De ſolicitudine

tionem. que vt haberi comodius poſſit ꝓcurandū eſt ab autoritate papali/ p̄ſertim īreligionibus exemptꝭ/ ꝙ det̉ aliquis ab eoſubſtitutus. ſit de religione. ſit alius qui facultatem habeat totiēs quotiēs videbiturdiſpenſandi. ad quē facilis pateat acceſſusHoc conſiliū in alijs etiā caſibus ꝯſcientie ſcrupuloẜ ſalubre ē. ſint illi caſus occulti. ſint publici. ſint ſuꝑ pctīs. ſint ſuper penis ⁊ irregularitatibus pctōꝝ.Particula.I1.Emum papa rite conſultus nond ſe reddat difficilē cōcedere taliaqn̄ ⁊ vbi nō apparet fraus vel laqueus iſta querentiū. nō in velamē falſe libertatis malicie. ſed ſerenationē conſciētie⁊ dilatationū viarū penitentie. Qua in recolligit̉ ex conſequēti de ꝑticularibus exemptionibus a p̄latis ordinarijs ꝙ frequēternoxie ſunt. nedū ꝓpter p̄iudiciū iuris alienī. nedū ꝓpter conturbationē ordinis eccleſiaſtici ⁊ hierarchici. veꝝ ꝓpter incōmodum collegij ſic exempti. Cur ita? quia nimirū p̄cluſit ſibi recurſū facilē ad p̄latumordinariū dum q̄ſiuit quaſi libertatē excutiendo iugum ſuū.¶ Concluſio octaua.Particula.IL.Plicitudo pia/ temꝑalia ꝯferentis ſi ordinauit miſſā eē dicendā(exempli gr̄a) die lune ꝓ ſeip̄o defraudat̉ ꝑ recipientē ſic oblatū/ ſi det talemmiſſā ꝓ altero. ſiue fiat hoc ex pͥore. ſiue fiat ex obligatiōe vel ſuſceptiōe ſubſequentiRō ꝑſpicua eſt ꝑ deductionē ad impoſſibile vl̓ inopinabile. Da ſiquidē ita eē/ ꝙ vnamiſſa ſufficiat ꝓ duobus/ dabis obſequēt̉ꝙ ſufficiat ⁊ liberabit. ꝓ tribus. ꝓ decem.ꝓcentū. ꝓ mille. ⁊ ita ꝓ quo. libꝫ. ⁊ ꝓ toto mūdo. Dabis vlterius ꝙ nō erit melior.conditio ꝓcurātis ſibi miſſā peculiarē. Dabis deniqꝫ ꝙ pro vna miſſa/ potuerunt centum habite ſub voto ſub promiſſo. ſub iniuncto per forum penitētie vel alterius iuſticie/ ſolui. Cur ergo tot preſbiteri. tot miſſe conſtituuntur? cum vnus ſacerdos cuꝫſua miſſa vnica ſatis eēt pro omnibus.

Particula35.Ellet addere forſitan aliquis; ꝙvrecipiēs dū habebat prius ad ſufficientiā ꝓ ſuſtentatōe ſtatus ſuivel ex beneficio vel pr̄imonio vel pie collalato fraudat ⁊ peccat tā ꝓximū ꝙͣ ſe cumtota rō conferēdi tꝑalia mīſtris eccīaſticisvideat̉ eē ſua ſuſtētatio nō diuitiarū acumulatio. vel ornatus pompaticus. Sꝫ hecaſſertio durior eſt ꝙͣ oportꝫ ſuꝑ qua memini pridē in quadā lectōe q̄ſiuiſſe. Beniqꝫ qlis ⁊ quāta ſit mēſuratio ſufficientie ſtatusnō pōt ſub arte tradi. Nā qd̓ vni parum ēfit alteri nimiū. īmo fit in eodē ꝓ varietate tempoꝝ ⁊ circumſtātiarū. talis varietasqn̄qꝫ rōnabiliter. qn̄qꝫ vero culpabilit̓. dūquis accipit ⁊ aſcēdit ſtatū/ ſibi moribuſqꝫſuis ⁊ meritis improportionatū. faciens ſibi nō de ncc̄itate virtutē ſed de vicio neceſſitatem. Adde ꝙ recipiunt̉ aliqn̄ tꝑalia p̄ter vel vltra ncc̄itatē pn̄tem. aut nō ꝓ ſoloſtatu recipientis. ſed ad alioꝝ ꝓuidā piāqꝫreleuationem.¶ Concluſio nona.Particula.34.Olicitudo pia cōferentis tꝑaliaꝓcurādo ſibi miſſā iuxͣ caſū priorem nō defraudat̉ ſi p̄ſbyter recipīens adiūxerit alios in orōnibus ſuis publicis aut ſecretis vt in memēto/ aut ſi offerētes (vt ſolet) poſt euāgeliū r̄cipit ¶ Moderat̉ hec cōcluſio p̄cedentē ritū ſil̓ eeclefieꝯẜuat ⁊ exercet caritatē. quā rurſus a terxena cupiditate diſcernit. Beniqꝫ doctorumconciliat apparentē in aliquibus diſcordiam/ cuius aſpectus ad diuerſa huiꝰ ad hecillius ad iſta/ vertebat̉.Particula.36.Ueramus a cōferente tꝑalia queq ſtiones aliquas. vt ex ſua rn̄ſioneveritas magis emineat. ¶ Et primo vis o frater vt in miſſa quā ꝓ te dici coſtituis? nulla dicat̉ locꝭ ſuis alia penitꝰ or̄oꝙ pro te? puto rn̄debit ſicut ⁊ rn̄dere debebit ꝙ hec fieri nō ꝓhibꝫ. ¶ Uis rurſus ofrater ꝙ in memēto tā ꝓ viuis ꝙͣ ꝓ defunctis nullus cōmendatus habeat̉ niſi tu eētui? Rn̄deat oportꝫ ꝙ hoc nō intēdit. qm̄