Eccleſiaſticoꝝ

36

ducat: non manducantē nō ſpernat. ⁊ econtra. Qui offert tꝑalia nō offerentē nō ſpernat. Hinc abbas paſtor; dic inquit ſꝑ tibitu quis es. Et ne iudices quēqͣ. Sic ⁊ ſaluabit̉ humilitas. ⁊ curioſitas ſuꝑba: ꝑicuIoſa temeraria ⁊ inquieta confundet̉.Particula.L6.¶ Concluſio ſeptima.Olicitudo pia conferētꝭ temꝑalia defraudat̉ ſi nō impleat̉ obligatio vel ꝓmiſſio vel cōuentio ſetum facta. ceſſante cauſa legitima/ non implendi. ¶ Conformiter ad primā concluſionē eſt hec ſeptima cōcluſio. Reſtat ſolūdifficultas in aſſignatōe cauſaꝝ ſeu caſuū.quibus ⁊ qn̄ pōt p̄termitti a recipiēte illudqd̓ conferens inſtituerat. Una cauſa eſt neceſſitatis. Altera maioris vel vrgentiorisvtilitatis. Tercia ꝑ diſpenſatōne ſuꝑiorisautoritatis. Que duplex ē. vna ſup̄ma pape. alia ordinaria p̄latoꝝ.Particula.26.Eceſſitas incumbit? nūc ex impontentia vel infirmitate recipientis.nūc ex fortuitis demolitionibꝰ eccleſiaꝝ ex diſſipatiōibus hereditatum atqꝫreddituū; quibus ſuſtentādus erat mīſtereccīaſticus. cuius beneficiū qd̓ dabat̉ ꝓpt̓officiū ſi ꝓrſus deperijt nō videt̉ aſtrictusremanere ẜuitio. niſi fortaſſis obligatio remaneat aliunde.ParticulaL7Orro maior aut vrgentior vtilip tas ꝓuenit qn̄qꝫ per tꝑis ſucceſſūUbi oportꝫ (iux verbū iuriſtaꝝ)ꝙ alia rō reformet pactū. Nec ē illud mirabile inſolitū. vel impoſſibile cū in iuramētis ⁊ votis generalit̓ emiſſis de futuro/ plerunqꝫ ſic eueniat. vt que generalit̓ ꝓmiſſabona eē videbant̉/ fiat in caſibus ꝑticularibus vel nō obſeruāda vel mutāda. qꝛ noxia ſunt. vel inutilia moribus. vel diſſonaeccīaſticis ritibus. ſeu boni maioris impeditiua. Suꝑpetunt exempla frequent̉ ſi qͥsaduerterit. vt ſi quotidie dicēda ſit miſſa d̓requiē; veniet dies natalis dn̄i. dies reſurrectionis eius. dies penthecoſtes. Cōuen

unt parrochiani ad auditionē miſſe qͣ tūcforte nō habet̉ ab alio. puto nullus dicerettunc cantandū eē de requiem.Particula.28.Ttenderent vtinā conferētes tꝑalia/ quid plus honoris ⁊ celebritatis affert circa diuinum religiōiscultum ⁊ viderent ꝙ aliqn̄ fructuoſius eētꝓ ſuffragijs habēdis/ fundare die obitꝰ ſuimiſſas vel alia ẜuitia que d̓ ſanctis ſūt autde temꝑe ꝙͣ ſi in ſolis funeralibus ẜuitijsſiſteret̉. Quēadmodū ſi fiat vnuꝫ annualeiuxta ritum ⁊ ſignificationē miſſalis. quotidie videt̉ hr̄e plus deuotiōis in ſuſcipiente. qm̄ natura ſic habꝫ vt identitas vel aſſidua ſimilitudo/ cauſet faſtidiū. ¶ Nihilominus oportꝫ iuxͣ ⁊ ꝓpter p̄miſſa pias cōferentiū ⁊ recipientiū ꝯuentiōes nō leuit̉abrumꝑe ſed tractare reuerenter. Quāuisnō eſt arbitrandū oēs huiuſmodi cerimoniales inſtitutiōes. obligatorias eē ſub pena peccati mortalis ſi tranſgrediāt̉/ qꝛ necde alijs conſtitutiōibus longe eſſentialioribus ordini monaſtico hoc eſt ſentiendū.Cōtemptus aūt nihil ſolicitus ſuꝑ impletione taliū crimen habꝫ tā apud monaſterium ſeu collegiū ꝙͣ apud ſingulares.Particula.LO.Eterum d̓ diſpenſatiōe ſuꝑioriscadditū eſt ꝓ tercia cauſa. quoniānon omniū eſt paſſim tales caſusdeſcindere ſub regulis generalibus emergentes ad p̄latos ſpectat interp̄tatio iuridica. ad doctores ſcholaſtica. p̄ſertim quādopōt eſſe rationalis dubitatio d̓ duplici caſu priori. neceſſitatis vicꝫ ⁊ maioris vtilitatis. Grandis v̓o nunc aperiri poſſit diſcuſſio ſuꝑ hac materia diſpenſationū ⁊ cōmutationū/ tam in reſpectu diſpenſantiū/ ꝙͣ inordine diſpenſationē querentiū ⁊ recipientium q̄ ſpecialē poſtulat ſeꝑatumqꝫ tractatum. ſicut ⁊ quedam alia/ curſim hic pertranſita.Particula.P.Icamus vnū hic ⁊ nunc ꝓ expedienti tutius eſſe ſꝑ aſſumere diſpenſationē ſuꝑioris ſeu cōmuta-

T 3