De egonitōne peccatoꝝ

admōdū ſi qͥs iuraſſet occidere aliū. ip̄e debet n̄ tenē ſuū iuramētū. ⁊ nō occidere alium. Et ſimiliter dico de oībus iurationibus ⁊ de oībus minis. ꝓmiſſionibus ⁊ votis ꝑ que peius fieret ea ſeruādo ꝙͣ omittēdo ꝓpter ſuꝑueniētes caſus fortuitos. velqꝛ facte ſunt ſtulte ⁊ improuide.Cōſideratō.18.Qn̄ ignorātia eſt peccatū ⁊ quomodo.Gnorātia accidē pōt/ aut per neīgligētiā nō volēdi apponere laborē ad ſciēduꝫ id qd̓ debet ſciriaut ad finē ꝙ liberiꝰ peccet̉ ⁊ iocūdius. Etiſte ignorātie nō excuſant pctm̄īmo aliqn̄ grautꝰ efficiūt. Alia ignorantiaqn̄ qͥs fecit ſuā diligētiā ẜm ſtatu ſuū ⁊ ſuum intellectū ad ſciēdū id qd̓ ſciēdū erat/⁊ tn̄ non ſcit totū hoc qd̓ expediuit ſciri adſuū ſtatū. Et tal̓ ignorātia/ excuſat ex totopctm̄. ſicut ignorātia facti. Si aliqͥs putaret māducare piſces in ſexta feria: ⁊ dant̉ eicarnes ī ſil̓itudīe piſciū. tal̓ māducādo nōpeccat. niſi alit̓ ſciat. Et ſil̓r in pluribꝰ caſibus. qꝛ ignorātia de ſe nūqͣ eſt pctm̄. ſꝫ negligētia ⁊ ꝯtēptus ſciēdi/ facit pctm̄.Cōſideratō.19. RDe confeſſione multa documētaOs tenemur cōfiteri poſtꝙͣ peccauimus mortalit̓/ tm̄ modo incaſibus q̄ ſequūt̉. Uide licꝫ vnavice in paſcate ꝓpter ordinationem eccleſie. Secundo qn̄ recipi dꝫ ſacr̄meuchariſtie. ⁊ ẜm quoſdam oīa ſacramentabaptiſmo excepto. Tertio qn̄ quis ē in ꝑiculo mortis ẜm veriſimilē ꝯieccturā ⁊ hūanam dubitatōeꝫ. ſicuti in ꝑiculo grauis infirmitatis. aut belli aut maris. Quarto qn̄habet̉ ꝯfeſſor qui abſoluere pōt de peccatꝭ⁊ putat̉ ſiue credit̉ ꝙ nunꝙͣ habebit̉. niſiforte nūc. vt accidere pōt in caſibus p̄latisreſeruatis. Quinto qn̄ firmā habet qͥs conſcientiā quā nō deponit ꝙ debet confiteri.Et eſt hoc intelligēduꝫ qn̄ haberi pōt preſbyter talis qui poſſit abſoluere ⁊ qui nonſit qui confeſſionē reuelet. nec hortet̉ confitentē ſibi ad malū faciēduꝫ. Quia in talicaſu fieri debꝫ ac ſi non haberet̉ talis ſacerdos. etiaꝫ ſi eēt ip̄e ꝓprius curatus. Et ꝙͣ-

uis materia iſta de ꝯfeſſione ſit bēne vtiliaad diu tractāduꝫ: tn̄ ego breuiter trāſeo/ dicendo ea que ſequūt̉. ¶ Primo de peccato veniali nemo tenet̉ ꝯfiteri. ꝙͣuis ſit benefactū ⁊ ꝑfectio. Et ſil̓r dico de circūſtātiis⁊ conditionibus que de ſe non ſunt peccta mortalia. ¶ It ē cęlari debet peccatū alterius in confeſſione/ ſicut confitens velletꝙ celaret̉ ſuū peccatū. ⁊ non debet obediriconfeſſori qui hoc vellet inqͥrere. ⁊ ſpecialit̓ſi non ſciret̉ bene ꝙ confeſſor vellet ꝓficerealteri ⁊ nullo mō nocere. ſicut ſit qn̄qꝫ adtrahēduꝫ aliū a ſuo peccato ſingulariter extra confeſſionē. niſi forte in caſu quo ꝓpriūpeccatū dici non poſſetp̄ſbytero cuicūqꝫ ſine accuſando. ¶ Itē qui nō habet contritionem. hoc eſt ꝓpoſitū ⁊ deſideriū abſtinendi a peccato. talis non abſoluit̉. ⁊ debetpoſtea integre confiteri. ⁊ etiā de iſta fictione. ſe ſimulaſſe .ſ. quaſi habuerit bonā contritionē. Et ẜm aliquos ſufficit ꝙ non habeatur p̄ſens volūtas peccādi. ¶ Item bonum ē breuē facere confeſſionē. ſine faciendo longū ꝓceſſum ⁊ ſine dicendo longaꝫquaſi fabulā. Sufficit ꝙ confeſſor ſufficieter intelligat hoc ꝙ ꝯfitens fecit. ⁊ ꝙ omittatur id qd̓ ad grauitatē peccati nō ꝑtinet.Et ſpecialiter hi qui ſepe confitent̉. auiſare debent hoc de quo hn̄t ſpecialiter ꝯſcientiam ⁊ hoc ip̄m dicere ⁊ reſiduū in generali ⁊ breuiter. niſi forte aliter fieret ad habēdum conſiliū aūt ꝯſolatōeꝫ. ¶ Item ꝯtingit ꝙ aliquis ignorat de aliquibus factis.Utrū faciat vel non. nec etiam ſcit vtrummortaliter peccat aut nō. ⁊ in tali caſu pōtconfiteri ſub conditōe dicendo. Ego dubito de tali facto aut de mō facti aut de intētione. ꝓ quāto ego peccaui ego cōfiteor. qꝛin ꝯfeſſiōe mētiri nemo debet. nec affirmathoc de qͦ ē dubiū. Tn̄ bonū ē ⁊ ſecuꝝ de talibus penitere ac ſi qͥs certus eēt. ¶ Iteꝫ ſiquis ſentit ſe ꝑ frequēter ꝯfiteri ꝙ minoreꝫex hoc habeat deuotione occaſione cōſuetudinis talis debet abſtinere ad aliqd̓ tempus. Et ſimiliter dico de recipiēdo ſacram̄to corꝑis dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. Sed qui ſe ſentit ꝓficere ex hoc magis ⁊ magis ⁊ haberemaiorem conſciētie pacem/ poteſt omī dieꝯfiteri ⁊ om̄i die ꝯmunicare. ¶ Itē nemop̄ſumere debet ꝙ poſſit aut ſciat ſe ponē in