De abſtinentia Carthuſien̄.

ſus certe homīs qꝛ ꝓni ſunt ad malum abadoleſcentia ꝙͣtumcūqꝫ in freno ⁊ chamoconſtringant̉. vix edomari pn̄t qui effluant ⁊ effrenes fiāt. Dum ergo paruula eisaperit̉ rimula licentie aut frenum eis tantiſꝑ laxat̉ fiunt cōfeſtim occaſione aſſumpta ex ipſa licentia deteriores. Omnes em̄deteriores ſumus licentia vt Comicus dicit. Quāobrem ſi caſus aliquis fuiſſet in inſtitutione p̄fata conceſſus exp̄ſſe de comevendo carnes. formidandum erat ne paulatim ſuccedentibus tꝑibus magis ac magis dilatata fuiſſet ⁊ extenſa hmoī licentiaet tandem plus ad voluptatem ꝙͣ neceſſitatem deſeruiſſet. Totum hoc declarabūtamplius ſequentia. ⁊ experientia teſte defendit̉.Erciam poſtremo concluſio.nem poſui ꝙ ab breuiatio vi Mte corꝑalis/ aut ſanitatis debilitatio nō tollunt rōnabilitatem prefate legis aut ſtatuti. ¶ Non penitus inutilitertractandum hic eſſe arbitror et declarandum / quēadmodum licitum eſt agere ml̓ta ſiue tꝑalia ſiue ſpūalia ſint/ per que ⁊ inquibus abbreuiat homo vitam ſuam. autinfirmitatis debilitatem incurrit. ¶ Secludo tn̄ in pͥmis ꝙ intentio talis hoīs cieius nature conſumentis curſum .i. periodum etatis ſue non ferat̉ directe ⁊ immediate ſuꝑ eo qd̓ eſt abbreuiare vitam ſuā.vel corpus in egritudinem trahere/ tanꝙͣſuꝑ fine principali/ aut ꝙ nō fiat ꝓ fine ꝓhibito ⁊ nequa. quēadmodum multi deſperatorum ⁊ fortunas ſuas ferre nō valētium/ feciſſe legunt̉. ⁊ vt ſtoycorū error facere conſulebat. In hoc ſiquidem caſu tales grauiter peccant ⁊ ꝑ leges merito dehoneſtant̉. Hic habet qͦꝫ veritatis locum illa Dieronymi ſentētia. ꝙ nō refert ſi quisꝑ immoderatam abſtinentiā ſe paulatiminterficiat/ aut ſubito. His p̄miſſis proboqd̓ aſſumptū ē Licere ſcꝫ plerūqꝫ abbreuiare vitam ſuam in varijs occupatiōibusſtudijs ⁊ artibus. ¶ Ad oppoſitam em̄ afſertionē ſequunt̉ abſurditates innuere. inter quas illa nō mediocris eſt. ꝙ quilibetteneret̉ vacare ſtudio medicine. aut medicorum conſilijs atqꝫ regiminibus cōtinuevri deberet. Quare ſic? Conſtat nempe. q

ex ignorantia medicinarū p̄ſeruatiuaruꝫab infirmitate. ⁊ cōſeruatiuarū ſanitatis.ex omiſſione infuꝑ medicinalis regiminiſirruimus in crebras egritudines. ⁊ vite abbreuiationē incurrimus. ¶ Rurſus quilibet obligaret̉ deſiſtere ab opibus ⁊ actibusex quibꝰ veniūt cōiter debilitatōes in corpore. ⁊ eiuſdē corruptio velotior ſubſequit̉p̄ſertim dum tꝑa ſunt intꝑata/ ⁊ ex nimiogelū vel eſtu feruido diſcraſiant armoniaꝫdebite ſanitatis. ¶ Quid ꝓinde? Sic certe agricole/ colere terrā. opilio paſcere gregem. vindemiator vuas colligere. ruralisfalcare fenum vel ſegētes curſor legationēexplere/ deſiſteret. Et ita paſſim in omnibus hmōi penalibus oꝑbus ⁊ debite valitudini nō parū aduerſis valebit argum̄tum. ¶ Ceterū poſito iſto cōdemnarent̉oēs diuites qui delicatis ac p̄cioſis alimētis nō occurrūt morbis pauperuꝫ. ſi ſemꝑmodis oībus licitis ⁊ poſſibilibus ſit ſanitas in ſe vel alijs de neceſſitate ſeruāda velegritudo pellenda. ¶ Porro cui dubiumeſſe pōt quin militaris exercitatio ſecū plurima accumulet corꝑis incōmoda. nūc inipſo belli apparatu. nunc in tētorijs aut caſtris. aut ſub diuo. demū in ipſo hoſtili cōflictu. Quis neget in his abbreuiare vitaꝫmultipliciter corꝑalem? Quid enumeremlabores eſtus. frigora. famem. ſitim. curasvigilias ⁊ vulnera. quibus ipſa plerūqꝫ vita funditus extinguit̉? Quis tn̄ dixerit ꝓpter hec repelli a militando reges et aliosreipublice rectores tanꝙͣ iniuſte agāt ⁊ inſeipſos manus inijciant. ¶ Deniqꝫ de ip̄ismercatoribus quid dicturi ſunt noſtre poſitiōi aduerſantes. de quibus ait Flaccus.Impiger extremos currit mercator ad indos. Per mare pauperiē fugiens ꝑ ſaxa perignes. Quis nō videat ꝙ tam ipſi ꝙͣ innumerabiles hmōi. hec ⁊ ſimilia agendo patiendoqꝫ vitam abbreuiant? Quis neſciat ꝙ egritudinibus varijs atterunt̉. Ueruntū tꝑalia ſolummodo numeramus ꝓquibus adipiſcendis cōſeruandis. aut recuperandis nō dico infirmitati ſed vite periculo ⁊ morti licenter nos exponimus.¶ Concludamus igit̉ arguētes a minori ad maius ꝙ ꝓ bonis ſpūalibus acquirētis. cōſeruādis. aut recuꝑādis ſeu reſtau-