Imꝑatoris.Ad Reges.
ſpūs malus ſuggerebat eidem regi. Frat̓inquit. conſulo tibi conſiliū bonū⁊ Facito enim ſicut ille qui purgare ſolet poma. ¶ Ille nāqꝫ ꝑipſimata ſeu corticēpomi ꝓicit: medullā vero et vtiliora ſeruat ſibi. Similit̓ fac et tu Deus enimhūilis et miſe ricors eſt: patiēs et nulliꝰegens. Da ergo ei de bonis tuis. illa qhus cōmode carere poteris: vtiliora vero et cōcupiſcibiliora reſerua tibi. Facto eciā quodcūqꝫ delectat te ad carnemqꝛ faciliter emēdari poteſt. Et quod tenō delectat facere. licet tenearis facere. dimitte: et loco illius tribue elemoſinas. qꝛ inde plures cōſolari poſſunt Reſpōdit conſciētia regis. Iſtud inquit eſtvtile conſiliū: Potero quidē aliqͣ darede meis. de quibus nullū habeo dānūque tn̄ deus reputat maxima. Cęteravero ſeruabo in vſus ꝓpͥos: et ad acqurendū amiciciā multorū S Poſthec aūt. iterū loquebat̉ angelus. qui regi datus fuerat ad cuſtodiā: per inſpiratōes dicēs regi O amice. cogita ꝙ mortalis es: et cito moriturus. Cogita ecam ꝙ vitā iſta breuis ē. et deus iudex iuſtus et patiens. qui examīat omēs cogtationes tuas. et locutiōes et opera:principio intelligibilis etatis tue. vſqꝫad finem Qui eciam omēs affectꝰ et intentiones tuas iudicat: et nichil dimittit indiſcuſſum. Et ideo vtere tēꝑe tuoet viribus tuis. rationabilit̓. Rege mēbra tua ad vtilitatē aīe: viue modeſtusnō faciendo voluptatē carnis in deſiderijs. Quia qͥ ſcd̓m carnē viuūt. et ſcd̓mvoluptatē ſuam: nō veniūt ad patriamdei Ecōtra vero. ſuaſit ſtatim regi ſpiritus dyabolicus. inſpiratōibꝫ ſuis. Efrat̓ inquit. ſi de oībus horis et momentis. redditurus es deo ratōeꝫ. qn̄ ergogaudere debes? Sed audi conſiliū meum Deus miſericors ē: et facilit̓ placatur. Nō enī redemiſſet te. ſi te ꝑdere vellet. Ideo dicit ſcriptura: ꝙ omnia pctādimittunt̉ ꝑ contritōem T Fac
ergo ſicut quidam aſtutus fecit. qui ſoluturus erat cuidā creditori. xx. librasauri. et nō habens vn̄ redderet. vēit adamicū pro conſilio. Qui conſuluit ei ſumere vigīti libras cupri. ⁊ deaurare easvna libra auri. et ſic deauratas ſoluerecreditori. Qui faciēs iuxta conſiliū ſibidatū. ſoluit creditori illas vigīti librascupri ꝑlinitas auro: et. xix. libras auripuri. retinuit ſibi. Sic fac et tu. xix. enīhoras tēꝑis. diſpone ad delectatōem etvoluptatē tuā. et ad gaudiū tuū: et vnatm̄ hora. ſufficit tibi ad contriſtandū. etad cōpungendū. Audacter ergo. an̄ etpoſt confeſſioneꝫ. facito qd̓ delectat teQuia ſicut cuprū plinitū auro. totū apparuit aurū. ſic oꝑa pctī que deſignant̉in cupro. deaurata cōtritione delebunt̉et oīa oꝑa tua fulgebūt ſicut aurū. Rn̄dit tūc conſciētia regis. Iſtud conſiliūvidetur delectabile et rationabile: qꝛ ſicfaciēdo. omīa tꝑa poſſum diſponere adgaudiū meū. U Itē loquebaturangelus bonus regi. inſpiratōibus ſuisdicēs O amice. cogita p̄mo. qͣli magiſterio eduxit te deus. de anguſto vtero matris tue. Scd̓o cogita. quāta patientiapatit̉ te deus viuere. Tercio cogita.qͣnta amaritudine redemit te. de eternamorte. Sꝫ ecōtra. inſpirabat dyabolꝰdicēs regi. O frat̓. ſi eduxit te deus deanguſto mrīs vtero. in latitudinē mundi: cogita eciā. ꝙ educet te iterū de mūdo ꝑ durā mortē. Et ſi deus patit̉ te diuviuere. cogita eciā. ꝙ habes ī vita iſtaml̓ta incōmoda. ⁊ tribulatōes. contravoluntatē tuā. Si deꝰ redemit te duramorte ſua. quis cōpulit eū? Non enī turogaſti eū. Tūc aūt quaſi loquēdo. rn̄dit rex in cōſciētia ſua intrīſecus. Uerūinquit eſt. qd̓ ſuggeris. Nā plus doleoꝙ moriturus ſū. ꝙͣ ꝙ natus ſū de vteromatris. Grauius eciam eſt michi. ferreaduerſitates mūdi. et cōtrarietates animi mei. ꝙͣ aliquid aliud Uellem itaqꝫſi daret̉ michi optio. magis viuē ī mūdoc. iiij