Morales

L4

mortalis primo omīſit reprimere et euitare. ⁊ hoc imputabit̉ ad culpā mortalem inprimo inſtanti nō ē gratie. ⁊ eē peccati mortalis. ⁊ ante nūꝙͣ fuit verū dicere iſte mortaliter omittit. ¶ Pͣeccatū veniale magispoſſet dici cohibitū ꝙ ꝓhibitū. ⁊ eſſe contra inſtitutionē ſeu monitionē quaſi medium inter preceptū ⁊ conſiliū: ꝙͣ abſolute ꝯͣp̄ceptū. cōmunius tamē dicit̉ eē citra autp̄ter preceptū ⁊ p̄ter dilectionē dei ⁊ non ꝯͣ¶ Omnes primi motus qui apti ſunt inſequi rationē ⁊ per eā regulari/ ſi eam p̄uenerint/ dici pn̄t peccata. etiā in paruulis etfatuis. quia ſunt p̄ter ordinē nature pͥmitus inſtitute. Tamē rectius hoc dicit̉ deadultis rōne vigentibusʳ. In eis inſupercirca que ratio ꝑuigil eē debet. ¶ Omnisinfideliū vita peccatū eſt: ſi et dū ex infidelitate operant̉. aliter nō oportꝫ qͥn poſſintbene mortalit̓ operari. ſicut d̓ fidelibus exͣgratiā/ ſentētia rectior tenet. ¶ Qui minima negligit paulatim decidit. Nā veniale peccatū/ ⁊ ſi nō perimit d̓ per ſe vitā gratie infirmat tamē operationē eius que eſtvita ſecunda. ⁊ ad mortē ſi multiplicat̉ diſponit. retardatqꝫ a ꝓfectu meriti. ⁊ ab acceleratione viſionis dei. In via em̄ dei nōꝑgredi regredi eſt. Aac interim (ſcꝫ dū esin peccato mortali) quicqͥd boni potes vtdeus illuſtret cor tuū. Nam bonū opus d̓genere ⁊ morale/ etiā factū extra charitateꝫvtilitatē affert multā. ſicut nocet veniale.quoniā per tale opus diſponit̉ homo adopera virtutū. ⁊ ad facilius reſurgendumtrahit̉ ſeu per aduerſa ſeu per ꝓſpera iuxͣqd̓ expedire noſcit deus ¶ Nullus actusd̓ genere moris: in habente vſum ratiōis/eſt ſimpliciter indifferens. neqꝫ quo ad bonitatē moris. neqꝫ quo ad meritū vl̓ demeritum. ſaltem boni temꝑalis. ¶ Quantuꝫobligamur ⁊ quotiēs ex diuina autoritatequerere ſalutē noſtrā eternā: tantū ⁊ totiēsobligamur bene oꝑari ex gratia. Et qꝛ nōꝑ quolibꝫ momēto tenemur actualit̓ tendere ad beatitudine eternā (cum hoc ſit p̄ceptum affirmatiuū) idcirco nō ſemꝑ culpabilit̉ omittimus/ duꝫ extra gratiā aliqͥdoperamur. ¶ Solus deus ⁊ nullus aliꝰ Cabſqꝫ eius cōmiſſione/ pōt directe et perſe obligare quemcūqꝫ hominē etiā ſibi ſb̓-

ditum abſqꝫ eius cōſenſu libero ad actusinteriores ⁊ latētes habēdos. ſolus quippedeus pōt de talibus iudicare. alij autē nōniſi d̓ eius mādato ⁊ reuelatiōe. ſed tm̄ deexterioribus. Notant̓ v̓o dr̄ directe et ꝑ ſe⁊ abſqꝫ cōſenſu libero. qꝛ indirecte ⁊ ꝑ accidens: vl̓ ex cōſenſu ſubditi hoc p̄t fieri. dūvicꝫ iubet̉ actus exterior. qͥ nō p̄t fieri niſiab interiori ꝓcedat. ¶ Nemo abſqꝫ culpaſua aut cōſenſu ſuo libero pōt de ꝑ ſe obligari ad ea q̄ ſibi alias eēt licita vel ꝯſilia.Pōt aūt hoc fieri de ꝑ accidēs ꝓ māifeſtavtilitate reipublice. cuius ē ꝑs. vel ex eiusculpa. ſaltē qͦ ad foꝝ exterius ¶ Qm̄ rōnabile ē vt nullus hō aliqͥd p̄cipiat niſi illudde qͦ p̄t cognoſcere iudicialit̓ ẜm modū ſuum in foro ſuo. Idcirco finis et intentiolegiſlatoris nō cadūt ſub obligatōe ſubditoꝝ. ſꝫ tm̄mō oꝑatiōes exteriores p̄ceptorū. Et ita dicēs horas aūt ieiunās ī peccato mortali/ aut intentiōe ſiniſtra. vel abſqꝫattētiōe/ abſoluit ſe a p̄cepto eccl̓ie. ſed nōapud deū: d̓ negligētia: aut ꝑuerſa intētiōeſepius excuſat̉. ¶ Precepta dei affirmatiua. qꝛ obligāt ad ſꝑ. ſꝫ nō ꝓ ſꝑ: eoꝝ obligatio ē ſub qͣdā diſiūctōe ad hoc tp̄us vel adillud. ⁊ ad hanc ſpeciē oꝑatiōis vel ad illā.Sicut colere deū latria exteriori/ nō plꝰ deſe obligat ad hanc ſpeciēcultꝰ exterioris: ⁊ad hāc diē ꝙͣ ad illā. ¶ Ad eruditōeꝫ: atqꝫcertificatōꝫ fideliū: ⁊ vt ꝯformis ſit ī eccl̓iaſtica policia cultꝰ diuinꝰ p̄lati eccleſiaſticitāꝙͣ ſapiētes ſtatuti ſūt. ꝑ qͦs expedit illudqd̓ ē ſub diſiūctiōe ad aliqͥd vnū certum etcōe xp̄ianis limitari. ſicut ꝙ dei cultꝰ exterior die dn̄ico ⁊ ꝑ ceſſatiōeꝫ ab oꝑibꝰ ẜuilibꝰexoluat̉. ¶ Eccleſiaſtici p̄lati reſpectu p̄ceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ regula euāgelice/ nll̓o mōꝯditores ſūt. ſꝫ dutaxat qͥdā interp̄tatoresexpoſitores. p̄cōnes. doctoreſqꝫ. ¶ Interp̄tatio ⁊ limitatio vel expoſitio p̄latorū inlege d̓ina/ ꝙͣdiu p̄lati nō cognoſcūt̉ abutiſua ptāte/ ſuſcipiēda ē reueret̉ tanꝙͣ lex deiAbuterēt̉ aūt ſi manifeſte imponerēt onera nimis grauia ceruicibꝰ ppl̓i xp̄iani. vt ſiad feſtinādū qͦtidie aut ad ſtatuta qͣlia religioſi hn̄t/ oēs paſſim aſtringi q̄reret ¶ Biſpenſatio p̄latoꝝ/ q̄ ē iuris coīs q̄dā relaxatio ſeu mitigatio/ locū hꝫ p̄cipue circapticulares caſꝰ ⁊ ꝑſōas ſingl̓ares. qm̄ aliqͣ ſta

A 4