Pro humilitate

40

lari ambitione. Aliquis em̄ ex eccleſiaſticis cur non fas habet alte ſedere ⁊ ſalutaripopulariter. ⁊ appellari vel mater vel pr̄.vel dn̄s ſi nō iſtis delectet̉? Hoc eſt ſi nonnoīa tm̄ ⁊ famam. ſed res ⁊ oꝑa ⁊ officia ꝑnoīa deſignata/ querit ⁊ implet. nō ad ſuaſed ad dei laudē magnificentiā ⁊ gloriam.¶ Sequūt̉ octo ve. Ue primū eſt claudere viam celi ꝑuerſis moribus ⁊ exēplis. Hoc ſit dum imꝑiti ⁊ ſimplices ex populo arguūt ſibi licere ea q̄ vident pr̄es etpaſtores ſuos faciētes. ¶ Scd̓m ve ſub p̄textu longarū or̄onū viduas ⁊ ſimpliciores ſpoliare. A quo ve noͣ immunes ſunthi qui obitus et ſeruitia multa in eccleſiapollicent̉. ⁊ ea vel nō exoluunt. vel imꝑfecte ac negligēter exoluūt. ¶ Terciū ve traduci pōt appropriate ad eccleſiaſticos. q̄rētes ꝓmotionē alicuius ad ſtatū eccleſiaſticum. vel contra eos qui affectu carnali velalio faciūt eum ꝑuerſis exemplis ⁊ moribꝰduplo filiū gehenne ꝙͣ futurus erat in ſtatu ſeculari. ¶ Quartū ve contra malos interp̄tes xp̄i/ ⁊ ſpāliter iuramentoꝝ ⁊ votoꝝin quibus fallunt̉ ⁊ fallunt ex ſacerdotuꝫordine/ in ꝯfeſſionibus audiēdis. ¶ Quītum ve cōtra eos qui decimas vſꝙ ad minimū eſſe ſoluēdas decreuerūt ⁊ grauioraipſi derelinquūt. Iudiciū .ſ. miſcd̓iam ⁊ fidem / ſicut apud quoſdam in eccleſia pluspuniret̉ tranſgreſſio vniꝰ cerimonie ⁊ traditiōis humane ꝙͣ blaſphemia in deū autſuorū p̄uaricatio mandatorū. ¶ Sextumvemūdare diligēter id qd̓ foris eſt in vaſis quibus deo miniſtrat̉. vt eſt calix ⁊ conſcīam dimittere rapinis ⁊ immundicia pleniſſimam. Ut faciūt qui in conſcīa peccati mortalis/ ⁊ in cōtinuo ꝓpoſito nō relinquēdi pctā ſua/ neqꝫ occaſiones peccatorū.miniſtrare p̄ſumunt. ¶ Septimū ve contra hypocriſim eorū qui ſanctitatē fingūtextrinſecis ſignis. intus aūt ſunt hypocriſi ⁊ iniquitate. cōꝑati merito ſepulcris dealbatis. Qd̓ ſi culpant̉ hi qui mali ſunt qͦvitupio digni vident̉ qui pctā ſua p̄dicāt.gloriates cum malefecerint ⁊ exultates inrebus peſſimis in ꝑniciem ⁊ contagionē ⁊ſcandala certa puſillorū. Cuidā improperium dixit alius. Abi hypocrita. Cui acuta mordacitate rn̄dit iniuriatus. Tu talis

es vt nec hypocritā dici poſſis. Ita palamet in publico ꝑuerſus es vt nullus fictionilocus relictus ſit. ¶ Octauum ve eſt quiſanctis reuerētes eſſe vident̉. colentes eorūſepulcra memorias atqꝫ reliquias. ipſi tn̄eos nequaꝙͣ imitant̉ in ſanctitate. imo p̄ſentibus inimicant̉ ⁊ inſidiant̉ qui ſctōꝝvitā atqꝫ mores queſierint imitari. ¶ Adque oīa ve ſubiungit̉ horrenda concluſioEcce relinquet̉ vobis domus veſtra deſerta. Domus hec domus erat ſynagoge. cuiſuccedit domus eccleſie. quā iam pene deſertioni vicinā intuemur vt olim ſynagogam. Auertat hoc pius eccleſie ſponſus ieſus xp̄s. Auertet aūt ſi fuerimus penitentes. ſi nos benigne intuitus fuerit ⁊ cōuertet ad ſe. ⁊ tandē reponet in firmiſſimo habitaculo ſuo. ad qd̓ nos ꝑducere digneturqui ſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculorum.Finit.Amen.ADequitur ite ſermoeiuſdem factus in cena dn̄i ꝓ humili-tate. valde notabilis.Beo exiuit ⁊ ad eū vadit. Oriāginaliter Ioh̓. xiij. ⁊ in euangelio pn̄tialiter recitato. Nos etmei ſil̓es qui a deo exiuimus ꝑpeccatum longe nimis. Quia longe a peccatoribus ſalus. vadamus nūc rurſus adeum ꝑ or̄onis ⁊ pie inuocatōnis greſſum.mox aderit. qꝛ ꝓpe eſt dn̄s oībus inuocantibus eum in veritate. Cuius or̄onis nr̄emediatricē te conſtituemus o virgo beatavirgo deo iunctiſſima. ad quā deus venit.et a qua ẜm corpus exiuit. Te nunc ob hͦſalutātes ⁊ dicētes. Aue Maria. ¶ A deoexiuit ⁊ ad eum vadit. ſcribit̉ vt ſupra. Alta verborū ꝓfunditas. alta nimirū. et qͥscognoſcet eam? Sed ita loqui dicebat conſcium ſecretorū dei. Hic tam ſublimis volatus grādi aquile ſpūali homini videbat̉cui ex mīa dicere fas erat illud ph̓ie apudBoetium lib̓. iiij. metro primo. Sunt etenim penne volucris mihi. q̄ celſa conſcendant poli. quas ſibi cum velox mēs induit. pero ſa terras deſpicit ⁊cͣ. Mihi v̓o quidni ſtupor mentis ⁊ digna admiratio debebat̉ ad hanc ſcīam q̄ mirabilis facta ex meeſt confortata eſt. et non potero ad eam?

a A