Octauus Liber.Celeſtis.
☞ Item fuit ꝑſuaſum regi. qualiterſeruiret deo ⁊ oraret. ⁊ quibus diebꝰ ettemꝑibus exoccuparet ſe. ad vtilitatemcōmunitatis regni ſui. Item ꝑſuaſū fuitregi. quibus diebus portaret coronamregiā ad honorē dei. et ꝙ omīa conſiliaſua. tractaret cū homībus diligentibusveritatē ⁊ amicis dei: nec vnquā ſciētertrāſgrederetur veritatem ⁊ legē. ſꝫ neccōmunitati populorū regni ſui. imponeret aliqua gͣuamina inſolita: niſi ꝓ defenſione regni. et impugnatiōe paganorū.Item ꝑſuaſum fuit regi. habere numerū familiariū et ſeruientiū. iuxta facultatem obuentionū. et reddituū fiſcaliumregni ſui: Et quicqͥd ſuꝑeſſet. diuideretcū militibus et amicis ſuis. Item ꝑſuaſum fuit regi. ꝙ inſolētes et inſipientesamoneret ſapienter. cū verbis ⁊ caritate. et corriꝑet virilit̓: et ꝙ diligeret prudentes ⁊ maturos in caritate diuina: inhabitātes in regno defenderet. et donaſua cū diſcretōe donaret. Et omnia illaque ſpectāt ad coronā. non diminueretnec alienaret: indigenas et extraneosiuſte iudicaret. clerum amaret. militiaꝫſibi caritatiue aſſociaret: et cōmunitatēpopulorū regni ſui. in pace cōfoueret.I His aūt auditis. rn̄dit dyabolꝰiudici dicēs Et ego conſului regi. pct̄aquedā facere in occulto. que ip̄e nō audebat in aꝑto agere. Cui etiā perſuaſi.diu et multas oratiōes et pſalmos legere. ſine attētione ⁊ deuotiōe cordis. vtſic inaniter ꝓlongando et occupādo tempus. nullos conquerentes audiret: necaliquā iuſticiā faceret iniuriam patientiPerſuaſi qͦꝫ regi vt ceteris bonis virisregni deſpectis. vnū ſuꝑ omēs homīeseleuaret et pre omībus p̄ficeret. et eumpluſquā ſe toto corde diligeret: etiā ꝓprium filiū odiret. cōmunitatē populorumregni ſui exactōibus grauaret. homīesinterficeret. et eccleſias ſpoliaret. Iteꝫꝑſuaſi regi. vt diſſimulando iuſticiam.ꝑmitteret vnūquenqꝫ nocere alteri. et
vt cuidam magno principi alteriꝰ regnifratri meo adiurato. alienando donaretterras pertinētes corone ſue. ad illumfinē. vt ꝓditōnes et bella ſuſcitarētur.boni et iuſti tribularent̉. mali ad infernum mergerent̉ ꝓfundius. purgādi inpurgatorio affligerētur grauius: mulieres qͦꝫ violarētur. naues in mari dep̄darentur. ſacramēta eccleſie contēnerentur: et vt vita luxurioſa licētius cōtinuaretur. omniſqꝫ volūtas mea liberiꝰ ꝑficeretur. Itaqꝫ o iudex. ex iſtis iā factiset per regem oꝑe iam cōpletis. et pluribus alijs peccatis. ꝓbari ⁊ ſciri poteſt:vtrum rex tuis conſilijs an meis obediuit. E Poſt hec aūt loquebaturiuſticia. et rn̄dendo dixit. Quia rex odiuit virtutem. et contēpſit veritatē. ideoiam ꝑtinet ad te. augere aliqua mala regi de malis tuis: et ego debeo ſecundūiuſticiam diminuere illi aliqua bona. degratijs ſibi datis. Rn̄dit dyabolꝰ Egoinqͥt o iudex. augebo et ml̓tiplicabo regi dona mea. et primo īmittā ei negligentiam. vt nō attēdat oꝑa diuina in cordeſuo: nec recogitet oꝑa et exempla amicorum tuorū. Rn̄dit iuſticia. Et ego inquit. diminuā ei infuſiones ſpūs mei ſcī.et ſubtraham ei recordatōes et conſolationes priores: qͣs prius habuit bonas.Et tunc dyabolus. Ego inqͥt īmittamei audaciam. cogitandi et oꝑandi pctāmortalia et venialia: abſqꝫ rubore et verecundia. Tūc rn̄dit iuſticia. ego diminuam ei ratōem et diſcretōeꝫ. ne diſcernat et diſcutiat retributiōes et iudicia:mortaliū ⁊ venialiū peccatorū. Et dixitdyabolus. Ego īmittam ei timorem. neaudeat loqͥ vel facere iuſticiā: cōtra inimicos dei. Rn̄dit iuſticia. Ego diminiam ei prudentiā et ſcientiā agendoruꝫ.ſimilior videat̉ fatuo et ioculatori in vebis ⁊ oꝑibus ſuis: ꝙͣ hom̄i ſapiēti. Tūdixit dyabolus. Ego apponā ei anxietates ⁊ tribulatōes cordis. eo ꝙ nō ꝓſperabit̉ ſcd̓m voluntatē ſuam. Reſpondit