Sermo.Angelicus.

ſua corporali: nam fuit ſicut bonus ortulanus. qui dn̄o ſuo fideliter deſeruiensramuſculū vitis in eius plantauit territorio: intelligens ex eo infinitas vitesplantari poſſe. atqꝫ electam vineam inde debere effici. et idcirco fimum collegit. vt vites ex eo impīguate non marceſſerent. ſed ad ferendū fructus fecundiores fierent: Letabatur qͥppe ortulanus ille. arbore quandā inter ſuas plantulas tam excelſam. et tam delectabilēdebere fieri p̄noſcēs ꝙ dn̄m ſuū ſūmoꝑedelectaret. propter arboris pulcritudīnē in vineā ſpaciari: et ꝙ ip̄ius fructuūdulcedinē. idem̄ dn̄s deguſtaret. ⁊ ſubeius vmbra ſuauiter ſedendo quieſceretG Per hūc enim ortulanū intelligitur abraam Per ramuſculū vitis. yſaacfiliujs ſuus. Per plures vites inde plantandas. vniuerſa ſua progenies: ꝑ fimūquoqꝫ mūdane diuitie denotantur. qͣsnō deſiderabat deo dilectus abraā. niſiad ppl̓i dei ſuſtentatiōem. Per illā pulcerrimā arborem: virgo maria deſignatur. Per dn̄m deus omp̄s: qui in vineāideſt in progeniē abrae. venire nō decreuit: anteꝙͣ arbor excelſa ibi fieret. id eſtgl̓ioſa virgo maria ſua cariſſima materad etatē debitam ꝑueniret. Cuiꝰ innocentiſſima vita pulcritudini. ꝙͣ delectabat̉ deus videre ſimilat̉. cuiꝰ opera deoſumme placentia. per fructuū ſuauitatēintelligunt̉: Per vmbrā aūt. eius virginalis vterus: quē virtꝰ obumbrabat altiſſimi. Preſcius itaqꝫ abraam. hanc virginem que deū pareret: de generatiōeſua debere procedere. plus de ipſa ſolaconſolatus eſt: ꝙͣ de omībus filijs et filiabus ſue ſtirpis: D Hanc deniqꝫfidem et ſcām ſpem. ſcꝫ future natiuitatis filij dei. de progenie eiuſdē abrae. prohereditate cū magna fide. reliquit idemabraam filio ſuo iſaac. qd̓ ex eo benę ꝓbatur: ꝙ ſuuꝫ ſeruum quē pro vxore filijmittebat. iurare fecit ſuꝑ lumbos ſuosoeſt per eū. qui de ſuis lumbis in futuꝝ

egrederet̉: per hoc innuēs. ꝙ dei filiusex eius naſceret̉ progenie. Aſaac quoqꝑ bn̄dictiōem. quā dedit filio ſuo iacobeandem hereditatē. id eſt ſupradictā fidēet ſpem. ſibi reliquiſſe dinoſcitur. Bn̄dicens autē iacob ſingillatim ſuos duodecim filios: eadē hereditate ſuū filiumiudā cōſolari non omiſit. Un̄ vere ꝓbatur. deū mrēm ſuā ab inicio ita dilexiſſeꝙ ſicut ipſe anteꝙͣ aliquid crearetur. exea maxime gratulatus ē: ita eciā amicisſuis ex hoc. ꝙ ip̄a naſceret̉ magnā cōſolatōem impedit. Et ſic vtiqꝫ ſicut pͥmoangelis: et deinde primo hom̄i: ita et poſtea patriarchis. ex gl̓ioſa dei matre naſcitura. magna dabat̉ exultatio. Tu āt¶ Aeria. iij. Lcō. iij. Abſolutio.Mater vere caritatis: diſſoluat vincula noſtre prauitatis. Amen.⁊Capl̓m. ix.Ere caritatis amator. ⁊ ip̄aearitas deus eſt. A quieciam ſuis magnā caritatē oſtendit. qn̄populū iſrael de egyptiaca ẜuitute. ſuapotētia liberauit: opulentiſſimā terrameis cōferens. in qua cū om̄i libertate feliciter habitarēt Hoꝝ quippe proſꝑitati.callidus hoſtis plurimū inuidens: cauillationibus ſuis traxit eos infinities adpeccandū. Illi aūt machinamētis dyaboli minime reluctari conātes: ad ydolorum culturā miſere ducti ſunt. pro nichilo reputantes legē moſaycā. feduſqꝫillud obliuiſcētes. et ſtultiſſime negligētes: qd̓ pepigit deus cū abraam Reſpiciens vero poſt hec deus miſericors amicos ſuos. recta fide et v̓a caritate. vnacum legis obſeruatiōe ei deuote ſeruiētes. ip̄os clementer viſitauit: et vt ipſiin diuino ſeruicio ardentiores fierent.ꝓphetas in medio eorum ſuſcitauit: vtper eos ſi vellent eciam inimici dei adeius amorem. et ad rectam fidem reuerterentur: B Unde vere eſt notandū. ꝙ ſicut torrens qui de montis cacumine in vallem ꝓfundam laberet̉: omīa