Sermo in cena dn̄i

Quid niſi venerabundū quoddā ſilentiūcōgruebat? Congruebat vtiqꝫ ſilentiumpotius ꝙͣ elato ſermone de diuinis obſtrepere inter olores me raucū anſerē. potiusꝙͣ ſordidis pedibus affectionū. manibuſqꝫ oꝑationū me ſanctuariū verborū dei temerariū introire. Sed officij mei debituꝫipſi vos ſcitis. ſed ⁊ frequēs deuotōis vr̄ecōuentus ⁊ p̄ſtolatio quippiā vel imꝑfectebalbutire cōpellit. ¶ A deo inqͥt euāgeliſta exiuit. Miror ſi nō ꝓtinus ad hoc verbū miramini. De qͦ nempe alio iſtud dr̄.A deo exiuit/ ꝙͣ de verbo qd̓ eternaliter eſtapud patre: qm̄ in principio erat verbū etverbū erat apud deū. ⁊ deus erat verbum.Si eternal̓r apud deū/ qͣliter a deo exiuit.quō eternal̓r apud deū? Sed dices exitusiſte verbi a deo eſt ipſa filij generatio. veꝝeſt ſi eſt filij generatio ſicut eſſe cōfitemurvides ꝙ iſte exitus prorſus eſt ineffabilis.De eo quippe ſcriptū. Generationeꝫ eiusquis enarrabit? Eſa. liij. c. Propterea curconaret̉ eloqui qd̓ enarrari nō pōt nō eſſꝫillud ſobrie ſaꝑe? Quid ſi quis loquat̉ nōiam hoīm ſed angelorū linguis qͦ pacto effari ſufficiet deum a deo exire nō localiternō dimenſional̓r. nō diuerſitate ſubſtātieneqꝫ duratōis varietate ſed ꝑſonali tm̄ diſtinctōne. Qui ⁊ regredi dr̄ ad deū dū ſuūrependēs amorē pri ſpirat ⁊ qd̓ammō donat ſpm̄ſanctū. donū p̄ſtantiſſimū ⁊ vtriuſqꝫ nexum. ¶ Sed ſileamus interim deſecretis his celeſtibus ⁊ ꝑſcrutationē inueſtigatōeꝫ huiꝰ diuini exitus ⁊ regreſſus adintra/ nos vel ad ſcholam vel ad celebritatem beatiſſime trinitatis remittamus. Illic magis diſcere eſt quō filiꝰ egredit̉ a pr̄evt imago pulcerrima a pulcerrimo vt verbum ſentetioſiſſimū. vt ars oīm fecundiſſima. vt exemplar diſtinctiſſimū vt idea etforma quedā oīm capaciſſima ⁊ actualiſſima ⁊ potētiſſima. Sic igit̉ exiuit xp̄s a deoeternal̓r ꝓductiue. ⁊ ad deū vadit ſpiratiua dilectōe. ¶ Amplius v̓o cōſiderationinoſtre alius obijcit̉ xp̄i a deo exitus. aliusqͦꝫ ſui ad eum regreſſus. nō quidē intrinſecus ꝑſonaliter vt prius. ſed denoīationequadā extrinſeca. ⁊ idiomatū mutua cōicatiōe. quā oꝑata eſt humanitatis aſſum.ptio. Et quid eſt precor hoc mō xp̄m a de-

egredi: niſi eundem in hoc calamito ſoyallis lachrymarū exilio dignāter incarnatūcōmorari. affligi. cruciari? Nihil quippelōginquius a deo poterat excogitare mēshumana/ ꝙͣ impaſſibilē ad paſſionē egredi. inuiſibilē videri. immortalē qͦꝫ eſſe ꝑticipem mortis. Aſt xp̄m regredi ad deū eſtip̄m a mortuis reſurgere. Iam non morit̉qm̄ mors ei vltra nō dn̄abit̉. ad Rom̄. vj.qn̄ in patria ⁊ ciuitate ⁊ regno pr̄is in celeſtibus ad dexterā ſuā ſedet ineternū. cumoīa ſubiecit ei deus. ad Heb̓. ij. Hic eſt verus iuſticie ſol qui orit̉ in natiuitate. occidit in paſſione. ⁊ ad locum ſuū reuertit̉ inglorioſa aſcēſiōe. Ecc̄s .j. Et qꝛ hn̄t ꝓpriasſolēnitates hec myſteria ſuoſqꝫ ſermones.tantūdē dictū ſit hic quō xp̄s a deo exiuitꝑ incarnationē ⁊ ad deū vadit ꝑ glorificacionē ¶ Bemū reꝑibilis eſt exitus quidā tercius xp̄i a deo/ ẜm aīam qui cōis Qeſt oībus creaturis. Dicit itaqꝫ diuinꝰ theologus Ioh̓es. Qd̓ factum eſt in deo vitaerat. Uita erat. nō quidē ꝑ idēptitatē realem ⁊ eſſentialē rei facte ad factorē vt manichei blaphemant. dicētes aīam eſſe ꝑteꝫa deo deciſam ꝑ actionē principis tenebrarum. Sed vita erat ꝑ idealem ⁊ viuificaꝫexemplarē ſeu arc hetipam cognitionē ⁊ v̓tutem ꝓducēdi efficaciſſimā. longe excellentius/ longe ineffabilius ꝙͣ in ipſa mēteartificis/ domus fabricāda vel imago pingenda exiſtat et ſuo mō viuat. Quid v̓oſint hmōi idee. ⁊ qͣlis ſit earum diſtinctionō eſt hic diſputādi locus? Multe doctorum traditōes in vnam veritatē (ſi bn̄ capiāt̉) reducibiles ſuꝑ prima ſnīarum diſtinctōe habent̉. ¶ Ab hoc igit̉ eſſe idealiillud recte ꝑhibet̉ egredi/ quicquid fit extrinſecus in eſſe ſuo reali. regredi aūt nonniſi creature rōnali ꝓprie datū eſt. ꝙͣꝙͣ vēlit Boetius/ oīa in ſuū regredi principiūvelut ſi flumina vnde exeunt reuertanturEcēs. j. Et qn̄ hoc? Qn̄ repetūt ꝓprios qͣqꝫ recurſus. redituqꝫ ſuo ſingula gaudent.Nec manet vlli traditusᶠ ordo niſi ꝙ finiiunxerit ortū. ſtabilemqꝫ ſui fecerit orbem.lib̓. iij. Metro. ij. Hoc ſit. dum motus inditos nature ſue cuſtodiunt. dumqꝫ vicesindultas ꝑagunt: agendo patiendo monēdoqꝫ. ¶ Atuero quantū tibi eſt creatōnis