De vi. et ho. cle.
Ca. d̓r in hͦ¶ T laici. xapl̓o ꝙ laici nō dn̄t ſedere ī choroint̓ clericos qn̄ catant̉ diuina officia. ſꝫ ī ſancta ſcōꝝ. ¶ Qdͣꝙ laici int̓ clericos ſedere nō dn̄t.Itēm ecc̄īa dꝫ hr̄e duas ꝑtes ſcꝫchoꝝ qͥ ꝑ ca̓cellos diuidit̉ ab altari. ⁊ ſancta ſanctoꝝ .i. ꝑtem infertore eccīe q̄ vulgarit̉ d̓r nauis ecc̄ieCa. patet. Nō ꝙClerici. a. clerici arma portare nō dn̄t. nec vſurarij eſſe nō dn̄tCa. Statutū fuit īt quiſqꝫ.ꝯcilio maticen. ꝙqͥlibꝫ rector ecc̄ie habeat clericū qͥſecū cantet ⁊ epl̓aꝫ et lectōꝫ legatet qͥ poſſit docere pueros ⁊ ꝑrochianos ſuos monere vt mittāt filiosſuos ad diſcendā fide catholicam.id ē credo ī deū qͦs ip̄e doceat diligēter ¶ Nota ex hac decre. ꝙ duoad minꝰ debent eſſe ī eccl̓ia. ¶ Itēnota. ꝙ ſolꝰ p̄ſꝑit̓ n̄ dꝫ diuina officia celebrare ¶ Itē nota ꝙ ſacerdotis intereſt docere prochianos ſuos ſimbolū. ⁊ eos inuitare ad fidē.Ca. Dicit̉ in hͦ capiSi quis.tulo ꝙ ſi aliqͥs ex clericis coma relaxauerit. ſcꝫ ī ꝯtemptū ecc̄īe. anathema ſit ¶ No ꝙ clericꝰ qͥ comā nutrit excōmunicādꝰ eTa. patet. ¶ NotaClericus.ꝙ clericus coma necbarbam nutrire debet niſi ex iuſtacauſa. ſcꝫ ex timore. vn̄ verſus. Tutiꝰ ut petere laici ſub imagīe romāfras fuit ut finerē luxuriari comam.Caſus. Aliqͥs cleriClericus.cus qͥ nō eſt in ſacroordine nec ē ꝓfeſſus aliquā religione. accepit vxorē ⁊ dimiſit tonſūra. q̄ſitū ē ī ꝯclio triburien̄. qͥd ſitde iſto clerico faciendū. ſtatuit ꝯciliū ꝙ vxorē retineat ⁊ iterū tōdeatur. nec in vita ſua eam dimittat.
Pota ꝙ clericus coniugatus debet portare coronam.Ca. Dicit̉ ī hoc. c. ꝙClericus.clerici qͥ coma nutrierint tondeant ab archidiaconis ſuis etiam inuiti. ¶ Pota ꝙ clerici toſuram portare debent.Caſus. QuidaꝫMonaſteria.clerici monaſteria monialiū nimis trequentabant.ſtatuit lateran̄. ꝯcil̓. ꝙ ſine manifeſta ⁊ rōnabili cauſa vlteriꝰ frequetare nō p̄ſumāt. qd̓ ſi fecerint. perep̄m arceant̉. ⁊ ſi nō deſiſterint. aboffitio ſuſpendant̉. ſi laici fuerit excōmunicent̉ ¶ Cota ꝙ cū aliqͥs facit ꝯtra ꝓhibitōꝫ canonis nō ſufficit ad hͦ ꝙ excuſet̉ cā rōnabili. niſiſit manifeſta. ¶ Itē hͦ verbum frequētare vitiū ſonat. ¶ Itē e̓mē ꝓpt̓qd̓ excōicat̉ laicꝰ. deponit clericū.Ca. Quia tot clericiQuoniā.inſtituebant̉ ī eccleſijs. ꝙ honeſte d̓ bonis ip̄arū n̄ poterāt cōmode ſuſtētari. ſtatuit grego. viij. vt ẜm facultates eccl̓iarūꝯſideratis expēſis certus numeruscl̓icorū ſtatuat̉ ī eis ⁊ boa cl̓icorūveniāt ī ꝯūi. ⁊ ī vna domo ꝯmedat⁊ dormiat ſub vno tecto. ⁊ ſi qͥ ꝯtͣhͦ ſtatutū face̓ p̄ſūpſerit. ꝑ ſuſpenſiōꝫ officij ⁊ bn̄ficij ad hͦ ꝯpellant̉⁊ ec̄ ſi opꝰ fuerit gͣuiꝰ puniant̉. ſecūdo dic̄ ꝙ ſi aliqͥs eorū qͥ ſil̓ viuūtmanꝰ violētas ī ſociū miſerit īdulget pa. p̄latis eorūptāte abſoluedi eos ⁊ pnīaꝫ īponēdi. n̄ forte auctoritas facti gͣuiorē pena exigatNō ex hac dec. ꝙ ẜm facultateseccl̓iarum clerici ſūt īſtituēdi ī eis.¶ Itē canonici regl̓ares d̓ iure coidn̄t cōiter viue̓. ¶ Itē regl̓aris ꝟberat regularem. platꝰ eiꝰ poteſteū abſoluere. nͥ delictū ſit enorme.Cum ab omni.Caſus. qͥdaꝫiudices a ſe.