Reuelatōes.Extrauagātes.
eadem die creditoribus eſt ſatiſfactumXp̄s reuelabat ſcē hirgitte cogitationes cuiuſdā ep̄i ip̄am comedente iudicantis. qui tamē erat amicus virginis marie. ⁊tͣ. Cap. ciiijUadā vice ſpōſa xp̄i ſedēsin conuiuio cū quodaꝫ ep̄oAboenſi. ſcꝫ dn̄o hēmingoin menſa. de cibis delicatis ſibi appoſitiscomedebat in honorē dei: ꝓpter qd̓ ep̄sdicebat in corde ſuo. Cur iſta dn̄a hnsdonū ſpūs a delicatis cibis non abſtīet.Tūc ipſa nichil ſciēs de talibus cogitationibus eiꝰ. circa veſꝑas cū eſſet ī or̄one. audiuit in ſpū voce dicentē Ego ſūqͥ īpleui paſtore ſpū ꝓphetie. nūquid ꝓpt̓ieiunia ſuaˡ Ego ſum qui feci coniugatos. quid meruerūt illi? Ego iuſſi ꝓphete vt adulterā reciꝑet in coniugē. nunquid nō obediuit ip̄e? Ego ſum qui loquebar cū iob. ita bene in delicijs ſuis.ſicut qn̄ ſedebat in ſterquilinio Ideo qꝛego ſum mirabilis: facio ſine p̄cedētibꝰmeritis oīa q̄ michi placēt. Quā quidēreuelatiōem ip̄a ſtatim illi ep̄o exhibuitEpūs aūt hoc audiēs recognouit ſe. etfatebat̉ ꝙ illas cogitatōes in menſa habuerat: ꝓpter qd̓ humiliatus aīo petendo veniā ab ea. rogauit eam ꝓ ſe orareTūc tercio die apparēs eidem dn̄e birgitte orāti. beatiſſima virgo maria dixitDic eidē ep̄o. ꝙ quia omēs p̄dicatiōesſuas inchoare ſolet a laude mea. et qͥaꝑ iudiciū ſuū te iudicabat in menſa. eciam qꝛ illud iudiciū caritatis et nō inuidie erat: ideo caritas meret̉ conſolariDic ergo ei. ꝙ ego volo ei eſſe ī mrēmet eius aīam p̄ſentare deo Et ego nūcexponā ei ꝙ ipſe eſt animal ſeptimū. deaīalibus prioribus tibi oſtēſis. Et ꝙ ipſe verba dei corā regibus et potificibꝰportabit. Hec reuelatio de. vij. animalibus habet̉. li. iiij. cap̄. cxxvxUerba xp̄i que retulitſancta Birgitta abbati de farfa. vt ſe
corrigeret.Capl̓m. cv.p̄s loquit̉ Tu dn̄e abbas deberes eſſe ſpeculū religioſorum. ſꝫ tu es caput meretricum: hoc patet in filijs ꝓ quibus es īfamatus. Tu deberes eſſe exemplū pauperū et diſtributor indigentiū. ſed oſtendis te eſſe de elemoſina magnuꝫ dn̄m: hͦpatet. quia magis inhabitas caſtra quāclauſtrum. Tu deberes eſſe doctor etmater fratrū tuorū ⁊ factus es vitricꝰet nouerca. Tu ludis in delicijs et inpompa: illi aūt afflicti murmurāt totadie. Ideo niſi te correxeris te deponamde caſtris: et cū minimis frībus nō habebis conſortiū. Nec ad prīam tuam vtcredis redibis: nec patria meā ītroibisSic poſtea omnia eueneruntQuo ſpōſa xp̄i obtinuit particulā vere crucis xp̄i. que iā contempta. terribil̓ apꝑebit. (cap̄. cvj.Uidam iuuenis in ſyecia dioceſis lincopn. ex ſucceſſiōepaterna habebat quandā cru4ſcē auream: in qua incluſe erat reliqͥe deligno vero ſct̄e crucis. Qui ex neceſſitate pauꝑtatis crucē illam vendidit: etlignū crucis dedit cuidam deuote mulieri. Que times illud tenere apud ſe: donauit illud beate birgitte. Illa vero dubitante an illud eſſet de vero ligno crucis vel non? Dixit eī xp̄s. Ille iuueniscambiū fecit irrecommedabile. Nā recepit lutū. et dimiſit margaritā p̄cioſiſſimā. Recepit aurū cōtemptibile: et dimiſit lignuꝫ. quo potuiſſet aduerſariosvincere. Recepit deſiderabile oculorūſuorū: et amiſit deſideriū angelorū Ideoveuit tēpus quo lignū qd̓ nūc contēnitur: terribile apparebit. Pauci enī cogitāt. quā doloroſus ſtabā in illo ligno qn̄cor meū crepuit: et nerui mei a iuncturis receſſerūt. Igit̉ btā birgitta fecit illud lignū ſcē crucis reponi in capſa honorabilit̓: ne ab indignis portaretur