Prolo. in Abachuc

¶ Incipit ꝓlogus in Abachuc prophet am.Uattuor ꝓph̓eqͥī duodecī ꝓph̓arū volumīe ꝯtinent̉ e qbꝰ xresī principio lemna .i. pōdustitulū hn̄t naū abachuc etmalachias. Porroᵇ zacharias ī medio ⁊ circa finemduos huiuſcemodi potuittitulꝰ. e qͥbꝰ vnꝰ ē. onus ꝟbidn̄i ī t̓ra adrach ⁊ damaſcireqͥei eiꝰ alt̓ ī fine .ſ. onꝰ ꝟbidn̄i ſr̄ iſrl̓. De naūᵉ orōibꝰtuis iā lib̓ vnꝰ editꝰ ē. de zacharia ⁊ malachia. ſi vitacomes fuit. diſſeret̉. Nuncabachuc hēmꝰ ī manibꝰ qͥvl̓ ex eo ꝙ amabil̓ deo ē vocat̉ āplexatio. vl̓ ꝙ ī certamē ⁊ luctā ⁊ vt ita dicā amplexū cū deo ꝯgredit̉ āplexantꝭ .i. luctātis ſortitꝰ ē nomē. Nullꝰ eī tā audaci voce auſꝰ ē deūᵇ ad diſceptationē iuſticie ꝓuocare. ⁊ dicere ei Cur ī rebꝰ hūanis mū

di iſtiꝰ pōpa tāta reꝝ ꝟſet̉ īiqͥtas Uociferabor ad te vīpatiēs ⁊ n̄ ſaluab̓ꝫᵉ Quaon̄diſti mͥᵉ iniqͥtateꝫ ⁊ laborē videre. Lacerata ē lex ⁊n̄ ꝑuenit vſqꝫ ad fiuē iudiciū qꝛ īpiꝰ p̄ualet adu̓ſꝰ iuſtū iō egrediet̉ iudiciū ꝑu̓ſum. Uides qͣꝫ temerariavox ſit ⁊ qͦdammōᵏ blaſphemantis creatorē ſuū ad iudiciū ꝓuocare. ⁊ vas fragileˡ adu̓ſus figulū. cur talevel tale factū ſit diſputareNecnō ⁊ hͦ animaduertēdū. ꝙ aſſumptio vl̓ pōdusq̄ gͣuia iam eſſe diximꝰ. ꝓphete viſio ē. ⁊ aduerſummōtani dogma ꝑu̓ſum intelligit qd̓ videt̉ nec vt amens loquit̉. nec more inſaniētiū feminaꝝ. dat ſinemēteʸ ſonū. Un̄ʳ ⁊ apl̓s iubet vt ſi ꝓphetātibꝰ alijsalij fuerit reuelatū. taceātqͥ prius loq̄bant̉. Et ſtati.nō ē inqͥt diſſenſiōis deusſꝫ pacis. Ex quo intelligit̉

¶ Incipit expoſitio ꝓlogi ẜm britonē ī abachuc ꝓph̓aꝫUattuor ꝓphete. In iſto ꝓlogo q̄dā tangūturqͥ referūtur ad ꝓphetiā. ⁊ q̄dā q̄ ꝑtinēt ad prophetā. ⁊ primo cangūtur duo qͥ referunt̉ ad ꝓphētiā. primū eſt ꝯuenientia quatūdā aliaruꝫꝓphetiaꝝ cuꝫ iſta qd̓notat̉ in principio. ſecundū eſt ꝯuenientium expeditiōis drīaqd̓ notat̉ ibi. De naū⁊cͣ. Poſtmnodū tangūtur ea q̄ ꝑtinēt ad prophetā. ⁊ prīo tangit̉noīs cōueniētia. ibi.Qui vel ex eo. ſcd̓o exprimit̉ ꝯueniētie ca.ibi Nullus em̄ tā audaci voci ⁊c̓. vbi quaſi inculpat̉ d̓ blaſphemia cū d̓r. Uide qͣꝫ temeraria vox ſit. Sedinfra vſus finē ꝓloexcuſat̉. tertio notatꝙ ſpū ꝙphetico loqͥcū ꝓppētie. intelligetia ibi. Necnon aīaduertēdū vbi elidit faſam mōtani doctrinādupl̓r. prīo ꝑ ſe cū dicit. Intelligit̉ qd̓ videt. ſcd̓o apl̓i aucͣtoritate. ibi. Un̄ ⁊ apl̓us⁊c̓. quarto on̄dit̉ contra qͣs intēdit ꝓphetare ibi. Illud qͦꝫ diſce ⁊c̓. quinto qͦ tempore fuit ibi. Et vt ſcias qͦꝫ eo ⁊c̄. ſexto qꝛ ītelligentia dictoꝝ ēcauſis eſt ſumēda dicendi. excuſat eū hiero. dū dicendi cās exponit ibi. Interiꝫ ſetandū lr̄am ⁊c̄. Vltimo multipl̓r on̄dit̉ꝙ nullus debet turbari ꝯͣ dūm ſi nō ſtatim de tribulatione eruit. ibi. Et quō ſi egrotus ⁊c̄. His viſis expoſitiōilittere inſiſtamꝰ ⁊ ꝑtrāſentes prana exponamꝰ obſeuta.b Facharias in medio. ix. a. ⁊ circa finē. xij.c Orationibꝰ tuis. loquit̉ ad chromariū ep̄m ad cuiuſinſtantiā ꝯmentatꝰ eſt librū iſtū. ⁊ ſicut credo ꝯmētariop̄poſuit ꝓlogū iſtū. Uſi gloſa in principio libri. Cōmentatur Hiero. oſce. iohel ⁊ amos. abdiā ⁊ ionam pammachio. ſuꝑ naum. micheā. ſophoniā ⁊ aggen paule ⁊ euſtochio. ſuꝑ abachuc chromotio ⁊c̄. Ut in originali incipitſic ꝓlogus. Primū chromati ep̄oꝝ doctiſſime ⁊c̄. ⁊. jͣ. ī eodem ꝓlogo d̓r. Illud qͦꝫ diſce. qꝛ ſemel a me violēter exigis vt qͣſi quoſdā gradus ⁊ ſcalas ad altiora nitēti hiſtoriam tibi interp̄ter. d Ad diſcep. iuſticie .i. ad ꝯtentionē vel diſputationē de iuſticia neglecta. e Quareoſtē. mihi ⁊c̄. videre .i. qͣ re me tādiu viuere ꝑmiſiſti vt viderem. e Iniquitatem impiorum.f Et laborem oppreſſoꝝ. g Nō ꝑuenit ad finē iudidiciū. qꝛ finis iudicij eſt iuſte iudicare. h Uides ꝙtemeraria vox ſit. de iſta temeritate excuſat eū Hiero. jͣ.ſicut tactū eſt sͣ. in diuiſiōe. ⁊ vere temeraria ē ꝙͣtum ad

ſuꝑficiem littere. vn̄ ſubditur. i Et quodāmō .i. ſuꝑficialiter. k Blaſphemātis .i. vituꝑantꝭ vl̓ rep̄hēdētis. Blaſphemare tria ſignat q̄ habent̉ ꝑ hūc ꝟſū. Glaſphemo culpo vel detraho vel rep̄hendo. l Auuerſꝰfigulū Rom̄. ix. Nunqͥ dicit figmēiū ei qͥ ſe finxit qͥd mefeciſii ſic Hiere. xviijEicut lutū in manufiguli. ſic vos in maumea domus iſrl̓.m Necnō ⁊ hͦ aīaduertendū. h̓ oftdit̉. ꝙſpū ꝓphetico loquit̉ꝑ quē ſibi dictoꝝ ſuorū intelligētia reuelatur. ⁊ hͦ ꝯͣ ꝑueriuꝫ dogma motani hereticiqͥ dogmatizauit prophetas nō hr̄e intelligentiā eoꝝ q̄ p̄dixerūtſed more imſanientiūloqui Act. xxvi. Inſanis paule multe littere ad inſagīā ꝯuertūt.Primo gͦ on̄dit̉ propheta loqͥ ſpū ꝓphetali qd̓ notat̉ in viſione ꝓphetica. cum d̓r.m Necnō ⁊c̓. ꝓph̓eviſio eſt qͥ ſcꝫ videbatꝓphetie miſteria ꝑ īrellectu ad hͦ a ſpūſacto reuelante illumīatum. Sed qꝛ ꝟo mōtanus hereticus dupliciter errabat. prīodicendo ꝙ ꝓphere n̄intelligebant qͥ dicebant. icd̓o ꝙ qͣſi amētes ꝟba ſua ꝓferebātprimū etrorem eliditHiero. dicens. Et aduerium montaui dogma. ꝑuerſum intelligit qd̓ videt. ſcd̓m elicit ibi.n Nec vt amēs loqͥ nec mo. inſa. femīaꝝ .i. phitoniſſaꝝo Dat ſine menre .i. ſine intellectu. pª Sonū. ꝟborum qͣſi non valens in lequendo cohibere ſpiritum ſuūProuerb. xpv. g. Sicut vrbs patens ⁊ abſqꝫ mutoꝝ ambitu. ita vir qui non poteſt in loquendo cohibere ſpirituꝫſuum. Et iſtum duplicem errorem elidit ꝑ auctoritatemapoſtoli. ſumptam de. i. Coꝝ. xiiij. Continua litteraꝫ ſic.Non loquit̉ vt amens aut vt femina inſaniens.q Unde ſcꝫ vt apparet ꝓphetas ⁊ dectores nō ita loq̄t Et id eſt etiam.s Apoſtolus iubet. i. Eoꝝ. xiiij.t Ut ſi ꝓphetantibꝰ alijs alij ſue. reuelatum tacel. quiprius loquebantur. per hoc ꝙ dicit reuelatum fuerit elidit primum etrorem ſcilicet ꝙ prophete non intelligeretque dicebant. Prophetia enim eſt rerum latentium preteritarum vel preſentium vel futuratum diuina inſpiratione manif. ſtatīo. Secundum autem ſcili et ꝙ ꝓpheteloquerentur vt amentes cohibere ſpiritum non valētescōſequenter elidit arguens ex his verbis apoſtpli et div Ex quo intelligtur. per hoc ſcilicet ꝙ ẜm (cenoꝫ