Reuelatōes.Extrauagātes.

penuſtiſſimo colore. in auro clariſſiEt omīs qui eſt in celo nouit v̓tup̄cipuam cuiuſlibet eorumūo ſctūs Dyoniliusolabat̉ ſpōſam xp̄i. marito ſuo ī potōe egrotāte Capl̓m. xcij.Um iā eſſet in reditu de peregrinatōe ſcī Iacobi. maritus ſcē birgitte infirmari cerabato. Et inualeſcēte infirmipſa xp̄i ī magna anxietate animiuta: ꝑ ſcm̄ Dyoniſiū meruit conſolari. Qui apparens ei in orōne dixit.Eto ſum inquit dyoniſius. qui a romaeni ad has partes frācie: p̄dicare verlum dei in vita mea Tu vero qꝛ ſpecideuotōe diligis me. Ideo p̄dico tibidus ꝑ te vult innoteſci mundo: ⁊ tudita es cuſtodie mee et protectioniPropterea iuuabo te ſemꝑ Et hoc tibido ſignū. ꝙ vir tuus iā nō moriet̉ de iſtairmitate. Et ſic eciā multis alijs vicibus. idē btūs dyoniſius in reuelatōibꝰabat et cōſolabatur eam.yabolo tēptāti ſe delitate generis et dilectione dei. rdit ſcā Birgitta dicens.Dyabole tu Capm. xciij.cecidiſti ꝓpter ſuꝑbiam tuāEgo aūt quare quererē ſuꝑnon ſit melior caro regine quaſꝫ totū vile et terra? Quare ātllabo me. cū non vnā minimaꝫbona cogitatōem poſſem habere a memetip̄a niſi deꝰ mīſtrauerit? Tūcqꝫ xp̄sappares ei dixit ſibi. Humilitas eſt queda ſcala. qua de terra aſcēdit̉ ad cor deiQualiter ſctā birgittaptinuit capillos btē v̓ginis marieUm ſcā capl̓m. xciiijbirgitta in ciuitate Neapoliꝑ aliqd̓ tēpus moraret̉. miſitea ſoror quedā clara noīe in monaſferio monialiū ad ſctām crucē: et dixit

ad eam. Habeo inqͥt reliqͥas de capillismatris dei datas michi ꝑ reginā ſantiam. quas nūc tibi dabo: qꝛ michi inſpiratū eſt diuinitꝰ. vt tibi eas cōmittamEt hoc tibi ſignū erit ꝙ vera loquor. qꝛcito moriar et veniā ad dn̄m meū: quēſuꝑ oīa diligit aīa mea. Hijs aūt dictispaucis diebꝰ ſuꝑuixit: ⁊ perceptis ſacramētis eccl̓ie emiſit ſpm̄. Igit̉ cum btābirgitta dubitaret. vtrū capilli illi eſſētde capillis v̓ginis marie vl̓ nō. Tūc inorōne apparuit ei eadē mater dei dicēsSicut verū eſt ⁊ credit̉. ꝙ ego de annaet Ioachim nata ſum: ſic verū eſt. ꝙ iſticapilli creuerūt in capite meo.Uilio de olla ſuꝑ ignēpoſita. et puero ſufflāte: ⁊ amore ſuperfluo ad filios.capi. xcv.Ontigit ſemel in mōaſterioaluaſtri. ꝙ animꝰ btē birgitte cū itura eſſet romā. accēdebat̉ ad amorē filioꝝ ſuoꝝ. cōpatiēs relinquere eos qͣſi orbatos cōſolatōe materna. Timēs eciā ꝙ poſt eius receſſū.audacius offenderēt deū in aliquo: quiaiuuenes erāt. diuites et potentes. Ettūc vidit in viſionē vnā ollā poſitā ſuꝑigne: et quendā puerū ſufflantē prunasvt olla accēderet̉. Cui dixit btā birgittaCur tm̄ inflare conaris vt ſuccendat̉olla. Rn̄dit puer. Ut amor filiorū tuorū magis accendat̉ et inflammet̉ in te.btā birgitta reſpōdit. Quis inqͥt tu esʸCui ille Ego inqͥt ſum negotiator Tūcip̄a intelligēs amorē alique inordinatūin corde ſuo exiſtere ad filios: ſtatī correxit ſe. vt nichil p̄poneret amori xp̄i.Quod obediētia p̄fertur omni caſtitati.capl̓m. xcvj.Uadā die cū btā Birgittafaceret legi ꝓ ſe in libro quiQvocat̉ ſpeculū virginū: rapta fuit in ſpū. Reuerſa autē ad ſe dixit.Audiui nūc in ſpū vocē dicentē michi.ꝙ v̓ginitas meret̉ coronam: Uiduitas

C. iij