De appellatio.

Et ſic nota ꝙ īpedimētum iudicisnon nocet cae nec ꝑtibꝰ piudicat.Itē qͥ litteras īpetrauit an terminū littere n̄ valēt. Itē fraus etdolꝰ alicui n̄ dn̄t patrociuꝫ iꝑtiri.Ca. mortuoBone memorie..O. de caerarectore eccleſie defan. abbas ſāctiauguſtini cantuar. prio ꝑ quoſdāmonachos pꝰ modū ꝑ ſe ip̄m poſſeſſioneꝫ ipſiꝰ eccleſie fuit īgreſſusappellās ne aliqͥs eū ſuꝑ poſſeſſiōeipſiꝰ eccleſie moleſtaret. et cū pꝰmodū p̄dicta eccleſiā pacifice poſſediſſet. qͥdā laici ipſū abbatem etmonachos de poſſeſſiōe ipſiꝰ eccleſie ꝑ violencia eiecerūt. ꝙ eccleſiāarchidiaconus cantuarien̄. cepitpꝰmoduꝫ poſſidere. vnd̓ abbas etmonachi dictaꝫ eccleſiā pecieruntſibi reſtitui cuꝫ fructibꝰ inde ꝑceptis. lite ꝯteſtata int̓ monachos etarchidiaconū. teſtes fuerunt hincinde ꝓducti. demū cā delata eſt addominū pa. coram quo predicta exparte abbatis fuerunt ꝓpoſita. ꝓcurator archidiacōl ꝓpoſuit ex aduerſo ꝙ defuncta ꝑſona illius eccleſie archidia cono tantū dat̉ eiuscuſtodia ȳmo archidiacōni tam deiuri cōi ꝙ de ꝯſuetudinē generalitam in illa eccleſia ꝙ in alijs eiuſd̓dioc. illo iure ſēꝑ vſi fuerūt et ille.O. nomīe ipſiꝰ archidiacōi eandēeccleſiam poſſidebat qͥ ei vnā ꝓcuratione et. v. ſol̓. anis ſingulis exhibebat. his et alijs diligent̓ auditis dominꝰ pa. p̄dictos abbateꝫ etmonachos ī eū ſtatuꝫ reducendosdecreuit ī quo erat tꝑe appellationis facte ex veriſimilibus et ꝓbabilibus cauſis. ſaluo iure ꝓpͥetatisvtriqꝫ ꝑti cū fructibus medij tꝑisaſſignandis eiſdēꝫ ¶ Nota ꝙ extraiudicium pōt appellari et a futurograuamīe. ¶ Item ex veriſ et ꝓba

bilibus cāis dꝫ appellatio int̓poni¶ Iteꝫ ī cā poſſeſſionis fert̉ ſentēcia ſaluo iure ꝓpͥetatis. ¶ Iteꝫ ſpōliati reſtitui debēt cū omni ſua caet fructibus in priſtinū ſtatū.Dilecti filij.Caſus. Inter archiep̄m cantuarien̄. et prioreꝫ et moachos cantuarien̄ eccleſie ſuꝑ capella de lamechcontrouerſia vertebatur. monachipro cā illa miſerunt ad ſedem ap.duos monachos. I. et. H. quos duos dictus archiepiſcopus poſt ite̓arreptum excommunicauit. illi ꝯqͣſti fuerunt domino ꝑa. cum autemplus ſit facto qua verbo ad ſe. ap.appellare et illi ad ſe. ap. ꝓpt̓ camillā veniēteſ ītelligat ꝓuocaſſe adeam. mandat pa. quibuldā qͣtinusſi eſt ita dictos. I. et. H. denuncient excommunicationiſ vinculo nōteneri. ¶ Nota ꝙ plus eſt facto ꝙͣverbo appellare. ¶ Item qui iterarripit ad ſedem ap. veniendi appellaſſe intelligit̉. ¶ Item ſentencia excōicationis lata poſt appellationem factam facto vel verbo nōtenet ¶ It̄ ī cā ſuā qͥs iudex eē n̄ dꝫ.Caſꝰ. dominusPaſtoralis.papa mādat alicui vt procedat in ca̓ appellationeremota. Querebatur vtrum appellatīo fruſtratoria tantum intelligatur inhibita pa. conſiderans ꝙꝑ appellationeꝫ fruſtratoriā negociū īpediti nō debeat etiā ſi nō fuiſſet ihibita. reſpondet ꝙ quelibet prouocatio intelligit̉ remoue̓iq̄ expreſſe nō indulgetur a iure. ſꝫſi appellans fuerit gͣuatꝰ iniuſte guamen per ſuperioreꝫ poterit emēdari. ¶ Verū qꝛ. In iſto. §. ſic pōecaſuꝫ. aliqͥs appellauit a iudice ſuoī aliqͦ certo articulo et ſic ad tꝑs ēexemptꝰ a iudice ſuo per appellationem quantum ad cauſam illam.