Reuelatōes.Extrauagātes.
poteſtatē habeat ſuꝑ corpus dū in mundo vixerit: ſicut habet poteſtatē in īferno. Sicut enī aliquis ſecaret cuꝫ ſerracollū inimici ſui ad maiorē eius penaꝫſic dyabolus aīam cū gladio ſuo. viuētem ī eterna morte. Laqueus ſignificatdolorē. quē anīa damnata habebit poſtmortē. Qui eo maior erit in inferno: qͦvita logior in mūdo. Et vellet dyabolus. vt homo habēs volūtatem peccandi quā diu vixerit. diu viueret: vt poſtmortē magis doleret. Et ideo grā meadiſrūpit laq̄ū quē vides. ideſt abbreuiatvitā carnis miſere cōtra voluntatē dyaboli: ne fiat dolor ex iudicio iuſticie itahorribilis. vt deſiderat inimicꝰ. Dyabolus enī incendit ignē in cordibꝰ amicorūſuorū viuentiū in voluptate. et quāuisconſcīa eorū dicit eis eſſe cōtra deū. tn̄eā adimplere tantū cupiūt: ꝙ contra deum delinquūt non curātes. Et ideo iuris dyaboli ē totiēs incedere ⁊ augereeis ignem ſupplicioꝝ in īferno: quotiēseos impleuit ꝑuerſa voluptate ī mūdopus cōmendās ſctm̄franciſcū arguit eius frēs. addedo ꝙ ip̄eſibi dedit illas indulgētias. que ſunt inaſſiſio.Capl̓m. xcUm btā birgitta eſſet in eccleſia fratrū in aſſiſio: audiuit et vidit xp̄m dicentē. AcAmicus meus frāciſcus. deſcendit demōte deliciarū in ſpeluncā: vbi pāis ſuerat diuina caritas. potus eius ꝯtinuelacrime: et lectus eius meditatio oꝑūet mandatoꝝ mēorū. Nūc aūt frēs eiusaſcendūt in montē curarū et deliciaruꝫſeculi: et nō attendūt ad humilitatem ⁊conſolatōem pr̄is ſui. et amici mei. Sꝫdic. qͥd eſt in corde tuo de quo turbarislicet oīa ſciāᵏ Et illa. cōturbor inquitqꝛ aliqui dicūt ꝙ iſte ſcūs cōfinxit ſibi īdulgētias iſtas. Et aliqui arguunt easnullas eſſe. Rn̄dit xp̄us. Qui cōfingitaliqua. eſt ſicut arūdo inclinabilis ad fa
uores adulantiū. Sed amicus meꝰ fuitquaſi lapis ignitus et igneus: qꝛ habuitme in ſe qui ſum ignis diuinus. B. Etſicut ignis et ſtramīa nō cōueniunt. ſicnec falſitas ibi cōmunicat: vbi veritashabitat. et ignis diuine caritatis. Sedamicus meꝰ habuit et dixit veritatē Etqꝛ vidit tēporē hoīm ad deū. ⁊ cupiditatem ad mundū: doluit vehemēter. Ideopetiuit a me ſignū aliqd̓ caritatis. ꝑ qd̓homo accenderet̉ ad caritatē: ⁊ cupiditas minueretur. Cui petēti ex caritateego qui ſum ip̄a caritas dedi ſignuꝫ. ſcꝫꝙ omēs qui venirēt ad locū ſuū vacui.implerent̉ bn̄dictōe mea: et ſoluerētura peccatis ſuis. Rn̄dit iterū dn̄a. Nūquid dn̄e mi ſucceſſor reuocare debet.ꝙ tu omīs potētie ⁊ grē infuſor dediſtiRn̄dit xp̄s. Fixū eſt qd̓ dixi petro ⁊ eiꝰſucceſſoribꝰ Quodcūqꝫ ligaueris ligatū eſt. Uerutn̄ ꝓpter malicias hoīm ml̓ta donata ſubtrahūtur. et propt̓ fidem ⁊merita grā donata augetur.Uerba oīa biblie emānauerunt a deo. et ſunt virtuoſa tāquālapides precioſiCapm. xcj.Eus pr̄ loquebat̉ ad ſpōſamfilij dicēs Audi tu que mira2ris de illis verbis q̄ ſcriptalegis in biblia Scias pro certiſſimo. ꝙqd̓libet verbū ſcriptum in ea emanauitex me: et habet ſuā propriā virtutē ⁊ efficaciā Sicut vides ꝙ lapieds precioſi inmūdo habēt ſuas naturales virtutes.Sicut magnes habet ſuā virtute attractiuā. attrahendo ſibi ferrum Quidammolūt grana et vertunt in farinā. Quidā vertunt̉ in cementū. habētes v̓tutēconexiuā ad alios lapides. Alij acuuntferrū vt cōtes: et ſic qd̓libet genꝰ lapidum habet vim ſuam. Eodē mō habetquodlibꝫ verbū qd̓ emanauit ex me vires ſuas. ⁊ ſtāt omīa cū eterna pulcritudine in celo rutilātia. corā om̄i meo celeſti exercitu: ſicut precioſiſſimi lapides