Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticoꝝ

36

inſtitutioni eccleſie iam ipſe repugnaret. Uis p̄terea ꝙ volentes ad offertoriū venire quatinus ip̄i miſſe ꝑticipes ſint repellant̉? certe nechͦ dicet ſi ritū eccīaſticū plene cognouerit. Quid vis igit̉ tibi fraterfieri ꝓ peculiari miſſa tua? Si rn̄derit volo. tota mea ſit. tota cedat in ſpūalē vtilitatem meā. tota valeat ad remiſſionē pctōꝝmeoꝝ ⁊ ſatiſfactiōis debite vel iniuncte redemptionē. Sꝫ an hoc ita vis frater? ꝙſacerdos nihil ſibi mereat̉. nihil ſeip̄m iuuet. nihil ꝓ ſeip̄o ſatiſfaciat/ nihil demumrepēdat obſequij parentibus/ nihil benefactoribus nihil comēdatis. Sil̓r ⁊ tu conferas nihil eccīe toti militāti. Nolo dicet ⁊iure dicet. Quid ſuꝑeſt igit̉; niſi referrequātitatē ſuffragij deo qͣ ⁊ qualis tibi debita ē nolito murmurare. ſciet ꝓfecto ſciet ille qͥ mōtes ponderat in ſtatera. tua ſil̓r dona mēſurare. Adde ꝙ in oblatōne tuafortaſſis alij ſūt melioris ꝯditiōis vt participēt/ ꝙͣ tuijpſe Quō petes? hoc inquā mōqꝛ de bonis eoꝝ. vno mō vel alio male q̄ſitis facis elemoſynā. facis fundationē. dilatas pompā tuam. facere vis nomē tibi/ autmodeſtius ſentiēdo loquēdoqꝫ. tu debitores parentibus pr̄ie. benefactoribus. deniqꝫvniuerſe coīoni ſctōꝝ. Patꝫ igit̉ ſub hͦinterrogatiōis ⁊ rn̄ſionis typo cōcluſio declarata. Concluſio decima.Particula.I6.Olicitudo pia conferētis temꝑalia nō defraudat̉ ſi iuxͣ conſuetudinē eccīe quā ip̄e ſcit apponaturvnus obitus (exempli gr̄a) cum ſuo certodie fundato. Da oppoſitū dānabis oēsfere cathedrales ⁊ collegiatas ⁊ parochiales īmo ⁊ monaſteriales eccīas. Contradices inſuꝑ rōni q̄ nō vult vt cuilibꝫ cōferenci aliqͥd ꝓ ſuo obitu fiāt ſꝑ exeqͥe ſpeciales/qm̄ ſepe modicū ⁊ inſufficiēs ē qd̓ offerturad ſuſtētatōꝫ mīſtroꝝ. Et obligatio d̓ obitu faciēdo ꝯditionē recipit (⁊ ſi non ſꝑ explicet̉) implicitā. Itē nec dies anni ſufficerent ſi cuilibꝫ ſoli certus dies obitꝰ aut etiāaliūde inſtituēdis eēt ſeruādus. Si v̓o talis conferens temꝑalia neſciret cōſuetudinem eccīe ꝓut ipſimet d̓ collegio ſeu corpore ſuo ſciunt ⁊ fert̉ intentio ſua ꝙ obitꝰ an-

nuatim fiat pro ſe ſolo tali die. nihil tamenexplicat ſuꝑ hoc. tunc ad hunc bona fides⁊ equitas recipientiū ſaluat̉ in ſua conſuetudine. Si aut fiat mutuus ⁊ exp̄ſſus conſenſus int̓ dantē ⁊ recipiente; nō apparet ꝙcōſuetudo militet vt alt̓ obitus cōiungatiuxͣ modū ſeptime ⁊ octaue ꝯcluſionū. Concluſio vndecima.ParticulaV.Ecipiēs defraudat crebro ſemetrip̄m in receptione temporalium.Quāuis videatur eē regula iurisꝙ nemo ſibijpſi ſicut nec volenti aut cōſentiēti faciat iniuriā aut fraudem. nihilominus inuenitur per metaphoram hominisad ſeip̄m fraus ſicut ⁊ iuſticia. Et hoc ad p̄ſens ſupponatur. Et tāgamus in facto modos aliquos. Primo ſi mentitur iniquitas ſibi ⁊ ꝓximo. dum non implet nec implere ꝓpoſuit que ꝓmiſit. ſatis eſt ei ſi ꝑecuniam vndecūqꝫ collegerit. quaſi dicens:ſibimet illd̓ metricū. Promittas facito. qͥdem̄ ꝓmittere ledit? Pollicitis diues quilibet eē poteſt. Atuero dum lucrum queritin burſa. damnū acquirit eternū in animaſententia eſt Augꝭ.ParticulaP.Acit aliam ſibi defraudationemſub interpretationis cuiuſdā velo latentem. Dum ſe iudicem conſtituit in cauſa ꝓpria ſue obligatiōis. Cōmutans illam ꝓ voluntatis arbitrio. Autdum ſuffragia non plus agit ꝓ benefactoribus ⁊ fundatoribus ꝙͣ ꝓ ceteris quibuſlibet dicens ſibi ſatis eſſe ſuam in generalitate ſola intentionem continere. quoniamſciet diſtribuere deus ꝓut volet ⁊ qͥbus volet ⁊ ꝙͣtum volet. Exemplum de pauperedebitꝭ inſolubilibus obligato; qui liberatſe cedendo coram iudice ſuo oībus bonisſuis. Poſita videt̉ hec doctrina ſub fine cuiuſdā opuſculi d̓ valore orōnis; addito dequadā Melania nobili romana exemploUeꝝ nō ita ſub vniuerſali regula ẜmo factus ē/ qͥn diſtinctionē diſcretionēqꝫ recipiat. Propterea dicamus viceuerſa; caſus aliquos; qͥbus expedit ⁊ qn̄qꝫ ncc̄e eſt; intentionē ad ꝑticularia traducere

Z 4