Pro humilitate

4O

egreſius excellentior (o rōnalis ſpūs) tanto regreſſus tuus ad deū eſt. ꝙͣto a reliqͥsoībus a ꝑfectōe differētior. Tu nempe ronalis ſpūs ſicut capax ⁊ ꝑticeps dei ſolusfactꝰ es ꝑ intelligentiā atqꝫ rōneꝫ. hinc adimagine dei ⁊ ſil̓itudinē factus affirmarisGen̄. j. Sic ſoli tibi ad deū regredi cōceſſum eſt/ ꝑ cognitionē ⁊ amore. Birigunt̉cetera in curſibꝰ ſuis ⁊ ab agēte infallibili.ſicut ſi vidēs aliqͥs cecū ducat vt dic̄ Auerrōis. Tu ſola vidēs vidēte inſeq̄ris. Tuſola/ cognitiue ad pͥncipiū tuū regrederis.vt fias vnū ens cū dīna eſſentia. tercia ꝑtelibelli de ornatū ſpūaliū nuptiarū. Aīa inqͥt ꝯtēplātis ita ꝯiungit̉ deo vt fiat ip̄m illud eſſe vitale ⁊ ideale qd̓ eternal̓r in deop̄habuit. Que erroreꝫ/ vna nuꝑ epl̓a a meedita coarguit. Uelim p̄terea cōmonuiſſevt de hac maͣ caute legat̉. Bern̄. ad fres d̓mōte dei. li. ij. ¶ Cęterū aīa humana p̄cipue illa eſt inter oēs rōnales ſpūs q̄ nō ſolum regredi ad deum ſed oīa alia in eumreferre debet. Propterea em̄ ipſa corꝑi cōiuncta ⁊ in imis certis ligata. ẜm Platōnicos. Propterea nexum duplicis mūdi taꝫſpūalis ꝙͣ corꝑalis/ oꝑat̉. qͣſi duas illas cathenas cauſarum aureā ⁊ argenteā nectēs.¶ Beniqꝫ idcirco in orizōte duplicis mūdi ſtatuit̉ facies ſua. ꝓut diuini theologiet eleuati metaphiſici edocuerunt qͣtinusꝑ ipſam ea oīa referent̉ in deum cognoſcēdo ⁊ vtendo/ q̄ ab eo egreſſa ſunt in creādoHinc dixerunt Ariſt. j. politi. ⁊ Platonici. oīa ꝓpter hoīem. ip̄m v̓o ꝓpter deum factum eſſe. Hinc reſurrectōis future neceſſitatis concludit̉. Alioquin naturalis inſtituti finis/ fruſtra eſſet. Sꝫ de his alibi. Demum ꝑſpicuum eſt eos ſolos ꝓpria appellatione hoīes dici debere qui boni ſunt. Eet ad deum oīa referūt ¶ Nūc ad xp̄mredeo. Quia em̄ regreſſum hunc ꝑ intelligentiam ad deū ⁊ vſum aīa eius ꝑfectiſſimis modis exercuit. dum ſeipſam et remquālibet alteram/ ſola ꝑ excellētiam in deigloriam laudem amoreqꝫ reduxit. Hincaptiſſima rōne. dixit euangeliſta noſter dexp̄o. ꝙ a deo exiuit ⁊ ad deum vadit. Exiuit dico ẜm aīam ꝑͦ creatiōis emanationēet ad deum vadit/ ꝑ ſui et aliorum oīm indeum reuolutione intelligibileꝫ. Et ſicuꝫ

oīa a deo qd̓ammodo accepit in ſua creatiōe/ dum ꝓpterea facta ſunt oīa ſic oīa refert in deum directiue ꝓportionabiliter ſatis ad primū exitum ⁊ reditum eternalem¶ Ad hunc fine olim egreſſus fuerat adāa deo in ſui primaria creatōe vt ad deumegrederet̉ ꝑ ſpeculationē ⁊ amoreꝫ. Sꝫ vepctō. homo cum in honore eſſet nō intellexit. cōꝑatus eſt iumentis inſipientibus etſil̓is factus eſt illis. ¶ Sequimur euꝫ nosbeſtialis effecti. vitaꝫ pecudū eligētes. quidecliuem aīam iugiter ad terrena demittimus. qͥ porcino more verſi ad infima vultibus adheremus. Uox eſt talium. Adheſit in terra vēter noſter. ⁊ iterum. Adheſiepauimēto anima mea. ⁊ rurſus. Infixusſum in limo ꝓfundi. Hinc exclamat ſatyricus. O curuas in terra aīas ⁊ celeſtiummanes. O ꝙͣſuauior vox atqꝫ iocūdior regrediētis ad deū ⁊ gr̄as agentis ꝙ de tenebris vocauit nos deus in admirabile lumēſuum/ cuius figurā geſſit Petrus/ a vincūlis ferreis ⁊ carcere tetro liberatus. ⁊ eductus de cuſtodia ad ꝯfitendū nomini dn̄i.Uere vincula ferrea cupiditatis nr̄e. Uere carcerē tenebroſum horridū ſqualidū ⁊ſcenoſum eſſe ſordidū deſiderium cordisnoſtri. ⁊ aīa talibus immerſa qn̄ poterit liberis intelligētie alis ad alta ſubuehi ipſaad deū regredi qn̄ valebit. Hoc itaqꝫ fieri eſt impoſſibile niſi in manu forti ⁊ brachio extento illius qui eduxit vinctos infortitudine. qui de ſtercore erigit pauꝑemvt ſedeat cū principibus. Qui ꝯtriuit portas ereas ⁊ vectes ferreos cōfregit. Hoc ſolo auctore ſicut aīa a deo exiuit ſic ad deuꝫvadit. ꝙͣꝙͣ donum hoc exercentibus ſe adipſum ⁊ nō niſi talibus de lege cōi p̄ſtetur¶ Epilogantes ergo concludamus ꝙ eſtvnus xp̄i exitus a deo ꝑ eternam generatīonem et habet ſuum regreſſum per ſpiritus ſpirationem. fecundo per humanitatis aſſumptionem. habet ſuū regreſſum ꝑcorporis glorificationeꝫ. tercio per animecreatione. habet ſuum regreſſum ꝑ cōtemplationem.Oſt ſenſum lr̄a lem/ theologicalē ⁊ metaphiſicalē ſuꝑpeſt vt thema nr̄m p̄ſertim pͥmāeius ꝑte ad nos mores qͦꝫ noſtros tranſfe-

4A 2