Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et de nō eſu carnium

mie diſcretōis viri. iij iure ciuili canonicoet diuino nō mediocriter inſtructi. Neqͣqͣinſuꝑ toleraſſet illud eccl̓a. alioquin dediſſet laqueū ſuis fidelibus filijs. qm̄ eos dānabiliter erraſſe ſciuiſſet. neqꝫ tn̄ eos ab errore reuocaſſet. Alioquin p̄cerea non laudaſſent vitā taliū/ ſanctiſſimi viri. quēadmodū deuotꝰ ⁊ circūſpectiſſimus Bern̄.ad frēs de monte dei eiuſdem ordinis ſcribens eos collaudaſſe reꝑit̉. īmo ⁊ ad abſtinentiā multā inuitaſſe. oblectās frēs illosin horrēdis frigoribus magne Carthuſiemanētes. Rurſum ꝑ directū ſic arguit̉.Licitū eſt vni vel pluribus ꝑ totam vitā acarniū eſu ꝓrſus abſtinere. qm̄ ita fecerūtplurimi laudabil̓r ⁊ qͦtidie faciūt. Et apl̓sIitis innuit dicēs. Qd̓ ſi eſca ſcāda liſat fratrem meū nō māducabo carnes ineternū.Qd̓ nō poſuiſſet) ſi non potuiſſet licite cōpleri. Potuit ergo irrrep̄henſibil̓r fieri lexſiue ſtatutū ꝙ illud licitū iugiter ſeruaretur. qm̄ infra docebit̉ nil obſtare? qͦ minuſillud fieri fas exiſtat. Ceterū lex illa rōnabilis cenſenda eſt. q̄ religioni ꝯuenit. q̄diſcipline cōgruit. ⁊ q̄ ſaluti ꝓficit. quēadmodū trahit̉ ex dictis Iſid̓. Sed lex talisde nō comedēdo carnes eſt hmōi. ꝓut expientia longa doctrix eſt. Etenī ſub hac lege ⁊ ẜm eam religio ſi viri ⁊ diſciplinati etde ſalute ſua ſoliciti/ vixerūt vſqꝫ ad ſenectam bonā ⁊ plenā dierū incolumēs in aīaet corꝑe pluſꝙͣ in locis alijs plurimis vbicōcedit̉ eſus carniū ad ſaturitatē. Deniqꝫconſtat eos imitatores eſſe antiquorū prophetarū ⁊ heremitarū Helye et helizei acIoh̓is baptiſte. aliorū qͣꝫ ſanctorū patrū/ꝑ egyptū olim degentiū. Inter qͦs (ꝓut refert Hieronymus in epl̓a vna ad Euſtochium) nō ſolum carnes ſed ⁊ coctum aliquid comediſſe luxuria erat. Pro cōcluſionis huius corroboratiōe faciūt ſe oīa q̄ſcripſerūt de ſobrietate ⁊ abſtinētia doctores catholici. q̄ plurima ſūt valde. nec egēthic inſeri. Legat̉ Hieronymus in li. cōtraIouinianū. vbi ex vetuſtiſſimis gentiliūhyſtorijs ſobrietatē ſtabilit. Uideat̉ ideꝫin vitaſpatrū. Et Caſſianus in ſuis collationibus ⁊ inſtitutis. Et ꝑſpi cuum erit qͣliter ſanctorū patrū immo virginū ⁊ mulierum abſtinentia fuit ⁊ inſanitate ⁊ infir

mitate cōſtanter mirabilis. Habemus devenerabili Paula cui in vltima qua obijtegritudine ſibi ꝑſuaderi non potuit vt vinō modico vteret̉. Proinde diſcretores eiborū refellit Bern̄. in omel̓. xxx. ſuꝑ Canti. Et multa in hunc modū relicta ſunt aſanctis ⁊ celeberrime diſputata Beniqꝫveritas huius cōcluſionis ex deductōe ſequentiū velut ex nubiū obiectarū depulſion magis eluceſcet.N ſcd̓a cōcluſione vnum ſupponit̉ ꝙ dabilis ſit caſus in qͦ frater Carthuſien̄. etiā ꝓfeſſus/ obliget̉ veſci carnibus ⁊ alius ſibi miniſtrareteneat̉. Suꝑaddit̉ ad hoc ꝙ iſtud nō obuiat rōnabilitati legis antedicte. Probat̉ſuppoſitū in caſu neceſſitatis extreme qm̄dabilis eſt caſus infirmitatis vbi medicorum exꝑtorū iudiciū/ ⁊ cōſcīa fratris infirmitātis ⁊ aliorū ſibi miniſtrantium/ dictabunt ꝙ ipſe egrotus abſqꝫ dubio moriet̉/ſi nō adiuuet̉ ꝑ eſum carniū. ⁊ edendo carnes cōualeſcat. Nec ſatis eſſe videt̉ ad neganduꝫ poſſibilitatē neceſſitatis huius extreme illud qd̓ ſcripſit quidā medicorummgr̄ Arnoldus de villa noua/ ꝓ diſſolutōne dubietatis ꝓpoſite. Ait em̄ ꝙ in egritudine qͣlibet curabili humidū radicale ſufficiēter reſtaurari pōt ꝑ vitella ouorū abſqꝫ eſu carniū reqͥſito. Hec euaſio nō vſqꝫquaꝙͣ ſufficit. nec difficultatis radicē euellit. Stabit itaqꝫ ꝙ languēs de qͦ eſt ſermooēm abominabit̉ vtilē cibum p̄ter carnes.aut ius earū. ⁊ p̄ſertim vitella ouorū faſtidiet. ita vt comedere illa ſalubrit̓ aut abſqꝫvomitu nō valeat. Sed tn̄ ne cōtrouerſia aut calūnie materia in longius ꝓcedatdabo caſū poſſibilē vbi aliqͥs carth̓. etiā ſanus moriet̉ abſqꝫ remedio niſi carnibꝰ vtiꝯſentiat. vtputa ſi deductꝰ ſit in manꝰ tyrannoꝝ. vbi vel ex neqͥcia vel aliūde/ nihilp̄mittet̉ ſibi offerri ad veſcēdū p̄ter carnesQuerēdū ē gͦ in hoc vl̓ ꝯſil̓i caſu neceſſitatis. an hmōi carth̓. tenebit̉ carnes comedere? ⁊ ſi ſic. hr̄ intētū. Si diceret aliqͥs ꝙpotiꝰ eligere habebit mori fame. dicere eudem oꝑtebit ex ꝯn̄ti in ſeip̄m manꝰ inijciet ⁊ erit ſuimet occiſor. Iuxta illud vulgatū Amb̓. Paſce fame morientē ſi nō pauiſti occidiſti. nec ad ſe minꝰ ꝙͣ ad alios p̄ce-

X 4