Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De abſtinentia Carthuſien̄.

quis talis ad extremū ſuppliciū meritoriepoſſet nō fugere cū pateret exitus liber pernegligentiā cuſtodū ⁊ pōt vltro ſubire ⁊ expectare ſnīam quā ſcit a ſe meritā ⁊ a iuſtoiudice fulminatā. Sed ⁊ videri poſſet nōeſſe penitus improbabile/ hoīem criminoſum poſſe adiudicari vt ſeip̄m ꝑ ſe punirꝫquēadmodū ꝑ alios iuſtiſſime fit. ſiue permortē ſiue ꝑ famis inediē. Ex hac cōſideratōe foreſis ⁊ publice iuſticie rōnabil̓rcolligit̉ iuſtificatio religionis carthuſien̄.īmo ⁊ alterius auſterioris. Cur em̄ nō poterit aliqͥs peccatorū ſuorū ⁊ flagitiorū cōſcius/ q̄ demeruerūt mortē eternā. immo ⁊tꝑalem ſi publicarent̉. cur inquā nō poterit talē rigorē vite a ſuo iudice ſecreto cuicōfeſſus eſt impoſitū tolerare. aut cōſultūſuſciꝑe. ꝙͣꝙͣ multo minus ꝓuideat ſe victurū ⁊ infirmitatibus fatigandū. Legat̉Ioh̓. heremita mōtis ſynaī. qui climacusdr. in illo gradu ſcale myſtice. in qͦ de pnīaloquit̉. Refert ꝓfecto ſtupēda. ⁊ forte magis admirāda ꝙͣ imitāda ſuꝑ voluntariocarcere quorundā deū placare ſibi volentium. Ex horū ꝑſpectōe ſedula: liquet ꝙͣ rōnabilis ſit ꝓ peccatoribus/ carthuſien̄. ī viuendo ſeueritas. immo ⁊ ꝓ iuſtis. quatinꝰdeo ſatiſfaciant ꝓ peccatis ꝓprijs vel alienis. tēꝑe miſericordie. ne ſeuerius puniatīcōpabil̓r ille purgatoriꝰ ignis aut gehēna Terciā rōnem aſſignauimus charitatem erga ꝓximū. Pōt nimirū caritaslfraternalis imitatrix eſſe xp̄i. qui peccatanoſtra ipſe tulit. ⁊ languores nr̄os ip̄e porcauit. Sic venerabilis ⁊ ſanctus paulinusNolane vrbis ep̄s ꝓ filio vidue durā ſeruitutē barbarorū ſponte ſubijt. Sic venerabilis ſanctulus/ ꝓ dyacono morituro ſemet p̄buit mortis diſcrimini. Sic deniqꝫolim fieri ⁊ nunc in eccleſia qͦtidie ꝓſpicimus. Nam ⁊ ob hanc p̄cipue rōnem/ fuerunt religiones inſtitute ad ſatiſfaciendūꝓ pctīs fundatorū. ⁊ general̓r oīm. Suntnempe aliqui in ſtatu plangentiū. ſicut atij in ſtatu actiuorū iuxta varietate donorum ⁊ officiorū corꝑis xp̄i myſtici q̄ diſtribuit ſpūſſanctus ꝓut vult. Si fas eſt ergo(ſicut fas eſt/ īmo merces magna) ꝓ alioꝝdelictis ſatiſfactionē in corꝑe ꝓ ꝓprio ſuſtinere: licebit vtiqꝫ ꝯn̄r vita in hoc exerci-

tio breuiare. Laudat̉ imꝑatoris illiusinſticia ⁊ caritas. qͥ ꝓ filio vidue ad exeecationē amborū oculorū ad iudicato/ oculivnius ſaluationē in filio ꝓprio/ alteriꝰ oculorū ſuoꝝ iactura redemit. Collaudat̉ poſtremo illiꝰ amoris pax ⁊ vinculū inſigneapud ph̓os. vbi vterqꝫ amicoꝝ viciſſim ꝓaltero cōcertabat occūbere. Sil̓e de v̓gineqͣdā Anthiocena ⁊ milite tractat Amb̓. declamatorie Cur gͦ careāt p̄conio ip̄i carth̓.cur nō magis attollāt̉ laudibꝰ ſuꝑ eoꝝ caritate. qͥ qn̄qꝫ a ꝓprijs pctīs immunes ⁊ expurgati. nihilominꝰ fuerūt ſuꝑ ſe criminaalioꝝ. in abſtinētijs ⁊ infirmitatibꝰ pl̓imiset qd̓āmō aīam ſuā ꝓ alijs ponūt. Collaudandi ꝓfecto ſūt obtrectatores eoꝝ opprobrio digni. p̄ſertim ſi eccleſiaſtici ſūt. Naꝫqͣ impietas ē/ eos illud in alijs īculpare qd̓ſuū deberet eē officiū? exercere .ſ. ſemetipſos in talibus abſtinētijs ⁊ ſi non oīno taliter ꝓ ſalute fideliū ⁊ dīna placatōe ꝓmerenda ⁊ aduerſis ptātibꝰ debellādis. Naꝫarma clericoꝝ ſūt ieiunia plāctꝰ ⁊ lacrime. Ceterū in qͣrta rōe poſuimꝰ euitatōꝫſcādali. Pro qͦ nō dico mala valitudo Oſꝫ ipſa etiā mors ſubeūda nōnunꝙͣ ē. Audiamꝰ apl̓m. Si eſca inqͥt ſcādaliſat fratrēmeū/ nō māducabo carnes ineternū. Sitẜm hoc aliqͥs poſuus in vltīa neceſſitate famis corā idolatris. nō alijs cibis veſci permittūt eū ꝙͣ idolothicis. nūqͥd nō ſubibittalis pͥus mortē famelicꝰ ꝙͣ comedat ī ſcādalū ſue fidei. apd̓ idolatras. aut apd̓ frēsxp̄ianos ſimplices. ſi ex hͦ eſu pati ſcādalūꝓbabil̓r formidet̉? Puto inſuꝑ apl̓m magis ad euitatōꝫ ſcādali puſilloꝝ ꝙͣ ad ꝓpͥācorꝑis refrenatōꝫ aſpexiſſe cū dixit. Caſtigo corpꝰ meuꝫ ⁊ ī ſeruitutē redigo. Cur hꝰagis Paule? Nec inqͥt cū alijs p̄dicaueroipſe reprobꝰ īueniar. Nolo dicāt auditores mei. Ipſe plenꝰ vetre/ de ieiunijs p̄dicat. Ipſe repleta burſa aut arca argēto auro ⁊ veſtibꝰ pl̓imis/ frugalitatē nobis liberalitatēqꝫ ⁊ īdumētoꝝ p̄citatē ſuadē conat̉Medicꝰ ē curet pͥmo ſeip̄m. Uidetis hicmgr̄i ⁊ frēs ꝙͣ neceſſaria ē amplior vite auſteritas ī p̄dicatoribꝰ p̄latis ⁊ curatis ꝙͣ inalijs. ⁊ ſi nō ob aliud: ad hͦ tn̄ qꝛ alioqͥn etficax reddūt verbū ſuū. aut obſocutiōes aſubditꝭ ſuis patiūt̉. Nec excuſāt̉ penitꝰ/ ꝙͣ