus etmontis aſceſus. Mentior ſi nō ſe cōſequiteſtata ſit veritas. qui ſe humiliat ait exaltabit̉. Luce. ix. ⁊. xviij. Hinc Augu. ait inepl̓a quadā ad dioſcorū. Non aliam tibiinquit ad capeſſendā ⁊ obtinendā veritatis viam inuenies ꝙͣ q̄ inuenta eſt ab illoqui greſſuum noſtrorum tanꝙͣ deus viditinfirmitatem. Prima eſt humilitas. ſcd̓a ēhumilitas. tercia eſt humilitas. Quotiēshoc interrogaueris hoc dicā? Bonū eſtnos hic eſſe (o deuoti patres ac ſapiētes viri) bonum eſt de humilitatis exitu ſermonem audire De qua vtinā cum humilitate ⁊ vt res digna erat loqui poſſet arrogāset ſtulta p̄ſumptio cordis mei. Nam qͣlemonſtrum eſt/ quale ſacrilegiū. vermiculum de humilitate loquentē. ⁊ ideo ſuꝑbire qꝛ laudat humilitatē. ⁊ ideo exire a deoſupra deū male ꝑ ſuꝑbiam. qꝛ ſuadet ab eodem ſub eodeꝫ exire ꝑ humilitatē? Quishoc crederet. ſi nō qꝛ totiens exꝑtū eſt? Sꝫinter laudandū humilitatem/ ſurrepit ſuꝑbia dum valde deteſtari querit̉. Ipſa qn̄nō introibit. qn̄ non caſtra cordis nr̄i ſubdola machinatōe penetrabit? Ue ve filijsAdam ab hac terrifica ꝑnitie. Sed 5ad humilitatem redeo. ad cuius p̄conium tria miracula eius ſupra modū mirabilia? triplex notificabit conſideratio.Recte quidam de beato humilitatis exitu/ totū huius collatōis reliquum contexerunt. vt alias pollicitus ſum oſtenſuruꝫ.Ex titulo humilitatis/ ius tradi humilibus ad oīa couant̉ poſſidenda nō quideꝫciuili lege ſed diuina. Nam ⁊ myſteriumnō dicā diei huius ſolius ſed totius paſſionis dn̄ice/ quid aliud principalius eloqͥt̉ꝙͣ imitāde humilitatꝭ exemplū? Propterqd̓ ſaluator nr̄ / carnē ſumere hoc eſt a deoexire ⁊ crucē ſubire voluit. vt or̄o dicit eccl̓eOb hanc deniqꝫ humilitatē cōcludit pn̄seuangeliū. Exemplum em̄ dedi vobis vtquēadmodū feci vobis ita ⁊ vos faciatis Tria humilitatis exēpla ſumemus ẜmtres vires aīe. iraſcibilem rōnalem concupiſcibilē. Et tres virtutes theologicas. fidem ſpem ⁊ charitatem. Et tria diuinis