Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et de nō eſu carnium

A

nis edomitam ſentiant carnē ſuā. aut ſi obinde pati vite carnalis diſpendium ꝑtimeſcant. Traducamus nūc ad rem q̄ tractat̉rōnem hmōi. Sit aliquis carth̓. vir ꝓbarus in vltima egritudine conſtitutus aqua liberabit̉ ſi carnibus vtat̉. et ſciat hocipſe ſeu ꝑͦ reuelationē ſeu ꝑ medicorū finalem atteſtationē. ſeu qꝛ tale ē ſuū dictamēconſcīe. Aīaduertat nihilominus quēadmodū veriſil̓e eſt ꝙ comeſtione ſua/ frēs aIij vel pn̄tes vel abſentes ad qͦs fama volauerit ſcādaliſabunt̉. tum qꝛ inſolitū eſt. tūqꝛ nō ſufficiēter erūt informati de caſu neceſſitatis ſue extreme. Deniqꝫ qꝛ tentabūt̉vehemēter ad exemplū illius aſſumere ſibi carnes in cibos. etiā p̄ter ⁊ extra neceſſitatē extremā. Formidabit ꝓinde vir hmōinō abſqꝫ rōe/ ne rigor ordinis paulatim laxatus/ tadē funditus euaneſcat neqꝫ remedij locꝰ habeat̉. Que rō? qꝛ nimirū ſemellapſa religio (vt exꝑti ſcripſerūt) nūꝙͣ autvix reꝑari pōt. Noua facilius a fundamētis cōderet̉. pn̄t quēlibet ſuꝑ hoc certū reddere aliena facta multarū religionuꝫ. q̄ abinitio ſumme diſcipline fuerūt. ſed ꝑ licentias ⁊ laxatōes primitus modicas deicepsmaiores in hanc tantā effrenationē corruerūt vt nihil plus abſtineāt a ſecularibusnulla in ſilētio. in ieiunijs. eſu carniū. ⁊ alijs diſciplinis diuerſitas inuenit̉. intantūquidē. vt apud multos ſtupor ſit. ſi cū ꝓfeſſionis ſue ⁊ voti integritate ⁊ ſtatu ſalutistales viuere arbitrēt̉. Sed relinquēs alios ſibipſis. Quero ſi carthuſien̄. ille queꝫloqͥmur teneat̉ aūt ſaltē iure poſſit in caſunr̄o abſtinere a carnibus/ dū talia pie recogitat. reuoluit ⁊ formidat? Eſtimo planeneminē ſane intelligētiū vnꝙͣ dubitaturūqͥn hoc poſſit ⁊ pl̓es ſpero dicturos fore ꝙad hoc ꝓ ſcādali vitatōe obligat̉. Siquidem plus eſt aīa ꝓximi ꝙͣ corpus ꝓpriumant eſca. Quāto plus gͦ eſtimāde ſunt cōtaīe pn̄tes ⁊ future. īmo tota carthuſien̄. religio. tota ſeueritas. totaqꝫ diſciplina. Utqͥd ꝓbatus vir ꝓ modicis vite diebus iāvelit nolit ꝑituris/ tale religioni ſue diſcrimen afferret? Ut qͥd p̄terea ꝓ reſtauratōemēbri ꝑeūtis ⁊ paulopoſt neceſſario deſerturi totū corpus myſticū in ceteris ſaniorbus mēbris detrimētū patiet̉; Quō da

bit totū vite florem ꝓ fratribus iſte/ qͥ tanta cupiditate ꝑticula egrā ⁊ marcidā cumeorū nocumēto retinere conat̉. Non ē adextremū fidus miles et ſtrēnuus ille/ qͥ plagas ſuas ſtatim refoueri aut ſanari queritcum totius ſui exercitus deordinatōne ꝑiculo vl̓ ſtrage. Puto certe glorioſus ille cōfeſſor Martinus nō feciſlet in hac re ſcrupuluꝫ. qͥ ſuadētes corpus in vltimo agonecōſtitutū/ ſtramētis mollioribus cōfouerimagna grauitate cōpeſcuit. Sinite inquiens fratres ſinite. Ego ſi aliud exemplū vobis relinquo peccaui. Eſto ꝙ hō ſingulari voto ꝑpetue alicuius abſtinētie cōſtrictus ſoluere illud ꝓ vltima neceſſitate deberet. Eſto ſil̓r ꝙ carthuſien̄. aliqͥs ad hocteneret̉ vbi ſufficiēter ſibi conſtaret de nullo ſubſecuturo fratrū vel ordinis ſcādalo.Nihilominus qꝛ rariſſime ⁊ qͣſi nunꝙͣ circūſtantie tales ꝑiter cōcurrunt apud Carthuẜ. potuit cū omni rōnabilitate ferri ſuum general̓r de nō comedēdo carnes ſtatutum. Nouiſſime ſermone abbreuiā.tes/ tractemus ſil̓ poſtremas duas rōes facquiſitionē .ſ. virtutū. ⁊ exterminiū viciorum. ꝓpter qͣs debilitate corpus/ et abbreuiare vitā plerūqꝫ fas ē. ⁊ aliqn̄ neceſſi tas Propoſuit ſalomō a vino abſtrahē̓ carne ſuā vt aīaꝫ ſuā trāſferret ad ſapīam. Daniel ⁊ ceterī ꝓph̓aꝝ vt diuinis reuelatiōibꝰeſſent idoneū pene ſupra vires corpus ſubabſtinētia macerabāt. Amplius tradūt incōtemplatōibus exꝑti non poſſe aīam abegypto tenebroſe carnalitatis niſi ꝑ deſertum fortis cōtritōis carnalis. corꝑalemqꝫabſtinentiā faciat nō ſolū a ſuꝑfluis, ſed amultꝭ etiā neceſſarijs. Ad hoc traduci p̄tetiā illud Gregꝭ. Nemo pōt app̄hendereqd̓ ſupra ip̄m eſt. ſi prius neſcierit mactare qd̓ eſt Bern̄. hoc in ſeipſo ⁊ ꝓprio corꝑeexpleuerat. qui ꝓpter hoc inegritudines ꝑpetuas inciderat. Hāc eſſe cām opinor p̄cipuā? cur tanta eſt raritas tꝑe nr̄o/ eorumqui ꝯtēplatōis arcē aſcendant ⁊ illic ſtent.Exigit̉ quippe ad hoc ſobrietas non illaem̄mō q̄ ſeruat mādatū ⁊ pctm̄ eximit: ſedmulto aſperior ab initio atꝫ rigidior. Tribulatiōes itaqꝫ corꝑis dilatāt aīam ad ſuꝑiora. ⁊ ad inferiora ne dilabat̉ ſtringunt.ic nō inueniēs aīa vbi ſue affectiōis peSic