Regule
tpplicis luminoſum documētū. per qd̓ fitvt virtus ꝙͣ ars certius oꝑet̉. ꝓpt̓ qd̓ vtuoſus bene iudicat de oībus. ⁊ e ſuo iudiciov̓tutis mediū aſſumēduꝫ. ¶ In pͥncipijsmoralibus aſſignādis ſit ꝓceſſus qnqꝫ anotioribus et quaſi a poſterioribus. vt exhis q̄ videmus in humana policia: aſſurgendo ad diuinā legē. qn̄qꝫ fit ecōtra a p̓ori ꝯſiderādo eas leges q̄ nature ſūt notiores: qualis ē lex et̓na. ¶ Eqͥtas quā noīatph̓us Epykaiam/ p̄ponderat iuris rigoriEſt aūt eqͥtas iuſticia pēſatis oībus circūſtātijs ꝑticularibꝰ. dulcore miẜicordietemꝑata. Hoc intellexit qͥ dixit. Ipſe etiāleges cupiūt vt iure regāt̉. Et ſapiēs. Noli eē iuſtus nimis. alioqn ſūma iuſticia ſuꝫma īiuſticia fit. Om̄ia mādata dei eqͥtas .i.cū eqͥtate pēſanda. ¶ Bonaꝝ mētiū ē ibiagnoſcere culpā vbi culpa nō ē. agnoſcereinquā non ꝑ aſſenſū firmū. hoc em̄ ſtultūꝑiculoſumqꝫ fieret. ſed ſic vt doleat aut peniteat hō poſtmodū quaſi veracit̉ ī culpateneret̉. ¶ Nullū ē pctm̄ mortale actualeabſqꝫ ꝯſenſu libero rōnis v̓o vel interp̄tatiuo. Interp̄tatiuū ꝯſenſū tūc eē dicimusdū habuit rō tp̄us ſufficiēs deliberandi etfugiēdi ea/ circa q̄ vitāda eē ꝑuigil tenebat̉qualit̓ dicit lex forenſis. Qui tacet ꝯſentirevidet̉. dū vicꝫ repugnare debet̉. ¶ Cōſenſus in actū ſolū venialit̓ malū ē tm̄mō venialis. loq̄ndo de veniali ex genere ſuo: vtē verbū ocioſū. ¶ Nullū pctm̄ eſt adeo veniale qͥn ip̄m vel ſibi fil̓e fiat mortale duꝫplacet. hoc eſt dū ꝯſenſus addit̉. ſi tn̄ illudveniale erat actus mortalis ex genere ſuo.⁊ ex eo ꝙ nō fiebat ex ꝯſenſu libero ⁊ perfecto venialis reddebat̉. ¶ Nullus ē actusadeo mortalis qͥn ip̄e vel ſibi ſil̓is. ſit nonmortalis dū diſplicet: vel ſi nō placet ꝯſenſuꝑfecto deliberatoqꝫ. ¶ Nihil ē adeo cōſiliū ī lege euāgelica. qͥn ī caſu poſſet eē obligatoriū. Et ita qͥlibꝫ vtēs rōne/ tenet̉ ẜmp̄paratione animi ad quodlibꝫ ꝯſilium vtputa martyriū vel dimiſſionē oīm ſuoꝝ ⁊ſimiliū. ſi ⁊ vbi neceſſitas īmineret hͦ agendi. Obligat inſuꝑ qd̓ libet ꝯſiliū ꝙ nō cōtemnat̉/ tāꝙͣ nō ſit ſalubrior obẜuatio eiꝰꝙͣ oppoſiti ¶ Nullus ita ꝯſilijs ẜuandisaſtringit̉/ qͥn ab eo ant poſſit aut debeat incaſu eoꝝ obẜuatio v̓balis qn̄qꝫ p̄mitti. vt
de nō habendo duas tunicas. de p̄bendopallio/ tunicā auferēti: ⁊ ſil̓ibus. ¶ Om̄isagens ꝯͣ ꝯſcīam edificat ad gehennā. Uelmortalit̓ ſi ꝯſciētia ſit fixa. ꝙ illud qd̓ agit̉/ē mortale. Uel venialit̓ ſolū. ꝙͣtū eſt ex ꝑtehuius circūſtantie: q̄ eſt facere ꝯͣ ꝯſcīam: ſiꝯſcīa iudicet illud eē ſolum veniale ¶ Innullo caſu ē aliquis ꝑplexus int̓ duo pctāqͥn ei pateat exitus abſqꝫ nouo pctō. Naꝫſi iurauerit quiſpiā ſe occiſuꝝ Petrū innocentē. ⁊ nō occidat eū ipſe nō peccauit nouiter: ſed iā peccauerat in iurādo. Si autēdictet ſibi ꝯſcīa erronea ꝙ Petrus īnocēsē ſtatim occidēdus ab eo: dimittat hāc cōſcientiā ⁊ liberatus ē. Si poſtremo incidātduo p̄cepta incompoſſibilia ex culpa ſuaagat illud qd̓ de ſe magis ē obligatorium.⁊ a nouo pctō īmunis exiſtit. ¶ Exponere ſe ꝑiculo peccati mortalis eſt pctm̄ mortale. Uel ſic. agere incertū et dimittere certū in materia morali / ē pctm̄ mortale. ſi tale ſit incertū ꝙ ſit mortale nō ſolū per coniecturas leues: aut ex ſuſpitione trepida etſcrupuloſa: ꝓueniente ex nimio timore cadendi in via dei. Sꝫ intelligit̉. dum tal̓e ēvehemēter ⁊ ꝓbabilit̓ incertū. eq̄ ſicut oppoſitū vel magis. tūc em̄ illud qd̓ agit̉ nōcarebit mortali cuipa. aliter non oporteret.¶ Conſiliū ſalubre eſt frequenter agere ꝯͣſcrupulos leues ⁊ trepidos. vitādo eos adalioꝝ iudiciū. quatinus ex cōſuetudine fiat hō robuſtus ſolidus ⁊ trāquillus in exercitio ſpūali. Exemplū in domificatoribus ⁊ funibularijs. ¶ Bans operā rei illicite/ aut ad ſe nō ſpectanti non excuſat̉ perignorantiā de peccato ſeq̄nti p̄ſertim qͦ adpenā in foro exteriori d̓ rigore ſoluendamſed apud deū ſepe nō imputat̉ ad nouumaut maius peccatū. Sicut interfectō hoīsper ebriū nō vtentē ratiōe nō habet culpāmaiorē ꝙͣ fuerit talis ebrietas. Sic aliqͥ dicerent de peccatis dānatoꝝ. ¶ Ambu.landū eſt in virtutū doctrina via regiavt nec ſtrictius fiat dei mādatū: nec latiusꝙͣ ip̄e mandauerat. ꝙͣuis inde ſumere poſſint aliqui aut malicie velamē libertatem.aut ecōtra in deſperationē corruere. Nontamen om̄ibus/ ꝓ om̄i temꝑe ⁊ loco p̄dicandā aſſerimus quālibꝫ veritatē. ¶ Homo qui tenet̉ reprimere illecebrā anteꝙͣ ſit