Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De abſtinentia Carthuſien̄.

dilatet̉ aūt quieſcat. qm̄ inundauerūt aqͣtribulatōis ſuꝑ terrā ſenſualitatꝭ/ regrediꝯpellit̉ cū colūba ad interioris arcā qͥetis.Qui v̓o ieiunij talis atꝫ tribulationū ceteraꝝ aſꝑitatē a ſe iugiter repulerit miraborſi nō exꝑs erit eleuate ꝯtēplatōis. Et ſi nōaſſidue ꝑ ima ſerpet eius animus. ꝯtentuscōi mō cognitōis alioꝝ. ſicut a cōi ritu viuendi vel ad tp̄s nō ſemet abducit. Uidetis gͦ quantū ſeruit ꝯtēplatiōis v̓tuti in qͣfelicitatē ph̓i poſuerūt ipſa victus aſꝑitas Porro qͥd aget fortitudinis v̓tus. qͥd zelus aīarū. qͥd ſpes. qͥd fides ⁊ charitas. velvt ipſe in hoībus generent̉ vel genite ꝯſeruent̉. augeant̉ roborent̉. Eſtimo nō magnipēdēt corꝑis iacturā dūmō ꝑ eaꝫ finisſuus habeat̉. Ceterū attēde tibi qͥd debeas aīe ſanitati ⁊ curatōni a vicijs. qn̄ vtcorpus redimas ferrū patieris ⁊ ignē inqͥtNaſo. Hicerēt aliqͥ. ſꝫ nō determino. ꝙꝓ euitatōe doloris nimij aut deformitatꝭtas eſſet alicuiꝰ morbū mēbri incuratū relinquere. exqͦ tn̄ morbo dimiſſo breuiaret̉vita. Hec abbreuiatio quāto rōnabiliꝰ tolerabit̉ ad euitandos dolores nō momētaneos ſe pro vicijs puniēdis ſempiternos. Addamꝰ qd̓ ꝯſuetudo naturā īmutatvſqꝫ adeo vt venenū cibꝰ eē poſſit. Multos iā audiui alterius religiōis. quibus inegritudine vſus carniū cōcedit̉ dicētes abominationē eis fieri ⁊ nauſeā ſi carnes guſtent. Malūqꝫ iugiter carere. tm̄ valet ineis cōſuetudo. quā ph̓s alterā dicit eē naturam. Eſto deniqꝫ ꝙ ex eſu carniū ꝓueniret in caſibus p̄dicte neceſſitatis/ ꝓlongatio qualiſcūqꝫ viuēdi. qͥs nouit ſi deteriorex hoc poſtmodū egritudo ⁊ laſſitudo ſeq̄tur? Audi ſil̓e. Eſſent aliqn̄ potiōes quedaꝫ medicinales vtpote laxatiue ſatis idonee ꝓ p̄ſenti ſtatu patiētis. diſſuadēt illasfidi medici. ne ex vſu taliū/ pigra et ſegnisin futurū reddat̉ natura. Subinde credamus exꝑtis. Aſſerentē itaqꝫ audiui vnumde carthuſiēſibus virū plane doctiſſimuꝫ.ꝙ plures numero morerent̉ aut egrotarētin eoꝝ religione / ſi carnibus vterent̉. Cauſam addebat ꝙ vigilie ⁊ ſolitudo et quiesceteraqꝫ deuotionis hmōi exercitia/ digeſtionē impediūt. ⁊ ita cruditatē quādaꝫ inſtomacho relinquūt. Addo aliā quia vi-

aut raro temꝑant̉ ⁊ ſobrie: inter hec gule īcitamenta verſarent̉. Nā cur ob aliud ſapiens vnus medicorū dixit plures occiſosgula ꝙͣgladio. Quod ſi nullus diceret tn̄exꝑiētia loquēte cognoſcit̉. Cur aliundep̄ter ea religioſi ⁊ rurales a carnibus īmo ⁊a vino ⁊ a ceteris guleblandiētibus cibislonge factis/ ſenectā maiorē ſepiꝰ attingūtꝙͣ alij voluptuoſe ⁊ opulēte talibꝰ enutritiPrepōderat ſcio ille q̄ aīam reficiūt cauſeqͥs diximus vt defēdat̉ ſobrietas. tn̄ ita loquendū fuit carnalibus qͥ carnalia p̄ferūtIta eoꝝ iniquitatē mentiri ſibi docere debuimꝰ. qͥ abbreuiationē viuēdi alijs obijciunt ꝓ crimine ſuā vitā frequētius o deusquāto indecētius neqͥus ⁊ ſordidiꝰ ſua voracitate ⁊ ingluuie mactāt ſuffocāt ⁊ necāt.Qm̄ in multis eſcis (iuxta ſapiētis v̓bū)multa ē infirmitas. Et ẜm ꝓprietatē virgiliani verbi. multos etiā viuos vinū ſomniumqꝫ ſepeliuit Poſtremo qͥd eradicatōvicioſarū libidinū in ſeipſo feruentiū fieriſuadet. qn̄ nōnulli (qꝛ occaſioneꝫ p̄ſtabatalijs luxurie ſua pulcritudo) ſeipſos lacerabāt in facie. aut cū ſuis ꝑiculis ingētibꝰexules aufugerūt? Uulgata eſt ioſeph hyſtoria. necnō Bn̄dicti Bern̄. ⁊ ſil̓iū. Reꝑtus eſt mih inſuꝑ vnus ſanctoꝝ patrū. quivt elationē ex ſuis viribus ꝯſurgentē ꝯpeſceret in aīa magnis a deo p̄cibꝰ obtinuit.vt demoniace paſſioni corpus ſubiaceret. Nō euagemur vlteriꝰ in materia latiſſima de acqͥſitōne v̓tutū ⁊ omiſſione Ꝙvicioꝝ. ſtringat̉ ſermo ad v̓tutē vnicā caſtitatis. ⁊ qōnem qōne veluti clauū clauoretundamus. Quero ab aduerſarijs ſi vouere liceat ꝑpetuā caſtitatē? Non ita impudent̓ deſipiūt vt hoc negēt. Nō negabuntinſuꝑ qͥn dabil̓ ſit caſus neceſſitatꝭ extremeqͦ vel a tyrāno aliqͦ vel ꝓpter abūdātiā obſceni illiꝰ humoris putreſcētis (vt fieri p̄t)piclitabit̉ vita eiꝰ qͥ vouit caſtitatē ſi nonſumat ab ope carnali remediū. Peto gͦ ſi talis nō dico fornicari vel adulterari ſꝫ mr̄imonial̓r vxorē aſſumere/ ⁊ eā carnal̓r cogͦſcere poſſit ⁊ debeat. qm̄ hoc agēdo diuturniꝰ viueret vt ſupponit̉? Si rn̄deat ꝙ votū caſtitatis īpedit mr̄imoniū ꝯͣhēdū etiāin illo caſu neceſſitatꝭ extreme. Quero prīoUn̄ hoc hꝫ vt cū votū illd̓ hūana tm̄mō