Reuelatōes.Extrauagātes.
ntiſflaſcon. vidit in domo cuiuſdampn̄e ſimilē ymaginē. quā in hyſpania viperat. Et tūc ymago dixit ei. Hic īgreris et ꝑmanebis Ego vero inclinaho animū dn̄e iſtius domꝰ. vt tradat tiilic manſionē. Igit̉ recluſa illa ꝑſeueit ibidē: ⁊ in lacrimis ieiunijs ⁊ or̄os: vitā duxit exemplarem et miraſam. Hec aūt vidit ſemel vnā colūſuꝑ quā ſtabat q̄daꝫ dn̄a mediocristature: quā multe turbe circūſtātes aſiciebant. et admirabant̉. Et de ore eiꝰribat quaſi ros. et rōſe albe et rubeequarū odore hoīes intuentes delectabār. Euigilās igit̉ ſequēti nocte cōſil̓iadit: et audiuit vocē dicentē ſic. Mulier quā vides eſt dn̄a tua birgitta. queſtās rome afferet vinū de longinqͥs partibus cū roſis mixtum. et dabit ſitientibus peregrinis.On̄e cuiuſdā ꝑegrinano. mors et ſaluatio: qua dyabolꝰ purerat viuentē.Capl̓m. cjOmina quedā. de ſwecia ſequēs btām birgittā ad romātimenſqꝫ inconſtantiā mariſui. rogauit btām birgittā ꝙ deum ꝓmarito ſuo oraret. Cui orāti xp̄us apparēs. dixit ei Ite. ne moueamī. ab itinere ⁊ ꝓpoſito ſcō: ego enī abbreuiabo iſtimulieri iter. Ego p̄ꝑabo corpus. vt cūſaccus exhauſtus fuerit. aīa impleaturdulcedine maritꝰ vero habebit deſiderium ſuū. Igit̉ cū veniſſent mediolanuꝫ:dn̄a iſta infirmata obijt in pace Qua ſeulta. dn̄a birgitta orando rapta fuit inhpū. et audiuit dyabolū cōquerentē ſuper aīa illius: qͥa non adiudicabat̉ ſibiCui xp̄s tūc dixit. Uade. Si tu purgaſtieā affligēdo ſaccū: iam ego aīam queqtus iacebat poſſidebo et honoraboQualiter ep̄us quidāgens mundū ⁊ a dyabolo deceptꝰituus eſt ſine fructu.Capl̓m. C. ij.
Um quidā epūs vrbeuetanēſis. tūc ꝓ dn̄o clemēte papa īalma vrbe vicarius exiſtensaliquas reuelatōes btē birgitte diuinitus reuelatas haberet: nec multū ad illas attēderet. Tunc btē birgitte orantixp̄s apꝑuit his verbis dicēs. Audi birgitta quia voluntas mea eſt. futura hominū aliqͣ tibi eſſe reuelata. Ideo ſciasꝙ iſte ep̄ūs nūquā habebit illud. quodtꝑaliter totis viribus et affectibus ſuicordis deſiderat: imo illa que cōgregauit derelinquētur ab ip̄o. et morietur īloco nō ſuo Et accidet ei ſicut cani quēcū homo vult deciꝑe. Primo vngit ferrū carne pingui. qd̓ canis deuorare volens: ſtrangulat̉ a ferro. Sic dyabolꝰoſtēdit iſti ep̄o delectabilia mūdi eſſe ſuauia in corde. et omīa que habet decere ſtatū ſuum. Ideo nichil relinq̄re ꝓpoſuit pro aīa ſua de iocalibus ſuis. donecmorte artatus relinquet omīa ſine fructu. Expecta igitur. et videbis oīa iſtaque tibi dixi Poſt paucos dies ep̄s iuitauinionē. vbi vitā finiuit: et theſaurosreliquit inuitus.Xn̄s conſolādo ſpōſamturbatā de ſolutōe ſuorū debitorū. p̄dixit ſibi nunciū venturū cū pecuniaCapl̓m. ciij.Ontigit ante feſtū oīm ſcōꝝꝙ beata birgitta exiſtēs rome. ob defectū pecunie a diuerſis mutuū accepiſſet: nec ī tribus annis de patria ſua pecuniā accepiſſet. vnde erat īmagna anguſtia ꝓpter creditores ſuos:qui quotidie inſtabant vt eis redderetpecunias mutuatas Tūc dixit ei xp̄us.Accipe pecunias mutuatas audacteret cōſolare. et ꝓmitte creditoribꝰ tuisreddere omīa. dn̄ica p̄ma poſt octauasepyphanie dn̄i qn̄ monſtrat̉ ſudariū: qꝛtunc oīa ꝑſoluent̉ eis Quod et ita fecitCirca veſꝑas enī dicte dn̄ice. venit nūcius de patria. apportans pecunias: et.iiij.
C. iiij.