Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſolicitudine

gens deniqꝫ totū quicqͥd ſeuerit aut meſmuerit puꝝ eē nō hn̄s aliqͥd zizanioꝝ neqꝫ palearū. qͥdni fruſtra qͥdni ſtulte ſepe conet̉ etoāno ſe fatiget̉. Nūqͥd eligibilius ē granūaliqd̓ vel impuꝝ/ ꝙͣ nullū colligere? Quocirca dicamꝰ ꝯn̄ter. Concluſio. v.Particula.19.Olicitudo pia ꝯferētis tꝑalia/ p̄tcū bona venia īmo ⁊ cū gr̄a ꝯditiōes certas appone̓ explicatiuasIntentiōis ſue. Sufficere in pͥmis dꝫ adꝯſēſū huiꝰ vitatꝭ/ vſus totiꝰ cōis eccīe. qͥ ſichꝫ ⁊ recipit. cui ſi qͥs detrahit imprudēt̓ ſedecipit. Sūt aūt tres ꝯditiones ꝓpt̓ qͣspie pōt ꝯferēs appone limitationes certasUna ꝯcernit ꝑſonā recipiētē. Alt̓a ꝑſonāꝯferentē. Tercia ꝑſonā affinē vel atunentēParticula.L0.Ttende ⁊ videb̓ expediēs eē ꝑſone recipienti/ ꝙ limitet̉ ad certa ſuffragia. qͣtinus reddat̉ animus eius magꝭ ſolicitus debitū ſoluē. ⁊ incentionē ſuā in deū dirigē. Quatinus p̄terea maneat eiꝰ ꝯſcīa ſecurior. qͦ poterit cognoſcere ꝙ obligatōe ſoluta/ qͣetus manetNec ꝑuipendēde ſt̓ due rōnes iſte. Quibꝰaddit̉ t̓cia. Cōſtat nāqꝫ apud deū qͥ nouitoīa. qͥ ⁊ dicit. Ego d̓s ⁊ nō mutor. nihil eſſeneceſſitatꝭ aꝑire nr̄as intētiōes ⁊ affectōesexponē. Hoc gͦ reqͥrit̉ ꝓpt̓ nos orantes. vtſcꝫ exhibeamus nos tales nobiſip̄is/ qualēcupimus eē deū nob̓. pios. amicos. ſeduloscompatiētes. ⁊ ita d̓ reliqͥs affectibus. Sedqͥs neſciat ꝙ orās plus mouet̉ ⁊ afficit̉ in ſeip̄o/ dū ad ꝑticularia reſpicit. dū benefactorū munera dū obligatiōes/ dū intentiōesdū neceſſitates cōſiderat/ ꝙͣ in quadā vniuerſitate ſe tenēdo.Particula.L1.Ideb̓ rurſus circa ꝑſonā ꝯferētisvexpediēs eē frequent̓ ⁊ neceſſariūaliqn̄ ſuffragia limitare. Primoſi ad illa ſuffragia teneat̉ vel ex voto. vel exſacerdotꝭ iniūcto. vel ex alterius teſtamētolegato vel mādato. Certū ē ꝓinde ſuffragia eccīe vel ſingularꝭ ꝑſone nō tātū valere ꝓs. quātū ſi ꝓ vno fiantiti

⁊ hoc ad pn̄s ſupponat̉ ex alijs opuſculis.Nec ē ꝯtrouerſia q̄liſcūqꝫ apud doctoresd̓ ſuffragio ſatiſfactiōis ⁊ redēptiōis/ ſicutexēpla ciuilia ⁊ qͦtidiana ꝯuincūt d̓ debētecētū frācos qͥ liberaret̉ cetū ꝓ ſe ſolutis. ſꝫadditꝭ ſecū decē ſocijs in ꝑticipatōe liberatiōis;: ꝓpria eius tātudē liberatio traderet̉.Particula.22.Ideb̓ deniqꝫ circa ꝑſonā affinemvvel attinente ꝑſone ꝯferētꝭ referre ꝙͣ plurimū/ ſi viderit et ſenſeritꝑ ſucceſſiōes tꝑ̄m ⁊ generatōnū/ ꝙ talis parens eius vl̓ affinis talis fuit pie ſolicitudinis/ vt ꝓ ſe ⁊ ſuis talia fieri ꝯſtituēt pietatꝭofficia. Nōne mouet̉ ac cōmouer̄ ꝓindep̄ces cū gr̄arūactiōe ⁊ laudibus ad deū referre? Nōne ꝓbabile ē eidē animādū fore:vt quēadmodū ille fec̄; ita ⁊ ip̄e faciat. Deductio latior pꝫ aduertēti. Cōcluſio. vj.Particula5Olicitudo pia / ꝯferētis tꝑalia p̄tcū bono corde nedū in ſuffragijsꝯditiōes apponē̓. ſed cū hoc lococerta ⁊ honorabilia ſue ſepelitiōis eligere;cū appēſiōe inſignioꝝ ſeu tituloꝝ ꝯſcriptōne iuxͣ ſui ſtatus qͣlitatē. ſic de pōpa funeraliū diceret̉. Seqͥt̉ hec concluſio ꝑ deductiōes. Et qm̄ inueniūt̉ ſāctiſſimi pr̄es talia curaſſe. Nā pie recogitata/ cedūt oīa adhonorē magnificū dei ⁊ eccīe tā militātꝭ ꝙͣtriūphātis. Et ad fidē ſpem quoqꝫ reſurrectiōis aſtruēdā ⁊ increduloꝝ ꝯfutationē ꝓficiūt. Ueritas ē/ talia oīa ꝯuerti nūc inbonā nūc in malā ꝑtē. ꝓ faciētiū. ꝓ ꝯferentiū. ꝓ recipiētiū. ꝓ inſpiciētiū. ꝓ interpretantiū. diuerſa ⁊ aduerſa qͣlitate. neqꝫ omnino alit̓ inuenies in oꝑatiōibus hūanisextrinſecus exhibitis. Ad qd̓ adduci pōt illud comicū. Talia ſūt oīa qualis ē animꝰvtētis. Quēadmodū de diuitijs aut pauꝑtate dixit ſapiēs? ꝙ ſub̓a pauꝑis ẜm cor eiꝰ.Particula.L4.Un clamentū ſuſcipit hoc loco ſaluberrimū illud xp̄i p̄ceptum abapl̓o repetitum. Nolite iudicare.Qd̓ vtiqꝫ de talibus ad vtrūlibꝫ indifferētibus intelligit̉ eſſe p̄ceptum/ vt qui mau-