Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunda ꝑs complectens oꝑa moralia 24

Incipiūt regule mo Prologus.rales eiuſdemDamusnūc interim qd̓natura ⁊ imita­ Fitrix naͣe ars ſolentnos ab īꝑfecto ſumamꝰ exordiū. vtinde (ſi deꝰ annuerit) ad perfectiora ꝯſurgamus. Itaqꝫ videre eſt naturā inflorigeris apibus/ primū ex apricis locis:materiā fauoꝝ colligere. dehinc collectamdigerere in aliā formā/ ꝙͣ vn̄ ſumpta eſt. demū in alueolo ꝯſtipant̉ miro ordinis artificio ꝑtes ſinguloꝝ. Quid v̓o ars. nōne ꝓceſſus in ea ſimilis agnoſcit̉? Prouidet ſibi in primis de materia copioſe. ip̄am deinceps in ꝑtes diuidet. Porro dat partibꝰformā. primū rudem. deinde politiorem.Poſtremo (qd̓ eſt omniū difficilimū) partibus ſparſim poſitis ⁊ politis ordinē colligationemqꝫ tribuit. ꝑ qd̓ tandē operi ſuoꝑfectio ꝯſummata donat̉. Segregemus īhūc modū ꝑtes aliquas velut e ſilua grandi ⁊ p̄diuite/ minera ſacre ſcripture/ quibꝰformā aliquā addimus. Noli igit̉ lector(ſi quis forte occurreris) deſpicere. ſi iaceant interea he ꝑtes abſqꝫ ordine. ſine vincūlis ⁊ calce. quas dum ſic erūt: regulas autdoctrinas aut conſideratiōes appellare poterimus. Fortaſſis domino ꝓpitio poterit et eis in poſterū. ex decoro ordine libelli pulchritudo donari. Qd̓ ſi datū non fuerit nihilominꝰ arbitramur nos nō nihilꝓfeciſſe. ſi materiam p̄parauerimus alijsad ea que libuerit fabricanda/ aut ſub aliotropo. nō fruſtra ſudauerimus/ ſi ex agroflorētiſſimo ſacre ſcripture apes cogitationū nr̄aꝝ collegerint. digeſſerintqꝫ buccellas quaſdā faui mellis ad lumē cognitionis ⁊ ad deuotionis dulcorē. atqꝫ ꝓ medicamento deſiderioꝝ infirmoꝝ. quas particulas liceat poſtmodū ī alueolo libri vnius/ decoro artificio ſpecioſius ordinare. Explicit̓ prologus.

Incipiunt regule Morales.A que tibi p̄cepit deus/ cogita ſem.per Qm̄ quilibet abii Dgat̉ ſcire illud abſqꝫ cuiuſnoticia nō p̄t euitare peccatum. Culpabilis ignorantia iuris diuini nō cadit in faciente illud qd̓ in ſe eſt.qm̄ ſpirituſſanctus/ talē hoīem de neceſſarijs ad ſalutē que vires ſuas excedunt docere īmediate l̓ mediate ꝑatus ē. Ignorātia inuincibilis excuſat in eis p̄ſertim q̄ſunt facti. nō aūt craſſa vel ſupina: q̄ ꝓuenit ex negligētia ſciēdi ⁊ faciēdi qd̓ in ſe eſtDicit̉ aūt inuincibilis: nō qͥn vinci poſſit.aūt ꝙ ex ea neceſſe ſit tūc oꝑari. ſed qꝛ operans/ ſufficiēter ẜm caſus euentū diligētiāappoſuit ſciendi illud qd̓ neſcit. Ignorantia iuris humani ſufficiēter ꝓmulgatinō liberat ſubditos a pena in foro exteriori licꝫ frequēter quo ad deū excuſet a culpaquoſdā ignorātes. Nō quilibꝫ teneturſcire d̓ quolibꝫ pctō mortali an ſit tale. licꝫexpediat iſtud inquirere ⁊ ſcire iuxͣ vniuſcuiuſqꝫ vires ⁊ ſtatū. et plus eccleſiaſticosꝙͣ laicos. Et int̓ eccleſiaſticos/ p̄lati ex officio tenēt̉ ꝙ ſint parati om̄i poſcēti reddererationē de ea q̄ in eis ē fide ⁊ ſpe Nemovtens rōne diu ab ignorātia principioruꝫmoraliū excuſat̉. forte em̄ morulā ad cōſiderādū apponere fas habꝫ. Oīs doctrina ⁊ om̄e ftudiū. debēt de curioſitate vanaaut noxia culpari: q̄ non ordinant̉ actu vl̓habitu. mediate vel īmediate ad bene moralit̓ gratuiteqꝫ viuēdū. Dare ſtudiū ſuum rebus inutilibus aut noxijs. vtilioribus ſciēter omiſſis curioſitas ē damnabilis. Utile ⁊ inutile noxiū ⁊ innoxiū dicunt̉ in moralibus nō abſolute. ſed per reſpectū ad nos: cū circūſlantijs finis loci ⁊tꝑis officij atqꝫ ceteroꝝ. Oīs obligatiofinalit̓ reducitur ad dictamē liberi arbitrijdiuini/ ſic volētis obligare creaturā. qd̓ dictamen nobis innoteſcit vl̓ in lumīe fideivel gr̄e infuſarū. vel in lumine naturali ſignato ſuꝑ nos. Un̄ practica iudicia rationis habemus. aut ꝑ lumina ſciētiaꝝ tā diuinaꝝ ꝙͣ humanaꝝ: ex duplici lumīe priori emanātiū. aut poſtremo ꝑ exꝑiētie mul-

A 3