Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptē vicijs capitalibus

28

mi. Illud aūt qd̓ in inuidia ē tanꝙͣ terminus ſeu finis cōſiſtit in ip̄o odio qd̓ inuidus de ꝑſona cui inuidet habet. Naꝫ ſicutbonū qd̓ delectat cauſat amorem. ſic illudqd̓ cōtriſtat cauſat odiū. Eſt tn̄ ꝓ clariori p̄miſſoꝝ intellectū aduertēdū ꝙ afflictōin ꝓſperis ꝓximi/ dupliciter pōt cōſiderari. Uno mō ẜm quādā generalitatē/ quando ſcꝫ aliqͥs de ꝓſperis alicuiꝰ inꝙͣtum habet aliquā gloriā ſeu famā triſtat̉. Et tuncafflictio in ꝓſperis ꝓximi nō eſt filia inuidie. īmo eſt ip̄a inuidia met. Alio mō magis ꝑticulariter inqͣtū ſcꝫ quis de ꝓſperisꝓximi que ip̄e nitebat̉ impedire triſtat̉. inꝙͣtum ſcꝫ contra ſuū conatū eueniūt. ⁊ tūceſt ꝓpria filia inuidie. Exultatio em̄ in aduerſis ꝓximi nō ē directe idē qd̓ inuidia. ſꝫex ea ſequit̉ ⁊ naſcit̉ exultatio de malo eiuſdem. Eſt etiā notādū ꝙ ē quedā inuidiaque int̓ grauiſſima pctā ꝯputat̉. ſcꝫ inuidētia fraterne gr̄e. qn̄ ſcꝫ aliqͥs nō ſolū de bono ꝓximi dolet. ſed etiā de ip̄o augmentogratie dei qd̓ ip̄e ꝓximus habet. Et hmōiinuidia ponit̉ pctm̄ ꝯtra ſpm̄ſanctū. Quiaper hmōī inuidiaꝫ hō quodāmodo videt̉ſpūiſancto inuidere. eo ꝙ in ſuis operibusglorificat̉. Et ideo ponitur hmōi inuidiaſpecies peccati in ſpm̄ſanctū vt latius infravidebit̉ vbi de pctō in ſpm̄ſanctū agetur. Notādū etiā ꝙ licet interdū inuidia zelus noīet̉. ⁊ interdū ꝓ zelo accipiat̉. eſt tn̄inter ea realis dr̄a. Pro qͦ ſcienduꝫ ꝙ triſticia de alienis bonis/ pōt qͣtuor modis ſeucauſis cōtingere. Uno mō qn̄ aliquis dolet de bono alicuiꝰ inꝙͣtum ex eo timet ſibiip̄i vel alijs bonis viris nocumētuꝫ ꝓuenire. ⁊ talis triſticia nō ē inuidia ⁊ pōt eē ſine pctō. Scd̓o mō qn̄ aliqͥs dolet de bonoalteriᵍ nō inqͣtū ille alter illud bonū hꝫ. ſedex eo inqͣtū ip̄e qͥ inuidet ſil̓e bonū in ſe n̄habet. īmo ſibi deeſt ꝓ vtēdo tn̄ ad bonuꝫfinē. ⁊ iſta triſticia nō ē inuidia. ſed ē ꝓpriezelus. ⁊ ſi iſte zelꝰ ſit circa bona virtuora ſeuhoneſta. laudabilis ē. Iuxta illud. j. ad Corin. xiiij. Emulamī ſpūalia. Si aūt ſit d̓ bonis tꝑalibus. pōt eſſe ⁊ cū pctō ⁊ ſine peccato iuxta hoīs ſic zelātis intētionē. Tertio modo qn̄ aliquis de bonis alterius dolet ſeu triſtat̉ inꝙͣtuꝫ ille cui illud bonū accidit ē ip̄o bono indignus. Et iſta triſticia

non pōt ꝓprie oriri ex bonis virtuoſis ſeuhoneſtis. ex qͥbus aliqͥs iuſtus ⁊ virtuoſuseffici pōt. qꝛ iam quodāmodo ſibijp̄i repugnaret. Si v̓o oriat̉ ⁊ veniat ex bonis tꝑalibus/ cū ẜm doctrinā fidei temꝑalia bonaque indignis ꝓueniūt ex iuſta dei ordinatione diſponant̉ vel ad eoꝝ dānationem.⁊ hmōi bona tꝑalia qͣſi nihil ſunt in cōꝑatione ad bona futura q̄ ẜuant̉ bonis. ideohmōi triſticia ꝓhibet̉. Iuxta illd̓ psͣ. Noli emulari in malignātibus. neqꝫ zelauerisfaciētes iniqͥtatē. Et alibi Pene effuſi ſuntgreſſus mei. qꝛ zelaui ſuꝑ iniqͦs: pacē pctōrum vidēs. Quarto mō qn̄ aliquis dolet ſeu triſtat̉ de bonis alterius. inqͣtū ſcꝫ ille alter ip̄m in dictis bonis excellit ſeu ex cedit. Et hec triſticia eſt ꝓprie inuidia ⁊ ē ſꝑpraua ⁊ peccatū. quia dolet de eo de qͦ gaudendū eſt .ſ. de bono ꝓximi. ⁊ ſic ꝓprie accipitur hic.De vicio ſeu pec Xcato ire.Icēdū inde veīt d̓ ira q̄ ẜm Augu. ſic deſcribit̉. Ira ē vlciſcēdi libido. Scd̓m v̓o caſſiodoꝝ ſic deſcribit̉. Ira ē īmoderatꝰ animi motꝰ ꝯcitatꝰad pena ſeu vindictā. Et intelligit̉ hec diffinitio. nō de ira q̄ ꝓcedit ſeu denoīat̉ ꝑ zelū que ē qn̄ qͥs ꝯtra ip̄a vicia mouet̉ ẜm ordinē rōnis ad bonū finē. qꝛ etiā interdū hoſibi ip̄i ꝓpter ſua pctā ⁊ vicia iraſcit̉. ſed intelligit̉ de ira q̄ ꝓcedit ⁊ noīat̉ ꝑ viciuꝫ. dequa etiā ſolū hic agendū eſt. Ira em̄ duplex habet eē .ſ. nature ⁊ mor is. Quo adeēnature nō eſt ꝓprie niſi paſſio quedā. rōnecuiꝰ paſſionis ſic pure ſeu abſolute conſiderata ira nō ē pctm̄. īmo magis ē pena. quov̓o adeſſe moris ſeu morale inqͣtū illa paſſio deordīat a debito ordine rōnis debitoqꝫ fine. tūc dicit ⁊ importat viciuꝫ ⁊ pctm̄.Nam ira iſto mō nō dicit purā paſſionemīmo quādā actōeꝫ qua deordinat̉ homo ⁊ꝙͣtum ad deū ⁊ ꝙͣtū ad ꝓximū. Uult em̄a ſe vindictā exqͥrere quā nō debet niſi a d̓ovel a iudice cōſtituto expetere. Uel illā vindictā exercere appetit ꝯͣ illū qui nō meruit.vel vltra id quod meruit. vel nō ẜm legitimū modū ⁊ ordinē. vel nō ꝓpter debitū finem. Greg. xxxj. lib̓. moral̓. .ſ.ignat ire

G 4