et de nō eſu carnium3

randis. vel ꝓ malis depellendis nō eſt qͦmodolibet illicitū vel irrōnabile ſil̓ia ꝑperi. Quāobrem ipſi carthuſien̄. pn̄t ſubijciregule vel ſtatuto ad cuius nihilominusobſeruationem/ ſequit̉ qn̄qꝫ abbreuiatiovite corꝑalis vl̓ debilitatio ſanitatis incuirit̉. ¶ Sed opponet forte ſcrupuloſior aliquis ⁊ queret. ſi liceat omnino medicinaꝫſpernere? Si p̄terea in enumeratis tꝑalibꝰexercitijs/ fas ſit qualitercunqꝫ ⁊ quocūqꝫvitam conſumere? Et ſi ſic dicat̉ ſicut dictum fuiſſe videri pōt. licebit cuilibet abſqꝫ vicio temptandi deum/ omnibus ſe periculis morborum ⁊ mortis improuidumobiectare. Iſtud v̓o nondum quiſꝙͣ dixitReſpondeamus dicentes. ꝙ in p̄ſenti materia ſicut ⁊ in reliquis omnibus obſeruare cōuenit ꝓuerbium illud poeticū a Terentio cōmemoratū. Ne quid nimis. Qd̓Pratius plus exp̄ſſit dicēs. Eſt modus īrebus ſunt certi deniqꝫ fines. Ultra quoscitraqꝫ nequit cōſiſtere rectum. Hoc dicitph̓s deſcribens virtutē eſſe in medio. nonquidem indiu ſibili. ſed in certa latitudine ꝓut eſt ſignum ad ſagittam. ¶ Atueroqualiter accipiendum ſit medium hmōi.ſi quiſꝙͣ vlterius ꝑgat inquirere? Rn̄deatꝓ me idem ph̓s ꝙ medium illud eſt qͦ adnos et vt ſapiens iudicabit. Neqꝫ em̄ pōtaliter ſub generali regula vel arte notificari tale medium. Idcirco virtus quā multa gignit exꝑientia/ certiuſꝙͣ ars ſola/ talēmedium coniecturat. Et qꝛ attendit particulares circūſtantias omnes clarius ⁊ ſolidius oꝑatur. ꝙͣꝙͣ ars ⁊ doctrina multaꝫafferant cōmoditatem. virtutis exercitiuꝫquerētibus. ¶ Sufficit ergo nobis ꝓ nūcverificaſſe id qd̓ aſſumptū eſt. ⁊ on̄diſſe ꝙmediū ſobrietatis ⁊ abſtinētie in ꝓpoſitonr̄o nō ſic iudicabit̉ a ſapiēte ꝙ oīs debilitatio corꝑis ⁊ omne diſcrimen mortis Mſeu male valitudinis/ euitet̉. ¶ Sꝫ veniamus ad bona ſpūalia. bona virtutumpoſtꝙͣ locuti fuimꝰ de bonis tꝑalibus vbilonge minus videret̉ excuſabilis ꝓ acquilitōe earundē abbreuiatio quātalibet vitecorporalis. Enumeremus gͦ aliqͣs radicescās vel rōes ſpūales/ ꝓpt̓ qͣſ licitu ē vite hꝰmoribunde detrimentum ſubire vel pati.¶ Et pͥmo quidē ad obediēdū deo. Dein

de ad ſatiſfaciendū ꝓ pctō. Rurſus ꝓ iuuamine charitatiuo ꝓximi. Ceterū ꝓ euitatōe grauis ſcādali. Porro ad acqͥrendūv̓tutes in ſe vel in alio. Et ad extremū ꝓextirpatōe vicioꝝ ⁊ carnis ad ſpm̄ ſubiectione. ¶ Conſtat eī qͦ ad pͥmū ꝙ obediētiap̄t licite imꝑare vt hō ſubeat mortē corꝑalē ꝓ fide fuſtinēda. exēplo martyrū. vl̓ vbideus hoī reuelaret. quēadmodū de ſamſone ⁊ alijs multis ſentit Aug. de ciuit̓. dei.Habet em̄ d̓s vite ⁊ mortis imꝑiū. Addoadhuc ꝙ etiā vbi nō obligaret̉ qͥs ſemetipſum ꝓdere qͥ q̄rit̉ ad necē qm̄ xp̄ianꝰ eſt. p̄ttn̄ in caſu/ publicis tyrānorū aſpectibꝰ pn̄tare ſe ⁊ ſpōtanee morti tradere ſe. in atteſtationē ⁊ laudeꝫ fidei ſue. Sic em̄ pl̓es exmartyribꝰ feciſſe narrant̉. qͥ vel nō ceſſer̄tꝑſequētibus. vl̓ eos cū potuiſſent/ nulla via ſe repulerūt. vt ſctā legio Thebeorū. autdeniqꝫ veritatē eius inuitis ⁊ furētibus/ vl̓tra publicanerūt. Attn̄ neceſſaria eſt in hꝰloco ꝯſideratio ꝑticulariū circūſtantiarūet vnctio ſpūs. docēs qn̄ ⁊ vbi hoc fas exiſtit. Si em̄ hoc fieri ſemꝑ liceret nec fugiſſet xp̄s. nec dixiſſet apl̓is. Cum vos ꝑſecuti fuerint in vna ciuitate fugite in aliam.¶ Scd̓a rō ſicut ⁊ ſequēs rei accōmodabilior eſt qua agimus. Satiſfactio itaqꝫ ⁊ iuſticia/ ſepe iubet multa fieri ꝑ q̄ abbreuiationē ſequi vite p̄ſpicuū eſt. Uidemus hͦin iuſticia forenſi. ⁊ pnīa publica. tā in carceribus ꝙͣ in alijs vindictarū ⁊ punitionūmodis innumeris. ꝑ famem. ꝑ ſitim. nuditatem. ciliciū. verbera. exilium. recluſionem in aere peſtilenti ⁊ feculento. ⁊ ꝑ ſil̓iahorū ꝓ peccatis enormibus. In foro etiāpenitētiali quotidianū eſt. Et qͥs in dubium reuocat quin liceat iſtas punitionū afflictōes deuota volūtate ſuſciꝑe. ⁊ ſuſceptas ꝓ ſatiſfaciendo iuſticie ⁊ deo ꝓ peccatis laudabiliter tolerare. Eſt quorundamopinio de cōdemnato iuſte ad mortē ꝑ ſuſpendiū ꝑ carcerē aut famem/ ꝙ pōt abſqꝫdelicto ſubterfugere/ ſi nihil obſtet euaſioni ſue. cuius oppoſitum nō improbabilit̓tradunt alij dicētes ꝙ manere tenet̉. ne violet iuſticiā ⁊ ſnīam publicā in ſe latā. Nihilominꝰ qͦcunqꝫ mō ſe habeat veritas deobligatōe ad vnū illoꝝ vl̓ ad alterū/ nemiſē dubitare arbitror quin cōdēnatus ali22