De ſacramento penitentie

L

quis diſcrimini. oꝑtet ꝙ ꝙͣuis habeat validam cōtritionē. habeat nihilominus ꝓpoſitum cōfitendi ⁊ ſatiſfaciendi. maximecum iſta ſint in p̄cepto eccleſie. ⁊ nō parerep̄cepto/ tranſgreſſio ⁊ peccatū mortale ſit.Hoc tn̄ ſcito ꝙ contritio ſola in articulomortis vbi nō apparet cui poſſit fieri cōfeſſio/ ſufficit ad ſalutem. ſed qm̄ incertum ēvtrum tunc contritio poſſit haberi: ſtultuꝫeſt illud tp̄s expectare. ⁊ tanto ſe diſcrimini reſeruare.An minimus dolorſufficiat ad habendū virtutē cōtritōis.N dolor minimus poſſit eē cōtritio vel ſufficiat ad deletioneꝫculpe p̄cipue cum dicat̉ Thren̄.ergo. Magna velut mare cōtritio tua. dubitari pōt. Sed dicunt mgr̄i ꝙminimus dolor ſufficit ad deletionem culpe: dūmodo informatus fuerit charitate.vtpote qui exerat a ſe ꝓpoſitum cōfitendi ⁊ſatiſfaciēdi. qꝛ talis dolor contritio dr̄. Eſtergo talis dolor cōtritio minima. ⁊ hec delet tm̄ culpam ⁊ reatum ſeu debitum peneeterne. Qui ſi maior fuerit delet ꝑtem penetꝑalis debite. Si v̓o maximꝰ fuerit totā penā ⁊ totāᶠ culpā delet. Que aūt tal̓ ſit: neſciod̓s ſcit. Et dr̄ magna vel maior vel maxima cōtritio ẜm ꝙ ad maiorē dolorē mouemur. Eo ꝙ ꝓni ſumus ad dolorē minorēdebito qͥ nō liberat a gehēna. Et qꝛ ꝑ maiorē dolorem euacuat̉ culpa/ et tota pena.hinc ꝯtritio dr̄ minor ⁊ maior et maxima.¶ Sed nunquid oportet ꝙ tantus ſit dolor vel pigētia vt nollet homo ꝓ toto mūdo vel ꝓvita obſeruanda iterū mortaliterpeccare? Plane dr̄ ꝙ ſic. eo ꝙ minus bonum ſemꝑ debet velle amittere ne maiusamittat. Deus eī in infinitū maius bonūeſt toto mūdo. qui tn̄ amittit̉ in pctō mortali. Unde ſi penitēs ꝓfiteat̉ ſe eē in tali ꝓpoſito/ amplectēdus eſt. qꝛ bene validā habet cōtritionē. Si aūt ꝓfiteat̉ ſe in ambiguo eē vtrum cederet vel ſuſtineret mortēanteꝙͣ peccaret mortaliter adhuc fouēduſeſt nō abijciēdus. Sufficit em̄ aliquo mōiſtud ambiguum. Eo ꝙ nullus certus eſtvtrum cederet vel ſuſtineret. Ut dicit Au

gu. in li. de virginitate. Sed ſi ex deliberata conſcientia dicat ſe certum eſſe ꝙ priuspeccaret ꝙͣ cederet toti mūdo. vel mortempateret̉. Iſtum dicūt non eſſe cōtritū. necvllam recipe remiſſionē peccatorum. eo ꝙnullā habet cōtritionē. Hanc tn̄ ꝙͣtitateꝫcōtritiōis nō debet cōfeſſor exigere vt corāſe cōfiteat̉ penitēs. Sed ꝑ ſigna debet eamin ipſo ſupponere. Si ita tn̄ de facto ꝓfiteatur tenendū eſt qd̓ dixi.An contritione oporteat cum tota vita ꝓtendi.Eexceſſione contritōis vtrū viodelicet oporteat ipſam cum tota vita ꝓtendi maxime cū medicina nō ꝓtendat̉ vltra morbuꝫdubitari pōt. Sed dic ꝙ dolor contritōisnō finit̉ nec finiri debet in hac vita. immoſicut infinita eſt offenſa in peccando. qꝛ indeū qui eſt infinitus. ita exigit̉ vt dolor deoffenſa ꝓ mō poſſibili ſit infinitus. vt ſcꝫeternitatē ſalte vita hoīs habeat. cū eternitatem ſimpl̓r habere non poſſit. Eo ꝙ nemo ſit qui ſemꝑ viuat. Hoc eſt ſi ineternūin hac vita viueret: ineternū de peccato dolere deberet. Inſuꝑ morbus peccati ꝙͣuiseuacuatus ſit ꝙͣtum ad culpa ⁊ reatū/ ſemper tn̄ manet ⁊ manere debet ꝙͣtum ad deteſtationē in memoriaꝫ ꝑpetrati delicti. vtdicit Hugo de ſancto vic. Cum quo morbo ꝓtēdit̉ dolor vt eius medicina. qui nōeſt curans morbū p̄teritum. ſed p̄ſeruās afuturo. ¶ De effectu v̓o cōtritiōis. ⁊ an incontritiōe deleat̉ peccatū anteꝙͣ deueniatad cōfeſſionem inuenies in ſumma Raymundi ti. de pe. di. j. que eſt de cōtritōe. §.Sequit̉ quis ſit effectus. Et. §. qͣliter aūthoc ſit intelligendum.De ſecūda parte penitentie .ſ. de confeſſione in generali.Ecōfeſiione ⁊ ſatiſfactiōe nōdeſt opus multa tangere eo ꝙ diffuſe de his tractetur in ſummaRaymundi. Nota tamen quidſit confeſſio an ſit neceſſaria ad ſalutem.Et an̄ cadat ſub precepto. Et ſub qͦ. Cuifacienda eſt. Quantum differri poſſit.